ROKA MKEWA DI QESEF DE

 

Hesen Huseyin Deniz

 

Serphatiya Pismam Dotmam

 

Lgerna mirov ji roja xwe nas kiriye destp dike heta roja me t w her bidome. Mirov her dem li tita xwetir pkettir geriyaye. Di v rok de mirovek li ser xaka welat xwe, li warek aram li mirovek b kul keser digere ku li klek rn ji kul kesern chan dr jiyan bike

Ev rokek serphat ya klask ji wjeya kurd ya devik ye. Weke kevnahiyeke drok li ser ziman dayikn kurd, bi sed salan jiyan kiriye li hember hem r poltkayn hilandin yn li ser mirov ziman kurd, xwe gihandiye roja me. Niha bi guhertineke pir km, em bi nivsandina v roka serphat ya klask ya wjeya kurd, spasiyn xwe yn b daw ji dayikn kurd re rdikin ku ev berhemn hja gihandin guh me nehitin bizotn ziman kurd bibin xwel.

 

 

 

 

-I-

Lgerna Mirovek B Kul Keser

 

Li welat Hor yn Buhita Chan ku bi mrg menn xwe, bi kan robarn xwe, bi iya newaln xwe, bi det beriyn xwe, bi dar bern xwe, bi teyr tilrn xwe nav deng daye tevahiya xakn mirov li ser dijn, mirovek xemgn heb. Di chan de i byer biqewimiya v mirov xema w dixwar ji xwe re dikir kul keser. Ger ba liviyaba pelmek xwe ji dar berdaba xwar xaka bi xunav himbz kiriba, li ber rdinit dil xwe bi pelm diewitand, p re diaxift li ser serphatiya w dihizir.

Bhnek wiha bi pelm re r bi r dima awirn w di bedena pelm de lo dibn ji chana xwe derbas chana pelma ji dar ketiye dib. W dem pelm bi bay dihat re hd bi hd diliviya dest bi vegotina serphatiya xwe dikir, digot:

- Er, er, mirov delal! Dema ez li ser dar bm, iqas hin req bm, tr av zind bm. Min li ser mirovan dikir s dihatin li bin siya min vedihisiyan, evn tinaza xwe diborandin. Ez ji teyr tilran re dibm him ku xwe ji nrvan gotxuran diparastin. Min ji trojn roj germah vedixwar dida qurm dar ku berheman biafirne zind tev bixwin p bijn

L niha ez ketim ser xaka him dayik him gora zindiyan. Niha ez li v der hd hd biilmisim, w ew mirovn bi siya min a dibn, werin pl la min bikin di bin lingn wan de binalim w qet v nalna min nebihsin! W teyr tilrn xwe bi min dihimandin, werin nikilan li min bidin za xwe li ser min bihlin. Kzik kurmik d w la min qet qet bikin bikinin kuna xwe. W reng min ji keskahiy ber bi qehweyiy ve bie, w rehn min yn req, tayn xwe sist bikin ji hev dr bikevin. Dema reng min re b d ez hesab xwe y ko bin ax bikim; ez bibim zibil bikevim nava bi hezaran titn bi ax re dijn. Ez j bibim yek ji wana y b nav deng.

L bel div tu dil xwe bi rewa min neewitn nebj, Ew j ket, w bimre bie! Di v xwezay de, titek heta daw ji nava me venaqete; her bi me re jiyan dike. T guhertin, t veartin; l dsa j ew bi me re ye. Ez j her bi we re bim! Hn min nebnin, hn nizanibin ez li ku der, bi i awah dijm; l bawerke ez di v xwezaya hevpar de, heta daw bijm!

Dibe ku rojek bayek ji zozanan dakeve, qetek got ji lae min maye, bide ber xwe bi bhna nrgiz beybnan bi hev re bistire dema tu yan kesek din v bhn bikinin krahiya kezeba xwe, ez derbas hinava xwna we bibim di wir de bibim hest ramaneke ku chan ji n ve diafirne yan hildiwene!

Dibe ku qetek ji rehn min bibe xwel bi ava ji aliy reh v dara beruy ve t mtin, derbas qurm w bibe heta kat, pel fkiyn w bimee. W rojek were, ew fk bistewin ji qalikn xwe weke ketina min, bikevin ser xak. Di w dem de w keriyeke bizin an pezkov li bin dar peyde bibin dest bi xwarina beruyan bikin. Ew qeta ji rehn min a tev li malikn beruyan bye, w derbas nava got xwna pez bizinan bibe

W roj sal derbas bibin, l her ez di bedena pez bizin de bijm, heta ku nrvanek la w bide erd got w daxne bazar! Gelo w k bikire? Yezdan dizane w dem ten ez bizanibim. Ji w der ez derbas xwna mirovek/ bibim bi awayeke din jiyana xwe bidomnim.

