EZBERA TIRKAN XERAB BÛ, TIRK DI ŞOKÊ DE NE

 

 

 

FÛAD SÎPAN, fuadsipan@yahoo.de

 

Almanya, 03.03.2008

 

 

 

  

 

 

Kurdistaniyên hêja!

 

Ji dema hilweşandina Osmaniyan heya niha ev cara yekem e, ku Tirk derbeyeke wisa mezin dixwin. Bi gotina rast Tirk di şokê de ne. Belê Tirkan vê carê lingê dîk di tawê de dîtin, êdî ezbera Tirkan hate xerabkirin û ew şikiyan. Vî şerê bê mane jî baş eşkere kir, ku teknolojî nikare her tiştî çareser bike. Qudreta herî mezin însan-mirov bixwe ne. Cewhera herî mezin jî bîr û bawerî ye. Loma gerîla bi qehremanî û legengî derseke wisa dan generalên Tirk, ku ew êdî nikarin wisa bi hêsanî ji wê şokê derên. Generalên Tirk xwe û komara xwe ya dandîk xistin dafikê. Ziravê Tirkan ji niha de qetiya ye û êdî nizanin çi navî li vî şerê bi kirêt bikin.

 

Têkçûna leşkerên Tirk li Başûrê Kurdistanê rol û hêza wan jî li Rojhilata Navîn bixwe re têk bir û hemî gefên Tirkan li herêmê pûç kirin.

 

Gotinên serokê generalên Tirkan Buyukanit di rojnama Milliyetê de roja 01.03.2008-an, ku ew ji Sedat Ergin re dibêje “Erken çekildi diyorlarsa, gitsinler orada bir 24 saat kalsinlar” (Ewên dibêjin zû vekişiyane, bila herin 24 saetan li wê derê bimînin) hezîmeta leşkerên Tirk îspat dike. General jî têkçûna leşkeriya xwe dipejirîne. Lê general ji alîkî ve her tiştî qebûl dikin û ji aliyê din ve jî dibêjin, goya ewan xwe gihandine armancên xwe. Lê nikarin wê armancê jî bi nav bikin. Heger rast be, ku leşkerên Tirk xwe gihandin armancên xwe, wê hingê çima ew vekişiyan? Ev nêrîn ti kesî qanî nake, çimkî leşkerên Tirk ji salekê zêdetir e bi sed hezaran leşker li ser sînor kom kiribûn. Mirov sed hezar leşkeran ji bo operasyona hefteyekê amade nake. Ji aliyê din ve di lîteratûra leşkeriya cîhanê de tiştekî wisa tine, ku leşker xwe bigihîjin armancên xwe, bi serkevin û di heman demê de vebikişin. Loma nêrîna generalan dûrî aqil û hemî zanyariyên leşkerî ye.

 

Sedemên vekişandina leşkerên Tirk ji Kurdistana Azad

 

Bê guman rola DYA ji bo vekişandina leşkerên Tirk gelek girîng bû û bandoreke mezin li ser wan hîşt, çimkî wan destûr dabû Tirkan. Lê em bawer in sedema vekişandina leşkerên Tirk ne tenê bandora Amerîka bû. Em bawer in sedemên li jêrê jî ji bo zû vekişandina leşkerên Tirk girîng bûn.

 

1.      Di encama bersiv û berxwedana gerîla de pir zêde leşkerên Tirkan hatin kuştin û dê diha jî zêdetir bihatana kuştin, ku generalan êdî nikaribûn hêsab bidin gelê xwe.

2. Çalakiyên Kurdan yên girseyî li Amedê, Wanê, Beyazîdê û deverên din li Bakur roj bi roj geş û zêde dibûn, dê çalakiyên Kurdan wek lehî li pê hev ji Tirkan re sergêjiyên mezin derxistana meydanê.

 

