AGIR BI TIRKITIYÊ KETIYE?

 HESEN HUSEYÎN DENÎZ

Hikûmet, mûxalefet û gelek derdorên din dibêjin ku; `Gelê kurd çima ewqasî bi coş û kêfxweşî çûye endamên PKKê pêşwazî kiriye?` Rasterast hesûdiya vê yekê dikin. Li dij derdikevin û dibêjin; ``bila dubare neke!``

Ev çawa hikûmet, mûxalefet û derdor e ku li hemberî coş û kêfxweşiya gel bê moral dibin, dikevin nava xem û xovan û kêfa wan direve?

Divê bêjin; `Mala we ava. Hûn pir bi coş in. Her dem wiha bi coş bin!`  Dibêjin; `Hûn çima dikenin û direqisin?`

Ji xwe Erdogan dibêje; `Bila kêfa xwe di mala xwe de bînin!`

Gelo bila di kîjan odeya malê de kêfa xwe bînin? Di salonê de? Nabe! Dibe ku cînar bibînin. Li ber pacê jî nabe. Dîsa dibe ku hin kes wana bibînin; bikeve warê propagandaya rêxistinê!  Di odeya razanê de qet nabe! Guhê dîwaran heye. Te dît dema coşiyan û keniyan deng çû dîwêr! Wê çawa bibe? Wê demê tenê dikarin di serşokê de kêfa xwe bînin. Dengê avê baş vekin ku dengê coşa wan neçe kesên din.

Bi rastî yan ev Erdogan ehmeq e, yan jî gel ehmeq dibîne. Gel coş û kêfxweşiya hêviya xwe ya ji bo aştiyê diyar dike, ew dibêjin; `Çima gel wiha dike?` Ma bila gel bigrî? Bêje, `Wey li min pepûkê lawo, hûn çima ji çiyê daketin? We şerê xwe bidomanda. Ma çi ji we re lazim e aştî. Dev ji aştî maştiyê berdin. Bombeyan li xwe bipêçin û wiha dakevin werin.`

Wê demê jî wê hikûmetê bigota, `Teror heye!` Bi rastî ne sar li vana tê, ne jî germ.` Tu ne dikarî li pêş vana bimeşî, ne jî li paş vana. Tu şer dikî, dibêjin, `Teror heye, dixwaze me parçe bike.` Tu aştiyê derdixî pêş; `dibêje bila nekenin, di mala xwe de diranên xwe nîşa bidin!`

Dê were vî kerî di vî borî re biborîne!

Ev 90 sal in, we li gelê kurd kurditî qedexe kir. We axaftina bi kurdî lê qedexe kir. We cilûbergên kurdinî lê qedexe kir. We dîrok û çanda kurdî lê qedexe kir. Niha jî dor hatiye coş û kenê bi kurdî. ``Tu nikarî bi kurdî bicoşî, tu nikarî bi kurdî bikenî. Divê kenê te, coşa te li mala te, di serşokê de be!`

Baykal ji aliyekî ve, Bahçelî ji aliyekî ve, serokartêş ji aliyekî ve, Erdogan û Atalay ji aliyekî ve dibêjin; `DTP şow dike. DTP divê pêşiya gel bigre`.

Wê demê divê DTP milyonek maskeyên madtirş û çavbirondik çêbikra û li ser gelê ji Hewlêr, Dihok û Zaxo heta Silopî, Cizîr, Nisêbîn, Qoser… û Amedê rêz bibûn belav bikraya. Herkesî ev maske bidana ber ruyê xwe ku ken û coşa wan diyar nebûba. DTP çima ev yek nekir? Çima maske peyde nekirin? Çima ev maske li ser gel belav nekir? Gelo ma nizanîbû ku ken û coşa bi kurdî sûc e? Divîbû ev ken û coş veşartiba, nehêlaba ku kesekî dîtiba. Ji ber ku ev yek pêk neaniye, li hemberî zagona bingehîn a 12ê Îlonê sûc kiriye. Divê polîs êrîşekê bibin ser meclîsê, DTPyîyan desteser bikin û heta gelê kurd tev bigrî, hesap ji wana bipirsin. Çawa rê li ber vedikin ku gelê kurd bicoşe û bikene? Ma ev tê pejirandin? Qey ev dewlet li ber golikan e? Qey pîvazan diçîne?

Dozgerên li Amedê jî qaşo `bêqanûnî` kirine. Ta ji Amedê rabûne, çûne ser tixûb pêşiya gerîla û penaberan. Çûne ber lingê wan û ew li wê derê pêşwazî kirine. Haho, girûra tirkitiyê binpê bû! Divê di derbarê wan de jî doz were vekirin. Sûcê wan dikeve madeya `Yardim, yataklik û sûç ve sûçlûyû ovme ve koruma`

Dozger ji gerîlan re gotiye, `Hûn serbest in, nameyên we anîne, ku derê dixwazin, dikarin bibin bidinê.`

Ev jî li gorî zagona bingehîn sûc e. Divîbû dozger neçûbana ser tixûb. Çar panzêr rêkiribana deriyê Xabûrê. Jin, zilam, ciwan tev li zarokan ew kesên ji Mexmûr û Qendîlê hatibûn, bi pey panzêran ve girê daban û heta Amedê bixijiqandina. Ger heta Amedê sax bimana, êdî li wê derê îfadeya wan bigirtana û yekser bixistana goreke komî. Çi karê wan heye, werin berdan, dakevin nava gel, dê û bavê xwe himbêz bikin! Ev tev sûc in. Ji bo vê divê di derbarê dozgeran de jî doz were vekirin.

Bi ser de Atalay û yên din gefan li DTPê û gelê kurd dixwin, dibêjin; ger koma ji Ewropayê were, bi vî awayî were pêşwazîkirin, wê destûrê nedin. Divê gel neçe pêşiya wan. Yên biçin jî nereqisin, necoşin, nekenin, neqêrin.

Ev zîhniyet tê zanîn bê çi zîhniyeteke faşîst û nijadperest e. Ev zîhniyeta kujêriya Ceylanan û Uguran e. Ev zîhniyeta Kuştina Anter û Denîzan e. Ev zîhniyeta qirkirina Zîlan, Koçgirî, Agirî û Dêrsiman e. Ev zîhniyeta înkar û îmhakirina 90 salan e. Ev zîhniyeta Kemalîzm, Tûranîzm, îslamîzm û siyonîzmê ye.

Ev zîhniyet têk çû. Di awirên gelê bi coş herikî ber deriyê Xabûrê de têk çû. Ev zîhniyet di lêvkeniya zarokên di hembêza dayîka ji Mexmûrê daket nava milyonan mirovên kurd de têk çû. Ev zîhniyet di terisîna bibûkên çavên bi milyonan kurdên coşa xwe dan der de têk çû. Ev zihniyet di qêrînên zarok, dayîk, ciwan û zilaman de yên banga aştî, azadî, wekhevî û demokrasiyê dikirin de têk çû.

Hûn têk çûn, ey zihniyeta kevnare. Bihêlin bila gel coş û kêfxweşiya xwe bide der. Ger ji we tevlêbûn nayê, qe ne li pêşiyê nebin asteng. Bi dehê salan e we rê neda ku bibûkên çavê vî gelî terisîneke bi coş û lêvên wan kenekî azad bibîne. Îroj nû nû dibîne. Ji kerema xwe re xwe ji ber bidin alî. Li pêşiyê nebin bend û asteng ku hûn li ber lehiya wê neçin…

HESEN HUSEYÎN DENÎZ

çapkirin