Rojek w were, ew mirov/a qetek ji la min di la w/w de jiyan dike j w dil w/w raweste, bedena w/w sar bibe bikeve bin xaka afirandr goristan! W got la sist bibe, ji hev vejene rn w dilop bi dilop bihile. Mik mar, kzik kurmikn bin ax, w werin ser kelax her yek para xwe j vekin, daqurtnin zik xwe. Pi pi w got mirov derbas hinava bi hezaran mik mar, kzik kurmikan bibe her wiha, ew qeta ji rehn min j p re, derbas nava xwna wana bibe

Bi kinah ez ji dar ketim tu li ber ser min rnit ku dil xwe bi rewa min biewitn! L zanibe ku qedera min di nava qedera te de hnandiye. Dema tu dil xwe bi min diewitn, di rastiy de tu dil xwe bi xwe bi droka xwe diewitn

Zanibe ku serphatiyeke min a wiha hevbe heye qas tu xema min dixw, ez j bi te re xemgn dibim; qas tu bi min re bi kul keser dib, ez j bi te re dil bi kul keser dibim. Ji ber ku di v xwezay de mirin nne jiyan her berdewam e. Dema mirov li ser xwe be, b kul keser e xema titek naxwe. L dema weke min berba b ji dara xwe veqetiya, d titek namne ku bi ser de nay. Tu dixwaz ez ji te re serphatiya we mirovan j kurtebir vebjim:

Dema mirov dikeve bin ax got dirize, mik mar, kzik kurmik li ser la te kom dibin qeto qeto malikn got te ji hev vediqetnin! Gelo tu dizan w dem can te iqas t givatin bi janeke iqas dijwar diqr? Ger rojek mirov di ber goristan re derbas bibin, ev qr w tije guh wana bibin bi tirs ji w der xwe dr bixin; qet w nebjin; Ev deng dixwaze i vebje? nexwazin rawestin ku li jana ji bin erd hil dibe guhdar bikin!

Wiha bi axaftina bi pelm re mirov bi kul keser zdetir xemgn dib kul kesern w wek pln behra Wan Urmiy hil dibn difriyan! Pelm kesereke kr vedida axaftina xwe wiha didomand:

- Er mirov b mirin b sd; ger te j weke min zanba rojn awa li piya te ne, niha te y qr bidana bikra gaz hawar! L k dizane, belk tu j diqr, l ez ji ziman te tnagihjim. awa ku mirov li hember qrna me kerr in, em j dibe ku deng we nabihsin. L dema tu bikev nava daristan xwiiniya navbera me pelm katan tije guhn te bibin, zanibe ew gengee lorka jan coa me ye! Em jana xwe vedijenin coa xwe dilorn herduyan pk re berba dikin ku rojek bigih guh zindiyan d me nebirin, nesojin nexwin! L xwez tu tgihitibay ziman min fr serphatiya min bibay ku min droka me ya hevbe ji te re ta bi derziy vekiribaya!

Gelo tu dizan, mirov b mirin b sd; ku berya sed salan hezar salan ew bapr daprn te, yn bi destn neyaran warn wan hatin sotin ter talann wan hatin rakirin, zar zn wan di ikeft geliyan de hatin qirkirin di bin xaka proz de, di gorn nediyar de bi cih bn, niha di malikn got la min de dijn bi awirn hvdar gaz te dikin ku tu tbigihj jana dil wan a di hinava min de veart! Ger tu tgihitibay ziman min, min veareyn droka bapr daprn te, ji te re vegotiba jana hatiye kiandin bi te daba bihstin, peyama ji te re mrate hitin, ragihanda te ku te zanba dema li ber min rdin dil xwe bi min diewitn, di rastiy de bi serphatiya bapr daprn xwe dilsoj dib!

Bi v awah mirov xwed kul keser li ber pelma ji dar ketiye bi roj evan rnit hem kul kesern xwe bi yn w re parve kir. Dema derdor tar b teyr tilr tev ketin hlnn xwe, kzik kurmik daketin kunn di daran de, mik mar derketin nra roj; ew j ji ber pelma ji dar ketiye rab ber xwe da mala xwe. Dema hate mal jina w ew pwaz kir derbas ser sifreya xwarin b. Li ser sifr rnit dest xwe avt qetek nan. Dema qet ji nan vekir bir dev xwe, di dil xwe de dsa xemgn b rondik ji ber xwe ve ji avn w bariyan. Jina w her kir nekir sedema rondika bar j fr neb. Mirov bi kul keser xwarina xwe wiha bi xemgniyeke kr xwar derbas ser nivnn xwe b. Dema jina w sifre rakir, firax utin hat, xwe li kleka w dirj kir; ber xwe da jina xwe got:

- Hurme, d bi van kul keseran ez nema dikarim bidebirim tu j nema dikar qehra min bikin. Ez ji her ketin mirin xemgn dibim kul kesern min hil dibin bi xwe nikarim keseran vedidim rondikan dibarnim. Ne tama jiyana min wiha heye ne j tamek didim jiyana te ku tu li hatina xwe ya ser ruy v chan poman neb. Ez bi roj evan hizirm gihitim v biryar ku derkevim li ser bin v welat bigerim, ji xwe re buhistek xaka aram mirovek b kul keser bibnim li wir bi cih bibim, belk ji hem kul kesern xwe rizgar bibim temen min may bi, dilek ha aram bibornim!

