Kemanger

 Seyid Feysel Muctevî

Netirse ji hibrê gelo pir nivîs

Me xûnek feravane bo pênivîs

Nivîsê hiloşîne kaxa sikût

Qelem perde derke binûsîne rût

Disa bagera zulmê bêdad kir

Kemanger hevala re iidamkir

Rijandin sitêrkê geşe asiman

Werandin gulê noberê bositan

Çemê rondikê dayika kefte rê

Xemînin hemî gel bira bab û dê

kesê ku nebit wê xemê da xemî

Ne pêvîste bêjin tu binyademî

Eva tê serê me nebîne kewir

Nebîne sitemger nebîne tewir

Şevê bê sitêrin û rojê ewir

Girîna me dû hev dibîtin dewir

Viha tê ku lêmişt dê rabitin

Kesek lehy û seylê tena nabitin

Disa qetl û kuştin disa xûn rijan

Disa şehr û bajar dê bên hijan

Sitembar dê biçne bin hevs û dar

Disa girye û şîwen û ah û zar

Se mafê jîyanê heye wê dinê

Ji kurdan jîyan jî herame tine

Sikûta sitemger li ser kuştinê

Rewaye gelo bo? Ji gel miştinê

Belê heqqe bêjim ji derdê dîyar

Ji çîna feqîr û ji çîna hejar

Gelo şerme tîvî hebin milletek

Nebêjin ji derd û xema defterek

Di şînê de şahî di rencê de keyf

Bi yadê nebêjin tu sersax û heyf

Kurê tey mielim ji me derd û dax

Me ax û me ax û me ax û me ax

Nekêşin xetê reş li ser perdeyê

Nezanin çi lîstoke bin perdeyê

Dibêjim bi sûcê çi tên kuştinê?

Çima nonehalê me tên sotinê?

Meger xûn bihatir nine ji keibeyê?

Dirêjin bi derya me xûn kaseyê

Çi yasaye zalim emel pê dikin

Li xelqê xuda zulm û zorê dikin

Xuda yê ku em çêkirî wek bira

Çima sifrika vî me kir bê biha

Meger nej hewayê û nej ademin

Ji yek izv çêbûn û binyademin

Civan got seidî ji bo wehdetê

Bibarîne ser vî xudê rehmetê

(Benîadem eizane bo hevdiger

Ji yek goherê afirandin meger

Dema bêşinit oizwekê rojigar

Ji izvê di namîne sebr û qirar)[1]

Seyid rondikê xem bi wê gotinê

Bibarîne tev gel  tu ser sotinê

Bila bibne lale bila bibne gul

Bixin ser şehîda dîya dil bi kul

Sine 2010-05-10

Helbest: mesnevî

Behr: muteqarib misemen mehzûf

Wezn: feoûlun feoûlun feoûlun feel

çapkirin