fuadsipan@yahoo.de

Almanya, 28.04.2009

Kurdistaniyên hêja!

Tevî ku rêxistinên Kurdan rewşa Tirkiyê û rista (rola) generalên Tirk baş dizanin, lê di armanc û hedefa wan de her dem bi taybet hukumetên sivîl hebû ye. Heger mirov daxwiyaniyên partiyên Kurdan, ji xêncî kêm awartan (îstîsnan) baş bişopîne, analîz bike, tê de dibîne, ku ew qet nêzîkî generalên Tirk nabin, li ser hêza wan di nava siyasetê de ranawestin.

Ez dikarim bi taybet çend nimûnan bidim, ku rêxistinên Kurdan tenê behsa “statûko”, “daîra şerên taybet”, “Jîtem”, “dewleta kûr-nehênî”, “Komara Tirkiyê”, û kêmcaran jî behsa “îdeolojiya Kemalîzimê” dikin.

Hingiya ez di nava siyaseta Kurdan de me, rêxistinên Kurdan van gotinan wek benîşt di devên xwe de dicûn û her roj dubare dikin. Lê kes rasteras behsa rista generalan nake. Di vir de pirsgirêkek heye, divêt em li ser bifikirin.

Bê guman hukumeta sivîl di her mijarê de berpirsiyar e. Hukumeta sivîl mecbûr e, pirsgirêkan çareser bike. Lê ev ji welatekî wek Tirkiyê re derbas nabe. Li Tirkiyê hemû hukumetên sivîl bi destûra generalan têne ser textê desthilatdariyê û diçin. Heya niha bêyî destûra generalan ti hukumet nehatiye ser text. Loma ew hukumet mecbûr in, li gorî daxwaza generalan tevbigerin.

Kesên gotarên min dişopînin, helwesta min ya li dijî Erdogan, partiya wî AKP û hukumeta wî dizanin. Ti baweriya min ji Erdogan nîne, ku ew bi taybetî di pirsa çareserkirina Kurd û Kurdistanê de guherîneke li gor dilê Kurdan çêbike. Du sedemên vê yekê hene, ku çima Erdogan nikare guherînan di pirsa Kurdan de çê bike. Sedema yekemîn ew e, ku Erdogan bixwe li hemberî Kurdan ne durist e, ew jî çareseriyê ji dil de naxweze, ew tiştên ew dike, ango dixweze bike, ne ji xwesteka wî bixwe ne, ew ji bo Kurdên derûdora xwe razî bike, da ew her bi siyaseta wî ve girêdayî bimînin. Sedema duwemîn jî ew e, ku hefsarê Erdogan di destê generalan de ye. Heya general destûrê nedin wî, ew nikare ti tiştî jî bike.

Hingiya hukumeta Erdogan li ser text e, di her mijarê de desthilatdarên partiya DTPê û Apocî li hemberî Erdogan û hukumeta wî çalakiyan çêdikin, diqîrin, digijgijine Erdogan, kirasên xwe diçirînin, lê gava serleşker-general di 5ê Îlona 2008an de bê xem û minet di kolanên Amedê û di 22ê Nîsana 2009an de li Şirnexê kiryarên xwîrêj dikin û milên xwe li ba dikin, ti kes bi peyvekê jî rista wan di siyaseta dewleta Tirkan û helwesta wan î dijminayetî nade diyar kirin.

Di vir de rastiyek heye, ku rêxistinên Kurdan li hemberî generalan wek pepûkan stiyên xwe xwar dikin. Di vir de çewtiyek heye, divêt em Kurd serên xwe li ser vê babetê biêşînin. Ev çi mesele ye? Ev çi paradoks e?