Jin ber xwe da mr xwe di dil xwe de gihit w qinyat ku mrik hi xwe xwariye pwst e hi w bne ser w! Ji zilam xwe re got:

- Kuro, ma qet piek mej di qoq ser te de nemaye ku tu van gotinn tewo mewo dik? Ma li ser kjan xaka Yezdan buhistek axa aram mirovek b kul keser heye!? Dema Yezdan mirov afirandiye kul kesern w/w j p re afirandine! Ten roja tu bimr bikev goristana bin ax, dibe ku li w der aram hebe tu ji kul kesern xwe rizgar bib. Wek din her der wek mala te ye; i aram di mala te de hebe, w li chan j ew hebe. Va ye dsa Payz hat hn te ne ilo biriye ku em zivistan bidin pez, te ne zing berhev kirine em da sar seqem de biewitnin. Kul kesern me yn her mezin ev in; hema tu vana bi cih bne, ti xem derd te namne!

Mirov bi kul keser, ber xwe ji jina xwe zvirand di dil xwe de got:

- Heyho! Vala vala ez li gel v jinik rdinm; ew ti caran tnagihje hest ramann min. Ew ji ku dikare ziman hest ramann min tbigihje? Xwez mirinek domdar hebaya mirov ji ser ruy v chan tine bibaya ku ji jana xwe rizgar bibaya. L ka ew mirin? Jiyan her bi awayek din berdewam dike her li hev dizvire. Ji bo v ten li ser xakek aram li gel mirovek b kul keser ez dikarim ha bibim bi rehet ser xwe deynim ser enka xwe!

Bi v nrn careke din ber xwe zvirand aliy jina xwe got:

- Hurme, tu destr bide min ku sib bi berbang re ez ser xwe bigrim bi ol iyan bikevim, ji xwe re li xakeke aram mirovek b kul keser bigerim.

Jin dt ku bi rast are ji mrik re nne! Ji near xwesteka zilam xwe pejirand avn xwe li xew girtin. Sibeh dema dk berbang bang da avn xwe ji xewa rn vekirin, dt ku mr w ne li kleka w ye, rahitiye gopal xwe ji mal derketiye ye bi ol iyan bikeve!


 

-II-

Buhistek Xaka Aram

 

Mirov bi kul keser ku ji xwe re li buhistek xaka aram digeriya, bi berbanga sib re, ji mal derketib, aroxa xwe li ling xwe gir dab, gopal xwe xistib dest xwe, trik nan avitib nav miln xwe bi ol iyan ketib.

Di det beriyan re derbas dib, di gel newalan re diboriya, gir iya diqulipn, av em derbas dikirin Li hir guran radiwestiya, bi kew qumriyan re dipeyiv, ji all bilbilan dipirs b ka xakeke aram dinasin li mirovek b kul keser rast hatine!

Wiha bi roj evan meiya. Li bin darn gozan rawestiya ji kaniyn speh ava rn vexwar, ser xwe dan ser enka xwe, ber xwe da ezman b serber ji hv strkan pirs b gelo buhistek xaka aram li ku heye mirovek b kul keser li ku dij!

Rojek ji rojan, dema di astenga iyayek bilind navsera w mij dman girtiye re qulip aliy beroj, bayek hnik tr bhna reway, ew himbz kir bi xwar ve kiand. Ji mij dman bi kotek ber avn xwe didt li jr behreke mezin a ji mij dman li ber vediziliya. Her ku bi jr ve dadiket, mij dman j arka xwe teniktir dtina w zelaltir dikir.

Dema gihit bin iy weke por keeke bi el kez, ji nava teht lat zinaran el kaniyn avn weke r pez xezalan speh, ew pwaz kirin. Li ber avkaniyek rnit xwe devdevk dirj ser av kir, heta hinava dil w hnik b j vexwar; l dema dev xwe j vekiand, dest w ji av neb thniya w neikest. li ber avkaniyeke din rnit, dev xwe dirj nav kir ji w j heta dil w l da vexwar, l dsa j tr neb

Wiha ji her el avkaniyan av vexwar dt ku ava yek ji ya yeke din zelaltir, spehtir rntir e. Dema ser xwe ji nav ava avkaniya elemn rakir li derdora xwe nr, dt wa ye arka mij dman belav bye rok trjn xwe yn zrn dirj ser newal kiriye. Li jr, li ber w newaleke wiha fireh vl dirj dib ku ne ser w, ne j bin w diyar dikir. Newal, weke berfa zozanan tev, li ser bariyabe wiha sp diteris bi bay hnik xwe ji navser berdida re, nazdar nazdar direqis.