Hemû gotinên generalan vala derketin. Tirk niha ji bêneçaretiyan wek teyrên bê bask dipirpitin. Çapemeniya Tirk di nava wan heft rojan de toz û dûman, ba û bahozeke wisa rakiribûn ser piyan, mirov digot qey Tirkan cîhan hemî bi dest xwe xistin. Pir mixabin generalên Tirk gelekî bi navê Tirkan wek garana naxiran ji bo berjewendiyên xwe yên bi kirêt li dijî Kurdan bi kar tîne. Generalan ji qaşo ronakbîrên Tirkan bigire, hema hema hemû kes ji civata Tirkan xistine dijminên Kurdan. Di dema êrişa Kurdistana Azad de dilopa xwînê ji pênûsa nivîskarên wan yên sîlahşor dibarî û hên jî ew helwest berdewam e. Generalan wisa mêjûyên wan vala kiriye, te digot qey wan xwe gihandiye esmana û ewên li wê derê jî ji xwe re dewleteke tirovirî ava bikin. Lê hêsabê wan yê malê vê carê li yê sûkê nehat, hemî xewn û xeyalên wan yên dagirkirina Kurdistana Azad têkçûn. Baweriya gelê Tirk jî êdî bi derewên generalên wan nayê. Lê çapemeniya Tirk hên jî li têla tembûra generalan ya zenggirtî dixe. Çapemeniya Tirk daxuyaniyên generalan didin, ku goya wan 240 gerîla kuştine. Lê ne general û ne jî çapemenî ti îspatekê nadin. Zikreşiya çapemeniya Tirk hên jî nehatiye birîn. Xwedê li hewara Tirkan were!

 

Êdî bihar ne ew bihara ye, ku Tirk dixwe de wî mafî bibînin kînga dilê wan bixweze êrişî Kurdan bikin.

 

Belê Operasyona leşkeran gelek çareserî jî bi xwe re anîn. Recep Tayip Erdogan, partiya wî AKP, hukumeta wî û mepûsên wan yên goya esilbikurd in, ku ji teskerê re gotin erê derbek mezin xwarin. Êdî Kurd di kolanan de diqêrin û dibêjin “Minafiq Erdogan” û hwd.

 

Ji aliyê din ve jî baş eşkere bû, ku generalên Tirk êdî baweriya xwe bi eskerên, ku koka wan Kurd e nayne. Loma di vî şerî de ji sedî 98 zêdetir kuştiyên Tirkan ji rojavayê Tirkiyê bûn.

 

Êdî ezbera Tirkan xerab bû. Stranbêja Tirk ya bi nav û deng Bulent Ersoy di bernama Starê de, ku bi çapemeniya Dogan ve girêdayî ye, got ku divêt dayîk zarokên xwe ji bo dek û dolabên generalan neşînin şer û nedin kuştin. Tirkan êrişî wê kirin, lê bi ser neketin. Ewê jî ji helwesta xwe gav şûnde neavêt. Helwesta wê ya bi wêrektî ew bi rûmet û payebilind kir. Bi taybetî Kurd, hin ronakbîr û stranbêjên wek Sezen Aksu li Bulent Ersoy xwedî derketin. Waye bajarê Elîhê-Batmanê biryar girtiye, ku wê ji festivalê re vexwîne û navê wê li kolaneke Batmanê bikin. Niha li Bakur kasetên Bulent Ersoy rekora firotanê dişkînin.

 

Min di nîvê şeva 28ê ku bi 29ê sibatê ve girê dide gotara bi navê ”MALNEXIRABNO, ÊCA HINEKÎ BI WIJDAN BIN” amade kir û 29ê sibatê beriya nîvro dora  seat 11:00-an de belav kir. Her çiqas Tirkan şev jî li me herimandibûn, lê baweriyeke wisa xurt di min de hûbû, loma min di dawiya wê gotarê de wisa gotibû “Belê rojên pêşiya me dê pir seriyan biêşînin. Helwesta DYA xuya dike, ku wan bi sînor destûr dabûn Tirkan. Lê heger Tirkan wisa fêhm kiribin. Ez bawer im generalên Tirk dê pir seriyan gêj bikin, lê yên di dawî dawîn de têk biçin ew bixwe ne”.

 

Di pê belavkirina gotara xwe ez ketim înternetê çi mêze bikim qiyamet rabûye ser piya, leşkerên Tirk ji ber hezeyanê vedikişin.

 

***

 

Peyameke vekirî ji desthilatdar û rayadarên Kurdistana Azad re

 

Birêzan, bê guman we nedixwest leşkerên Tirk êrişî axa Kurdistana Azad bikin û Başûrê welatê me bi destê zorê dabigrin. Lê em di wê baweriyê de ne, ku bandoreke we ya giring jî ji bo vekişandina leşkerên Tirk li ser generalên Tirk û DYA çê nebû. Loma divêt hûn qet û qet ji xwe re payekê dernexin û nebêjin, ku Tirk û Amerîka bi gotina we kirin, loma Tirkan leşkerên xwe ji Başûr vekişandin. Jixwe daxuyaniyên we di derbarên vekişandina leşkerên Tirk de jî îspat dikin, ku ti roleke we li ser vekişandina leşkerên Tirk çê nebûye. We biryareke leşkerî jî negirt, ku bersiva leşkerên Tirk bidin. Ew helwesta we dê wek lekeyekê di dîrokê de bimîne.

