HELEBCE!

 

 Feqîr Ehmed

 

 

 

Berbang ra gengê bomban

Bi ser gelda gurle berdan!

Xirabe kir deþt û newal!

War û milkê me bû talan!

 

Xewê rabûm û didî xwîn!

Dengê fîzan pirr dinalîyan

Li dora xwe min nihêrî

Gurlên rokêtan dibarîyan!

 

Top û rokêt hatin bi tîn!

Gel dukuþt û pirr þewîtîn!

Dikir nalîn zarî û jinan!

Þêhnî tev hev diperpitîn!

 

 

Balefiran gurle berdan!

Axû bi ser gelda reþîya!

Tev dikete dev û çavan!

Li Helebce mîrov neman!

 

Wê go haho, wî kir qîrîn!

Kesek neman bikin girîn

Dê û bav, xwûþk û dotmam

Ax þewîtîn tev hev mirin!

 

Ez rivîyam nav wa malan

Pirr miribûn yên dinalîyan!

Cîhan li ser min hate girtin

Helebce li min bû wêran!

 

Dilê min rabû û kire girîn

Xwûþk, bira û dayîk nedîn!

Li ser serî ketim xwarê

Kesan li wêrê nekir bangîn!

 

Lê ew dijminên har û dîn

Helebce tev hev kirin xwîn!

Tu kes sax neman li vêrê!

Ax min bi tenî xwe kire þîn!

 

Gurlên axûyê hatin ser min!

Þehwat berda tev dilê min!

Jîna Feqîr nema li cîhan!

Dijmin bir Kurdistana min!

 

Du rojan di pê komkujê ra!

 

Feqîr Ehmed.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

çapkirin

copyright © 2002-2008 info@pen-kurd.org