Mirov bi kul keser, bi vexwarina ava ji el avkaniyan bi dtina v dmena reqisok wiha dilxwe b ku ji ser xwe bi reqsa behra sp re dest bi girtina dlan kir. Him la w dicoiya him dil w l dida Bi w co xwe berda nav behra sp dt ku li ser erdeke b ser ber tmn pembo n hatine her tmek bejnek bilind bye, gozekn xwe heta daw vekirine pemboy di gozekan de li ber hilweandin ye Her ku ba li nava gozekan digere, keziyn pemboy sitewiyay weke hevrim bi el girkan hnand direqise klekn dev gozekan n li hev dikevin, bi lorka dayikan wiha dilorin, mirov li ber deng w di cih de ji ser xwe die xwe dide nava dest v deryaya sp ya b ser ber

Mirov bi kul keser wiha ji ser xwe y, li nava tmn pemboy geriya ji xwe re got:

- Hebe, nebe ew xaka aram a ku ez l digerim ev der e! Ev avn speh, ev pemboy wiha veday, ev roka wiha biriqand li ser ti xak nne. Ya ba ez ji xwe re di nava v erd de ardaxek saz bikim li v der bi cih bibim. Ka belk xwediy/a v xak kesek b kul keser be em pk re bijn, bigihjim hv hesreta xwe!

Mirov bi kul keser wiha ji kul kesern xwe dr ketiye, di nava tmn pembo de digeriya awirn xwe, li cihek vala digerand ku ardaxa xwe l saz bike bhna xwe vede. L di w bhn de, ji kfan re ewqas ji ser xwe b ku bala xwe nedida bin lingn xwe b hemd xwe pl tmeke pemboy kir. Bi plkirina tm pemboy re, tm tewiya bi ser tmeke din de dirj b, ew j bi ser yeke din de ket

Tm pembo bi ketina xwe re kiyek pembo ji gozekn xwe weandib gozekn w weke ser keel, rt mabn. Ji xwe bejna tm pembo dutew nvikest bib. Mirov bi kul keser bi v yek pir xemgn b li ber tm pemboy rnit; dest xwe avty ku rast bike. L dema ji bo rastkirin vekiand, ta di cih tewiyay re j b bi dest w ve hat! Di w bhn de axiniyek bi qurm tm pemboy ket jana xwe da der

Mirov bi kul keser kamaxa xwe da erd rondik li ser tm pemboy barandin. Pemboy weiyaye erd, ji rondikn w tev il b, l dsa j ldana dil w nerawestiya ta ku tm pembo y di dest w de maye hat ser ziman j re roka serphatiya xwe vegot:

- Mirov b mirin b sd, ji bxemiya xwe te daw li jiyana min an d ez ne tmeke pemboy me, ez bibim qirn pemboy ku di tenrn prejinan de bisojim nan wana bipijnim. Tu derketiy ser rk, tu ol iyan derbas dik li buhisteke xaka aram diger. Dema tu giht v der tu av li aramiya me ket, te dil xwe bijand rewa me tu ji ser xwe y wiha ku tu b sedema jidestdana jiyana min. L ez ji te re serphatiya xwe ya v xak vebjim ku tu zanib ev xak ne b kul keser e di bin v arama diyar dike de, drokeke bi jan veartiye!

Tu li min nenre ku ez wiha tmek pemboy me; berya v ez tovek bm berya ez bibim tov, ez di bin ax de qetek hestiy mirovek bm. Li gor ez ji droka xwe dizanim, berya ez bibim qetek hest, ez di la keeke heft sal de qoq ser w bm. Berya w j ez dilopek avik, di xwna d bav w ke de bm Droka berya w j dvdirj e pwst p nne tev ji te re vebjim. L tita ez dizanim, ez her di v newal de dijiyam ahid gelek byeran im

Dema ez hestiy qoq ser keeke heft sal bm, mala me li kleka van el kaniyn te j av vexwar b em erek yekser li v der dijiyan. Dema ez gihitim heftsaliya xwe, ez li navbera van kaniyan digeriyam min kullk berhev dikirin, dihnandin dikirin tacek dida ser xwe. W dem li v newal pembo nedihat andin tev mrg men b. Mezinn me dadiketin v der dlan digirtin, cirt dileyistin, hespn kil di pbirka bazdan de dibezandin. Di w bhn de j li navsera v iyay te xwe j berda xwar li navsera van iyayn hawrdor tev xortan agir hildidan newal bi ev dib weke roj.