 

Ya herî baş ew bû, ku parlamena Kurdistanê di 26.02.2008-an de biryarek stand û di xala pêncem de daxwaz ji hukumeta Kurdistana Azad dike, ku ew baregehên Tirkan jî ji Başûr derxin. Em hêvîdar in, ku hûn kêmtir li vê xala xwe ya parlamenê derên û leşkerên Tirkan yên ji sala 1996-an de bi destûr û peymana we bi Tirkan re hatin Kurdistana Azad, ku li dijî PKKê şer bikin û li wê derê bi cîh bûn.

 

Em ji we tika, rica û hêvî dikin, ku hûn ji îro û pêve destên xwe neavêjin pirsgirêkên Bakur,  şîretan nedin û herwisa daxuyaniyên Kurdên Bakur diêşînin nedin raye û çapemeniya Tirkan, Faris û Ereban.

 

Em hên jî fêhm nakin çima hûn ewqas bi daxwaz in, ku nexwe dewleta Tirk, Faris û Sûriye we wek hukumeta federal nasbike û bi we re pêwendiyên dîplomatîk daynin. Em di wê baweriyê de ne divêt daxwazeke we bi vî şiklî ji dijminên Kurdan çê nebe, heya ew dewletana jî pirsgirêkên Kurdan di nav xwe de çareser nekin.

 

Dîsa em di wê baweriyê de ne divêt hûn pêwendiyên xwe bi wan dewletan re di asta herî nizim de bihêlin. Çimkî heya ew dewletana pirsgirêkên Kurdan di nav xwe de çareser nekin, ewê ti demê bi çavekî dostanî jî li we nenêrin. Loma em pêwendiyên we yên xwurt bi wan dewletan re talûke dibînin, ku desthilatiya we çavê xwe ji hemû pirsgirêkên Kurdan re li perçên din bigirin.

 

Divêt serokê herêma Kurdistanê Mesûd Barzanî wê nama, ku ji serokê DYA George W. Bush re şandibû eşkere bike, ku xelkê Kurdistanê jî bizanibe wî ji serokê Amerîka re çi nivîsiye?

 

Heger kek Mesûd vê namê eşkere neke, wê hingê guman di wê namê de çê dibe.

 

Çend gotin jî ji Bakurê Kurdistanê ji desthilatdar û alîgirên PKKê re

 

Divêt Bakurê Kurdistanê êdî hêsabê xwe baş bike, ku ji vê hezîmeta Tirkan encameke siyasî derîne. Hêvî, rica û tika me ji desthilatdarên PKKê û hemû alîgir û şervanên doza Kurd ew e, ku destên xwe ji Abdullah Ocalan vebikişînin. Bi polîtîka Abdullah Ocalan ti çareseriyeke siyasî nayê. Waye ew di daxuyana xwe ya dawîn de dîsa Mustafa Kemal diparêze. Mustafa Kemal neyarê Kurdan yê herî dir bû. Jixwe ev polîtîka Kemalîzimê ye, ku ewqas bobelat di serê Kurdan re derbas bûn û Kurdan heya roja îro xwe negihandin armancên xwe yên Neteweyî û li ser axa xwe welatekî serbixwe ava nekirin.

 

“Serokatî û rêberiya” Abdullah Ocalan ji bo PKKê û gelê Kurd li dijî hemû etîk û exlaqê mirovatiyê ye. Nimûneyeke wiha di cîhanê de tine, ku mirovek bi gotina generalan peyaman ji xelkê xwe re bişîne, sergêjiyan çê bike, neyarên Kurdan şêrîn rayê bide û raya dijminan biparêze, di ser de jî wek “serok û rêber” bimîne.

 

Divêt desthilatdarên PKKê bi wêrektî deftera Abdullah Ocalan bigirin. Heya ev sergêjî berdewam be ti çareserî jî çênabe.

 

Divêt PKK hêsabê xwe baş bike, dîrok hergav û her dem ji serkeftinê re derfetan nade. Heger PKK xwe ji Abdullah Ocalan xelas bike, ji şaşî û nebaşiyan dûrbikeve, dikare di demek kin de ji bin tawanbariya terorîzimê di qada navnetweyî de xelas bibe. Divêt PKK îmkanên nû baş bikar bîne, poz bilindî û quretiyê neke.

çapkirin