anmeldung

Zankoya Dihok û Çend Gotin

Vekirin û danan Zankoya Dihuk Pêngaveka geleke hêja û di cihê xwe da bû, ku bû cihê şanazî û dilxweşiya her kesî pêxemet pêtir berhevkirin û peydakirina kesê pispor. Her wesa bû cihê omêda xelkekî ku hinek pêngavên pîroz û pêdivî bihavêjîtin di gelek biyavên girêdayî û ne girêdayî karê zankoyê ve..

Ez bawerim ne tenê fêrkirin erkê xwendingeh û zankoyane, belku gelek erkên din jî li ser millên van cihane, ger em bên û behsa zankoyê bikeyin, digel erekên li ser millên xwendingehan ku ji bilî fêrkirna zanistî, fêrkirin û serdederîkirna civakî û gelek tihstên dinin jî, wek mînak (Berhevkirin, wergêran, dabînkirina jêderên zansitî, parastin û pêşxistina zimanê dayikê, hişyarkirina hesta neteweyî, berhevkirina mamostayên pispor di her biyavekî de.

Em dê bi kurtî li ser hinek xalan rawestîn.

Birastî gelek kêmasîyên me hene di hemî biyavan de, bi taybet jêder û kesên pispor û şareza, ev çende jî vedigerîteve bo nebûna cihên fêrkirnê di wextî de mîna zankoyan yan jî rênedan ji alîyê dijminan, lê niha em bi xwe ne û tev şiyan jî hene, çima em her li ser hizra berî çendeha sala di meşîn, çima ta niha em xwe pêşve na exîn ?

Mixabin çi ji van xalan ên ku me bi kêmasî gotine ji alîyê zankoyên me ve bi taybetî zankoya Dihok na yên bi cîkirn û çare nebuyne. Belku roj bi roj berovajî wan xalan serederî digel qotabî û kesên têkilî bi zankoyê ve heyin tête kirin.

Ne her tişt divê bi nivîskî bête kirin anku her tişt bi biryarekê bête encam dan, belku divêt her kes xwe di cihê berpirsyaretîyê de bibînit û bi erkê xwe rabitin.

Çima ta niha û piştî borîna pêtir ji 10 salan li ser damezrandina zankoyê... zankoyê ne kekarîye giropeka mamostayên pispor li pey pêtivîyên xwe ji gencên milletê me (qotabiyen dercuy ji zankoye bi xwe) peydabiket, baştirîn belge jî bo vê yekê hebûna mamostayên biyanî bi rêjeyeka mezin di zankoyê de. Hebûna mamostayên biyanî di zankoyê de ziyaneke gelek mezine, lê kes pê hizir nake, Yan jî rêgirtineke li hember gencê Kurd ji alîyê mamostayên niha ve ku ew ji kursîyên xwe ditirsin.

Her wesa xemsariya mamostayên zankoyê li ser wergêran û berhevkirina jêderan, ew mane rawestayî, tinê xwe bi wane gotinê ve mijul dikin û ne tiştekî din, ez bêjim ne tenê wane gotin erkê wane.... Niha em pêdivî jêderane bi zimanê Kurdî, paşroja me dê zimanê me bit.

Tihstekê dî jî heye, ger hat û mamostayekî pirtukek capkir dê bînî ew bi zimanê Erebî ye... Erê bocî? ger ew pirtuk bi zimanê Kurdî baye ma mifayê wê pêtir ne dibû ku qotabîyên me mifayek jê wergirtbaye.... bi dîtina min nebûna van renge pirtukan baştire ji hebuna wan...niha em pêtivî tihstê Kurdî ne.

Ji bilî bêdengî û xemsarîya mamostayên pispor di biyavê pizîşkî, yasa, endazîyarî, ku birastî ew bi êk carî bê deng mane û dest valane.

Her wesa derbarey Kurdîkirina babetên destîşankirî bo xwandinê ku ne tenê erkê ( Kurî zaniyarîye ) wek tê gotin ji alîyê hin kesan ve belku divê zanko bi xwe jî di vî biyavî de bê deng nemînit, ji ber niha buye arîşa here serekî bo qotabiyên zankoyê.

Bo nimune, ger hat û qotabîyan daxaz ji mamostayî kir ku wana xwe bi zimanê Kurdî şirove biketin yan bêjîtin, dê yekser mamosta lê vegerîtin ( Nabite Kurdî ka hun bikin Kurdî, ger bikim Kurdî jî kanê jêderên Kurdî di vî biyavî de û gelek gotinên din jî yên bivî rengî) û gelek gotinên din yên bi vî rengî.

Erê paşeroja qotabîyên ku bi Kurdî xandine û erebî baş nizanin yan her nizanin dê çibitin li berdestê van renge mamostan.

Li giş cîhanê serederî digel qotabîyê zankoyê cêwaze ji serderiya digel qotabiyê qunaxeke nizimtir ji zankoye bête kirin, lê di zankoya Dihokê de birastî berovajî vê yekê serderî digel qotabîyê zankoyê têtekirin û gelek caran jî gelek xiraptire ji serederiya digel qotabîyê qonaxên amadeyî û navincî.

Divê bê zanîn ku ast û jîyê qotabiyê zankoyê her renge serederiyekê qebul nake û ji alîyê deronîve kartêkirnên xwe yên ne baş hene.

Wek me berî niha jî amaje pêkirî ku ne tenê wanegotin erkê mamostayî ye, divêt hinek caran li ser millet û xaka xwe jî rawstin û li ser biaxivîn, lê cihê daxêye ku di zankoyeke Kurdî de hesta neteweyî tê paşxistin û bi her rêyekê be Kurdî û Kurdayetî tê herşinadin. Hestkirina qotabiyê zankoyê bi millet û niştîmanê wî tiştekê gelek pîroz û giringe ji ber ku ew dê piştî çend salên kêm xizmeta milletî xwe ketin.

Li dawiyê jî dê bi dilekê şkestî bêjin ku mixabin ya mamostayê zankoyê tenê buye wane gotin bermaber pareyî û ne tiştekî din … û xwedê alîkarê me be.

çapkirin