Rojek mirovn biyan hatin ev newal dorp kirin. Li jor teyreke hesin difiriya agir dibarand ser me. Ji tirsan re em tev li hev civiyabn qijilbn ser hev. Mirovn biyan, darn hesin yn agir vediriyan, di dest wana de hebn ber wan didan k, ew di cih de li erd dirj dibn xwn ji la wana di

L gund me n b hijmara me gelek b. Bi kutina agir ji dev darn hesin vediriya em nediqeliyan. Li ser w, biyaniyan xincern dirj tj ji ber pita xwe derxistin li ser dev darn agir vedirin siwar kirin p zixt dan me. Yeko yeko em dan ber xwe ann di w ikefta raser avkaniya destpk de kom kirin. Em tev tije hundir ikeft kirin. W bhn komeke din ji biyaniyan j, ji daristan darn hik berhev dikirin diann, li ber dev ikeft didan ser hev. Em tev req mabn me nizanb em i bikin. Mrg men tije la xort zilaman bibn. Em ke jin tev di hundir ikeft de as mabn ez li ber dawa dayika xwe di rza yek de bm. Her loda daran bilind dib, hundir ikeft tartir dib der ve nedihat xuyankirin.

Dema loda daran gihit ber per ezman ikeft biyaniyek ixatek pxist agir berda daran. Darn hik di w bhn de dest bi ewitn kirin agir weke po l meiya. Dmaneke tar j bilind b bi bay tenik re tev tije hundir ikeft b. Di w bhn de weke sed dest bi hev re xwe dirj qirika min bikin, wiha ez fetism avn min tije rondik bn. Ji a can xwe re, min xwe ji dawa dayika xwe filitand di navbera dwar dev ikeft loda darn hik re beziyam der ve

awa min loda darn diewitn derbas kir ji dman rizgar bm, min avn xwe vekirin bi biyaniyek qas nihtek mezin re r bi r hatim. Min dt ku psra qzek di dest de ye, morka ser w j hildiqetne bi ta vedike ku lep destn w tev di nava xwn de mane

Y biyan dema av li min ket bi dengek tnegihitim keniya her du destn xwe vekirin xwest ez bi ber w ve biim. L pit ez av li rewa w li bedenn li erd dirjkir yn di nava xwn de b psr hatine kirin ketim; careke din pa de zvirm min xwe avt nava loda agir Heta gihitim ber dawa dayika xwe, ji xwe got la min tev hiliya b bi kotek min bedena dayika xwe ya b can ketiye dt ser xwe dan ser psrn w

d j n de nay bra min. Heta rojek bi ser hi xwe hatim bi xwe hisiyam ku ez weke qetek hestiy qoq ser, bi dest hinek mirovan ji ikeft hatim rakirin di v mrg menn tu dibn de, ez tev li lodeke hest yn ji qirkirina li ser gundiyn me mane, xistim bin ax. Li w der bi salan bi deh salan ez mam Malikn min tev hd bi hd riziyan ji hev vebn, tev li ax bn. Hinek ji aliy kzik kurmikan, hinek ji aliy mik maran hatin xwarin. Hinek j di nava ax de veirt man, heta ku mirov bi gayn hesin hatin ser v xak tev kun kun kirin. Pit re tovn pemboy avtin bin erd av herikandin ser. Di demeke kin de, ew tov n hatin rehn xwe dirj krahiya ax kirin. Ji hinava ax tita heye mijtin w dem qet metn min n mane j, bi malikn ji bedena dayika min mane, bi qet metn got hestiyn ji lan zar zn gundiyn me mane bi xwna xwe berdaye bin ax re, tev derbas rehn tmn pemboy bn. ji wir j em derbas qurmn tmn wana bn Her ku tmn pemboy bilind bn, em j derbas pelman, ji wir j derbas kullkan bn daw em bikivn, bn keziyn pemboy me bi hezaran tov kirin ku em bikaribin careke din careke din n werin ji ser ruy v chan neqelin!

Tm pemboy y di dest mirov bi kul keser de, di v kliya vegotina xwe de dilopek ava sor ji cih qurm xwe y qetby herikand erd vegotina xwe bi v axaftin bi daw kir:

Mirov b mirin b sd, tu li xakeke aram digeriyay; min ji te re serphatiya v xak vegot; dema dibe ev tav trjn xwe ji ser v newal vedikne, guh xwe bide ser deng xwezay w dem ji nava van lat zinaran, ji kleka her el avzyan, ji navbera kat pelmn van daran ji krahiya v newal, w deng teyr hesin y agir vedire qrn zarok jinn singoby psrjkir werin guh te Niha j ger tu destr bid, d ez serphatiya xwe ya ji ro p de bi ser min were ji te re vebjim

Ez niha tmek pemboy me, qurm min di tenra prejinan de biewite bibe xwel j, ez ji v xwezay venaqetim dsa tev li ax bibim di nayetiyeke din de bijm ango berba bibim bikevm la mirovan, tev li xwna wana bibim Ew keziyn min n sp yn te weandin erd j tine nabin W mirov werin v pemboy berhev bikin. Bixin ksn mezin, li ser xaniyn hesin bar bikin bibin bajaran. Li bajaran maln hesin hene ku dev wana ji dev v ikeft mezintir e ew xaniyn hesin bi sax dikevin dev wana

