|
Geþt
û gozarê Kurdistanê
li pêþangeheka navneteweyî da …. Lê … ? Hekar Findî – Beyrût Ez
di otêlê de rûniþtîbûm demê biraderekê min ji mýn re gotî ka em
herin pêþangeha navneteweyî ya geþt û gozarî, þandê Kurdistanê jî
piþikdare divê pêþangehê da..rastî di despêkê de gelek kêfa min hat
bi piþikdarîbûna Kurdistanê di vê pêþangeha navneteweyî da her wesa
ji bo ku em geþt û gozarê Kurdistanê bi cîhanê re bideyîne nîyasîn
û diyarkirin… Pêxemet
ez cihê taybetê Kurdistanê bibînim û bi dîmenên siroþtî û cihên
geþt û gozarî dilþa bim, me qesta cihê pêþangehêkir, û bi dilekê
þad min qesta jor kir û di despêkê da min nexwest li çi cihên dî binêrim
û rawestim tinê min xwest ku ez herim cihê taybetê Kurdistanê û paþî
li pêþangehê bigerim û li geþt û gozarê welatên dî binêrim. Ez
gehiþtim û ne gehiþtim cinîqeke bi min ket, cihekê val û bê serûber
û neyê rêk û pêk her wek tu dibêjî ku yên ji xwe vekirîn û bi zorî
anîne wêrê nek karê wan ev çendeye. Min
bawer nekir lê tiþtê ku min ji wan pirsî ku cihê ev tinê cihê wane
yan cihekê wan yê din heye… gotin ne tinê eve. Sererayî
vê hemîyê ew kesên ku nûneratîya wezaretê dikirin zimanê wan yê
erebî yê lenk bû her em behsê zimanekê dî nekyîn baþtire. Her
wesa ew kesên hatîne rewanekirin hinek ji wan her ne di amadebûn wek
hevalên wan ji mere dayine diyarkirin, belku kar û geryana wan hebûn, demê
wan bo karê pêþangehê nebû û nedigehiþtin berhevbibin. Ewên
berhev jî dibûn xema wan ew bû ku dê kengî demê destnîþankirî yê pêþangehê
bi dawî hêt da derbikevin û li Beyrûtê bigerin. Pêzanînên
wan li ser Kurdistanê gelek di sade û lawaz bûn, gelek caran bersiva pirsên
ku xelkî ji wan dikirin ne dizanîn û bê þerim ji wan re digotin
"em nizanîn". Her
wesa wek hevalekê me daye diyarkirin ku wî ala Kurdistanê ji wan ra
peydakir û anîye wê derê danîye, ger da dibê ala bin jî… dest xweþ. Kelûpelên
wan bixwe re anîbûn tiþtekê bêxêr bû û piranîya wan kelûpelan li
ser þêwazekê nû hatibûne dirostkitin ku qet sîmayên folklorî li ser
di diyarnebûn û ji bo xelkekî dane diyarkirin ku eve keleporê kurdî. Sererayî
vê yekê ew kelûpelên wan anîbûn difirutin lê tae w roja me jî
seredana wan kirî tiþtek nehatibû firotin. Ez
gelek xemgîn mam û piþtre min ez seredana koþkên dî jî bikem belkî sîstemê
wan wesa be ( tinê da dilê xwe xweþbikem) lê ez çendê xemgîn bûm
xemgîntir lê hatim bi dîtina cihên dî. Her
çende min di despêkê de jî weke cavxiþînkeka ser pê li wan cihan nêrî
bû ku diketine di rêka min da heta ku ez gehiþtîme cihê taybetê
kurdistanê. Min
cihekê wekî yê kurdistanê lawaz û bê serûber qet nedît… belkû xwe
cihê ko kovarên geþt û gozarî ji xwe re danabûn ew jî ji yê
kurdistanê baþtir bûn.erê hikumeta kurdistanê pêcêbûn û ew kesên
þareza nînin ku bikarin wekî kovarekê jî piþikdarîyê biken. Her
wesa di gelek cihan da jî þirînî dihatine pêþkêþkirin weke êk ji
wan nerîtên wan welatan yan berhemê wan welatan bû.... ya me ew jî ne bû. Her
wesa ew volderên kurdistanê bi xwe re anîbûn ku geþt û gozara
kurdistanê têde di dane diyarkirin bi hevre anku hemi pêk ve ne
dibûne çend laperekên kêm û gelek di bê serûber bûn. Lê
berovajî yên welatên dî ku her bajêreka wan rêberek yan dû rêberên
taybet bi xwe ve hebûn û li ser xelkî belavedikirin. Her
wesa cêwazî jî di diyarkirin û nîþandina cihên geþt û gozarî jî
da hebû ku pûtekê êk car zor dabû hindek devera û hindek deverên dî
jî qed ne dîmenekê wan û ne jî pêzanîneka wa dihate dîtin … her
wesa tu bêjî ku ew ne bajêrekê kurdistanê ye. Her
wesa ger êkî bixwestibaye ku navnîþanekî bidene wan nebû, berovajî yên
welatên dî ku kartên pênasekirinê yên cih û otêl û … htd li cem
wan hebûn û belavedikirin. Gelek
têbînî yên me hene lê
da ku gelek dirêj nebe li vir gotinên xwe bi dawî tînim. Bi
her hal pîroze kudistan di van core bizava de piþikdarîyê biket… gotinên
me yên pêþîn tinê jib o wê yekê ne da ku bi rengekê baþtir û þêwazekê
baþitir û ciwantir xwe di van renge bizava da diyar biken. Beyrût 22-10-2008 Têbînî:
Li
rojên (16-19.10.2008) peþangeheka navneteweyî ya geþt û gozarî bi piþikdarîya
kurdistanê li paytexta libnanê hatibû vekirin.
|
copyright © 2002-2008 info@pen-kurd.org