ÊRIŞÊN LI DIJÎ DTPê

Di 17ê Nîsanê de operasyonên polêsên Tirk li dijî Partiya Civata Gel DTPê dest pê kir. Heya niha pir kes hatine girtin. Di pê hilbijartinan de ev bûyera ha li dijî berpirsiyarên DTPê di serê mirovan de pir pirsan vedike. Ji aliyê dozger ve pir îdîa hene, ew îdîa çiqas rast in em nizanin. Îdîa kuştina serokê belediya Amedê Osman Baydemir ji aliyê PKKê ve heye. Tê gotin, ku hukumeta Erdogan Osman Baydemir ji kuştinê xelas kiriye. Îdîa têkiliyên PKKê bi rêxistina Ergenekonê ve heye. Heya niha van îdîana zelal nebûne.

Desthilatdarên DTPê û yên PKKê jî bi daxwiyaniyên xwe ve lawaz û qels in, mij û moran li ser helwesta wan heye, ji ber vê yekê mirov nikare ji dil de baweriya xwe bi wan bîne. Tevliheviyeke bi mebest heye, qet aliyek jî ne amade ye, rastiyê li ber raya cîhanê raxe. Mixabin dîsa çi dibe, tê serê Kurdên belengaz.

Bê guman Erdogan dîsa rûyê xwe yê reş rayê Kurdan da. Lê mixabin, ji ber ku em nizanin destê kê di berîka-cêba kê de ye, loma mirov nikare anîlezeke bi serxwet jî çê bike. Çimkî tiliyên hezar se û kûçikên neyarên Tevgera Rizgarîxawaza Kurd û Kurdistanê di nav DTPê û PKKê de ne.

DTP û PKK jî goya ji bo biratiya gelan hefsarê xwe xistine destê Kemalîstan. Siyaseta Kurdan bi destê Kemalîstan li Bakur tê birêvebirin. Heger rewşeke zelal heba, mirov dikarî, bêyî ku dudiliyê bike helwesteke vekirî nîşan bida. Yên ku dest û lingê me girê dane, xwe dinava polîtîka Kemalîstan de xeniqandine, desthilatdarên DTPê û PKKê bixwe ne. Divêt ew berî her tiştî xwe ji bin bandora Kemalîstan xwelas bikin, baweriya xwe bi xwe û bi gelê Kurd bînin û li gorî daxwazên Kurdan tevbigerin.

Li aliyê din DTP di parlamenyê de muxalefetiyê baş ji bo Kurdan nake. Heger DTP tenê ji bo perwerda bi zimanê Kurdî muxalefetiyeke baş bike, dê bikare helwesta Tirkiyê bihejîne, piştgirî û alîkariya cîhana demokratî bigire. Heya DTP siyaseteke pê bawer û rasyonel ji bo Kurdan bi rê ve nebe, dê nikaribe piştgîriya piraniya Kurdên Bakur jî bistîne.

Divêt DTP hêza Kurdan ya li pişta wan ji bo berjewendiyên wan yên rewa bi kar bîne, ne ji bo idyolojiyên vala.

CEJNA DEREWAN

Polês û leşkerên Tirkan di 23ê nîsana îsal de dîsa dane îspat kirin, ku her tiştên wan derew e. Leşkerê taybet li bajarê Colemêrgê bi awayeke hovane li zarokek Kurd 14 salî dan û ew giran birîndar kirin. Li hovîtiya Tirkan binêrin: http://www.azadibokurdistane.com/z922.php

Ji ber ku min hê di sala 2003an de li ser Cejna Derewan gotarek nivîsî bû, loma pêwist nabînim dubare bikim. Her kesê bixweze wê gotara min bixwîne, dikare li malpera Navenda PENa Kurd binêre. Çavkanî:

http://www.pen-kurd.org/kurdi/fuatakpinar/cejnaderewan.html

Serinc:

Televîzyona Roj-TV û rojnama Azadiya Welat li hemberî bê ehlaqî û bê edebiya Îkram Balekanî dengên xwe dernexistin, ango bûne hevparê bê edebiya wî mirovî û mirovekî weha nizim di nav xwe de pejirandin.

FÛAD SÎPAN