Di wan malan de w ksn me pemboy vala bikin. Di nava dev dirann htn hesin de, w me ji hev vejenin tovn me ji keziyn me veqetnin. Tovn me w bi aliyek ve biherikin keziyn me bi aliyek ve bimein. Tovn me di selikn hesin de w werin kutandin xwna wana birijnin, bixin mekn ttik dsa rbikin ser sifreya mirovan ku tev li xwarina xwe bikin. Li w der tovn me dsa derbas xwna mirovan dibin di nava hest ramann wana de cih digrin. Tu dikar malika tovek ji me di bibka av xortek dilket de, di ldana dil keeke ciwan de, li ser lvkeniya zarokek ngihit bibn

Aliy me y kez derbas nava lepn ht dibe li w der bi hezar teiyan em tn fersandin. Pit fersandin me bi ser hev de dihnin di nava ava rengo rengo de dinexnin, dikin caw derdixin der ve. Hinek ji me sade, hinek ji me gulgul, hinek ji me xzxzk me li ser dikan radixnin ta ku ke jin, xort zilam tn me ji xwe re diecibnin. Dema em tn ecibandin, bi cawbir me ji hev vediqetnin her qeteke me bi cihek ve die W dem pir bi me zahmet t em naxwazin xwe ji hev berdin. L cawbir weke biyaniyan b rehm e qet qrn me nabihse

Em yan li ser keziyn keek dibin ark, yan li bedena w dibin kiras, yan dibin kum zilamek keel, yan dibin al w Carcaran zarokek dinixumnin, carcaran bkek dixemilnin, carcaran meytek dikefennin

Mirov dema me n digrin ser xwe, pir rmet didin me ji toz gemar diparzin; di her derfet de me dion datnin ber ser xwe L her ku em li ser la wana kevin dibin, d em li ber av wana j kmrmet dibin zde guh nadin me. Daw rojek t ji xwe re caweke n dikirin me diavjin aliyek Yan me ji caweke din re dikin pne, yan qetqet dikin, careke din dihnin dikin ter li ser rdinn, yan j disojnin. A her dijwar ku bi ser me t j ev sotin e. W dem em diqrin, dinalin l kes deng me nabihse Hem malikn la me dikin qrn hawar Di tevahiya droka me de, i dema em di la mirovek de bn, i dema em di la ajalek de bn, i dema em di tayeke natiy de dijiyan i dema em tev li ax, av, heway dijiyan, hem brannn me radibin ser p qarn bi me dikeve L hn mirov li qarewara me temae dikin lvken dibin

Bi v awah tm pemboy serphatiya xwe bi daw kir ji dest mirov bi kul keser xwe berda ser ax

Mirov bi kul keser wiha xemgn bib, wiha dil w hil bib, wiha ji daketina xwe ya v newal dilbikul bib ku ji cih rnit rab ber xwe da nediyariy meiya. Behra ji pembo derbas kir, newal qet kir careke din heta ber w neket iyayek ne ser, ne bin diyar dike, bi ser hi xwe nehat. Dema gihit navsera iy bay sar ew himbz kir, n hi w hat ser w li ser latek rnit bhna xwe veda Ji xwe re got:

- Xaka ku min got qey a her aram e, derket xwediy droka her dijwar dilewat ! L ez hviya xwe qut nakim; li ser v xak helbet w mirovek b kul keser hebe ku ez li gel rnm ji kul kesern xwe rizgar bibim.

W ev mirov bi kul keser li navsera iy di kunek de li xwe kir sibeh. Bi berbang re, dema trjn roj xwe ji ezmn berdan xwar rab ser xwe rka xwe domand. Dsa newal gel derbas kirin, dsa det ber qetandin dsa iya zozan qulipn. Di navber re meh sal derbas bn por riha w gihitin hev Li k rast hat pirsa mirovek b kul keser kir, l her bersiva neyn sitend. Ji teyr tilran, ji kov ajalan pirs Bi dar beran re axift, ji av kaniyan pirsyar kir her hviya xwe ya dtina mirovek b kul keser zind girt

 

 

 

-III-

Mirovek B Kul Keser

 

Mirov bi kul keser di gera xwe de rojek gihit ber aveke mezin ku nizanb ne Behra Wan ye, ne ya Urmiy ye! Ser bin av diyar nedikir mrg menn li kleka w qas bejnek bilind bibn. Li her al kullkn rengn vedabn bi hezaran mn hingivn li ser digeriyan. Teyr tilrn li ser behr dijiyan, xwe dirj nava pln w dikirin mas di dev wana de bilind jor dibn. Li gir raser behr qesrek bilind dib derdora qesr tije dar ber teba bn Mirov bi kul keser bi mea roj, meh salan ewqas westiyab ji hal ketib ku ji xwe re got:

- Qe ne ez biim nava bexey v qesr him ji xwe re hinek fk berhev bikim, him j bhnek binivim ku westandina xwe bibornim.

