BUYUKANIT KOORDÎNATORÊ ŞERÊ TAYBET Û YÊ DAGIRKERIYÊ YE

 HESEN HUSEYÎN DENÎZ

Jîtem (Rêxistiniya Saloxdariya Jenderme li Tirkiyê) îroj ji aliyê serokartêşê tirk Yaşar Buyukanit ve tê rêvebirin û meşandin. Di bûyerên Şemzînanê de tevî ev rastî eşkere derket holê jî, bihêzbûna çatetiya li Tirkiyê, rê neda ku hesap jê were pirsîn û berûvajî ji bo bikaribe were parastin ew kirin serokartêş. Hukûmeta AKP ya xwe zêde bi hêz dibîne jî nikarîbû vê rastiyê biguhere û destê nikarîbû bitewanda êdî ramûsand.

Bi destê dewleta tirk şerê li dijî kurdan tê meşandin wekî ‘şerê taybet’ tê nasîn. Wateya şerê taybet ew e ku derveyî şerê nîzamî, hemû rêk û rêbazên qirêj di hundirê xwe de didebirîne. Di hundirê şerê taybet de, rêk û rêbazên derveyî zagonî, derveyî mirovî, derveyî rêzikên şer hene. Li Tirkiyê kuştina kesên bêguneh, kuştinên kiryarên wan nediyar, revandina mirovan, her roj zayîna rêxistiniyên çetetî,  qaçaxçitiya mirovan û ya narkotîkê, bilindbûna asta fuhûşê, xurtkirina bêkarî û xizanIyê weşandina agahî û salox û nûçeyên derew û gelek xerabiyên wekî vana tev encamên şerê taybet in.

Yaşar Buyukanit gef li kurdan dixwe û dixwaze encamên şerê taybet bîne bîra wana. Dibêje ku ‘Ezê êşekê bi kurdan bidim jiyandin ku di jiyana xwe de nejiyabin!’

Di rastiyê de, di bin zordariya desthilatdariya hezarê salan de ti êş nemaye ku kurdan nejiyane. Lê ev peyva Buyukanit yekser geflêxwarina li ser jiyana rêbertiya gelê kurd tîne bîra mirov. Di roja me de ji bo kurdan êşa herî mezin, zirardayîna jiyana rêbertiyê ye. Yaşar Buyukanit vê yekê baş dizane. Lê Yaşar Buyukanit divê vê yekê jî baş zanibe; ger ew êşa herî mezin bi kurdan bide jiyandin, gelo wê kurd li hemberî vê bê bersiv bimînin, an wê ew jî êşa ji êşan mezintir bi Yaşar Buyukanit û nijada wî bidin jiyandin? Ger kurd ji vê gefa Yaşar Buyukanit re serî deynin, daqurtînin û li hemberî vê gefê cîhanê li ser serê nijada wî hilneweşînin heyf e ji kurdan re.

Ger kurd ji îroj û pê ve Kurdistanê li nijada Yaşar Buyukanit nekin dojeh, heyf e ji kurdan re. Ger kurd şerê taybet ê li hemberî azadî û destkeftiyên wan tê meşandin, bi ser tirkitiyê de venegerînin û bi hemû rêk û rêbazan xwe, mafên xwe û rêbertiyên xwe neparêzin, heyf e ji wan re. Ev pênc hefte ne rêber Apo ji cîhanê qut kirine; ger kurd qiyametê bi vê sedemê ranekin, heyf e ji wan re. Li her aliyê Tirkiyê û cîhanê nijadperestên tirkan êrîşî ser kurd û sazî û destkeftiyên kurdan dikin, ger kurd li hemberî vê Kurdistan, Tirkiye û tevahiya cîhanê li nijadperestên tirkan neherimînin, heyf e ji wan re. Ger kurd li ser vê gefê yekîtiya netewî ya her çar parçeyan saz nekin û li dijî dagirkeriyê ala azadiyê bilindtir nekin, heyf e ji wan re!

Bilindbûna pêla nijadperestiya tirk, zêdebûna operasyonan, berfirehbûna kiryarên şerê taybet di dema hatina ser darê ya Yaşar Buyukanit de gihişt asta xwe ya herî jorîn. Yaşar Buyukanit bi mejiyekî xwînxwarî bi ser kurdan de tê. Li Bakur têna wî naşike, dixwaze bi dagirkirina Başûr bişikîne. Di rastiyê de ne tenê koordînatoriya şerê taybet, koordînatoriya dagirkeriyên Kurdistanê jî dike. Hukûmetên Îran, Iraq û Sûriyê jî diajo ser kurdan û dixe bin bandûr û fermana xwe.

Kurd divê bi parastina rewa û berxwedana li ber xwe tenê bi sînor nemînin. Divê parastina rewa bilind û aktîf bikin. Divê bi sed hezaran dakevin kolanan ne bi sedan û hezaran, bi sedhezaran û bi milyonan. Wiha dema daketin kolanan divê kabên Yaşar Buyukanit ji hêz û qelebalixa wan bireilin. Ger kurd wiha nekin, heyf e ji wan re.

Mirovek ku ji te re dibêje, ‘Ezê êşa herî mezin bi te bidim jiyandin’ û ger tu li hemberî vê gefê bê helwest dimînî, wê demê di dîrokê te çi bi serê te were te heq kiriye. Na ku te heq nekiribe, wê demê rabe ser xwe û bêje, ‘Şûna tu êşa herî mezin bi min bidî jiyandin, ezê te rêbikim nav agirê dojehê û tu bicehime, biçe êşa herî mezin bi xwe bijî!’

Ev zêdeyî sîh çel salî ne ku kurd zanistiya netewî, mirovî, demokrasî, azadî, berxwedan, têkoşîn û hesappirsînê di nava agirê têkoşîna azadî û rizgariya Kurdistanê de distînin, êdî roj hatiye ku ev, fêkiyên xwe bide der. Divê kurd êdî di têkoşîna xwe de hilpekîneke pêngavîn derxînin holê. Kurdên her çar parçeyî bi yek dil, yek mejî, yek awazê li hemberî êrîşkarî, bêmafî û zordariya dagirkeriyê rabin ser pê. Wekî lehiyeke piştî barana dijwar, bi carekê re biherikin û çi hat ber, heta Enqerê bidin ber xwe û ji qirêja nijadperestiya tirk û xerabiyên şerê taybet û xwînxwariya artêşa tirk pak bikin. Ger kurd vê vînê şanî nedin, heyf e ji kurdan re. Bila dakevin kolanan, bila meclîsa tirkan dagir bikin, bila avahiyên wan bi ser wan de hilweşînin, bila biqêrin; bêjin ‘ey tirkino; ya ji me kurdan re jiyaneke bi rûmet, jiyaneke azad; yan jiyan ji we re jî wê bibe dojeh!

HESEN HUSEYÎN DENÎZ

çapkirin