Ber xwe da nava bexey qesr meiya. Bi r de li keriy kew xezalan, li komn sivor kvrokan rast hat dema gihit nava bexe dev w ji hev ma! i fkiy di chan de dihat nasn tev di bexe de hebn sitewiyay bn. Li bin daran geriya di w bhn de zik xwe tr kir. Hat ser kaniyeke ji bin qurm dareke goz dipijiq rnit tr ava rn vexwar. Enka xwe ji xwe re kir balgf avn xwe li xew girtin

iqas di xew de ma nizanb, li carek bi deng tembrek re ji xew veciniq dt ku bye var roj trjn xwe tev kiandine iyay qesr pala xwe daye qntara w. Guh xwe da ser deng tembr tgihit ku ji qesr bilind dibe. Tembr wiha bi xurminiyeke co dihat ldan ku mirov bi kul keser di cih de dilxwe b hem kul kesern xwe ji br kirin, xwe bi dest deng tln tembr ve berda. Ji cih xwe rab ber bi deng ve meiya. Her ku nzkat li qesr kir nermahiya deng ew bhtir himbz kir di dil xwe de got:

- Ez bi salan geriyam l diyar e daw ez bigihjim mirad xwe. Ev mirov li v tembr dide, ev wiha xurminiyeke xwe ji van tlan tne, hebe nebe, ew mirov b kul keser e y ez l digerim. Ez ev bibim mvan w li gel w ji hem kul kesern xwe rizgar bibim. Ez li serphatiya w guhdar bikim b awa wiha b kul keser bye fr bibim ez j ji kul kesern xwe dr bikevim

Mirov bi kul keser hat ber deriy qesr s caran li der da rawestiya. Nept mirovek bejindirj str derket ber der. Bi avn xwe yn girs hingivn li derdor nr awirn w li kal li ber der rawestiyay ket. Di cih de tgihit ku mvanek Yezdan e, evder maye xwe li w girtiye. B pirsyarkirin ew pwaz kir derbas hundir bn. Dema hatin odeya rnitin, mirov bi kul keser dt ku zilam bi tena xwe jiyan dike. av xwe li odey gerand dt wa ye mkewek di qesef de ye di tasa xwarina w de li na zad xw heye! Mkew nikila xwe li xw dixe di av de dadike, li xw dixe bi ser de av vedixwe! Mirov bi kul keser matmay ma, l ji ber mvanbna xwe erm kir ji xwediy mal bipirse, b ima taseke xw daniye ber mkewa di qesef de!

Mirov xwediy qesr y ji odey derketib, bhneke din bi sifreyek ser tije xwarin vegeriya. Li ser sifrey ji mast bigir heta hkn qeland, ji nvik bigir heta got k xezalan, ji tzik soryaz bigir heta nan sl her curey xwarin heb Sifre dan ber mvan xwe ji erbik di dest de tasa w tije erbeta ji ava hinaran kir, dan ber. Di ber xwarin re ji mvan xwe pirs ku k ye, ji kjan xak t li v welat b xwed war li i xwe digere?

Mirov bi kul keser him xwarina xwe xwar him di ber re serphatiya xwe bi kinah ji xwediy qesra li berpala iyay raser behr re vegot.

awa bi ketina pelmeke ji dar dilxemgn bye kul kesern w hil bne; awa biryara lgerna buhistek xaka aram mirovek b kul keser daye; awa ji mal derketiye bi ol iyan ketiye; awa gel newal, iya zozan derbas kirine; awa av em qetandine ji teyr tilran, ji ajal tebayan pirsyar kiriye; awa gihitiye newaleke sp ya gotiye qey aram e; awa daketiye nava tmn pemboy awa tayek ji wana ikandiye; ew tay ikandiye awa bi ziman bye serphatiya w newal j re vegotiye; awa biyan hatine ew tev di ikeftek de kom kirine bi dman fetisandine; awa hestiy w ketiye nav ax derbas tov pemboy bye pembo awa dibe rn caw, serphatiya wana tev yek bi yek ji xwediy qesr re vegot gotina xwe wiha bi daw kir, got:

- Dema ez hatim kleka v behr av li baxey li ber qesr ketim min xwest hinek fk bixwim bhna xwe vedim ku bikaribim rka xwe bidomnim. Min tr fk xwar ser xwe dan ku hinek vehisim. Carek bi deng tembr ji xew veciniqm rabm ser xwe. Min guh da ser deng t. Deng ewqas xwe bi xurmin b ku ez ji hem kul kesern min dr kirim min bi ber qesr ve kiand. Di dil xwe de min got, Hebe, nebe ew kes bi salan e ez l digerim, y b kul keser ev mirov wiha xwe li v tembr dide ye! Li v qesra xwe, li ber v behra aram, di nava v bexey pareyek ji buhit de kes wiqas bi xurmin li tembr dide, div yek b kul keser be ku bikaribe v deng xwe derxne. Li ser v nrn ez hatim min li deriy te da. d ka ji min re bje vereya v b kul keserbna te i ye ku ez j ji xwe re bigrim ji kul kesern xwe rizgar bibim. Ger tu bipejirn heta qiyamet ez li gel te bimnim b kul keseriya te parve bikim!

Xwediy qesr heta daw li roka serphatiya mvan xwe guhdar kir qet deng xwe nekir. Dema axaftina mvan w qediya, sifreya xwarin rakir bir der ve. Li veger bi xwe re kulmek xw an valakir tasa li ber mkewa di qesef de. Tasa av t de j ji n ve dagirt hat li ber mvan xwe rnit. Mvan her li mkewa di qesef de li xwya di tasa xwarina w de dinr nizanb awa ji xwediy mal bipirse Daw xwediy qesr vegeriya ser mvan xwe got:

- Niha di dil xwe de tu dibj v mirov ima xw daniye ber v mkew mkew ima ne cot e, bi tena xwe ye? ima nikilek li xw dide bi ser de av vedixwe? Dervey xw ima ez ti xwarin nadim?

Mirov bi kul keser bye mvan xwediy qesr ser xwe hejand got:

- Rast e. Ji qas ez hatime hundir av li mkew xwya li ber ketime, her ev pirs hatine hi min, l min xwest tu bi xwe ji min re vebj

Mirov xwediy qesr ji erbik li kleka w tasa xwe ya mvan xwe tije erbeta ji ava hinaran kir got:

- Ka em erbeta xwe vexwin bhnek ji te re li tembr bidim, pit re ez serphatiya xwe v mkew ji te re vebjim ku tu zanib k bi kul keser e k b kul b keser e!

Li ser v yek mirov bi kul keser xwediy qesr rahitin tasn erbeta ava hinaran vexwarin. Pit re xwediy mal rahit tembra xwe dest bi ldan kir

 

 

-IV-

roka Mkewa Di Qesef De

Evndariya Pismam, ji Dotmam re

 

Xwediy Qesr bi xurminiyeke wiha lorn li tlan dida ku heta derengiya ev tembr ji dest xwe berneda. Geh deng w bilind dikir, geh nizim dikir; geh bi dilewat dikir, geh bi co nee dikir. Tl di nava tiliyn w de dilerizn dihezhizn. Ser w wiha bi ser tembr de qilz b ku di w bhn de chan hilweiyaba p nedihisiya ji xwe bi lerizna tlan re ji mj ve ji v chan b chaneke din a brann serphatiyn w yn bi pln deng tlan re dihatin ser ziman.

Bi ldana tlan re mkewa di qesef de j xwe dab aliyek bi reweke xemgn guh xwe dab ser deng tembr. Carcaran xwe wiha dinermijand diilmisand ku te digot qey jiyan nake, bye end ta per li quncik kom ser hev bye. Carcaran j xwe vedijenand, radib ser lingn xwe, nikila xwe bilind dikir di hundir qesef de weke kew ribat li derdora xwe dizvir ling xwe li erd dida, bi nikila xwe r ser tn qesef dikir dixwest derkeve der. L bhneke din dsa radiwestiya diket nava aramiyeke kr, xwe bi ser hev de diqijiland pal dida ser lingn xwe

Daw xwediy qesr her ku deng tembr ziravtir kir bi rakirina ser xwe re, daw li deng an. Tembr ji dest xwe dan kleka xwe vegeriya ser mvan xwe bi dengek vehisiyay got:

- Min ji te re serphatiya xwe v mkewa di qesef de l da. Te dt, dema min qala w dikir b awa hrs dib r ser tn qesef dikir ku xwe gij bike nava avn min. Tu ji deng tlan tnegihit l ew bi xwe tdigihje tev her cara ez l didim wiha bertekiyan an dide. Ji mj ve min ev serphat l nedab. roj ji bo xatir te mvandariya te min l da. Niha j ez ji te re serphatiya xwe ya v mkew lib bi lib ta bi derziy vekim ku ti zanib di v chan de mirov b kul keser k ye y bi kul keser k ye

Mirov xwediy qesr careke din rahit erbik erbeta ava hinaran tasa xwe ya mvan xwe dagirt. Tasa xwe bi ser ser xwe dakir wiha dest bi serphatiya xwe kir, vegot:

- Rojek ji rojan hn min ev qesra tu dibn ya heft tebeq li ser v gir, li kleka v behra b ser bin ava nekirib ev dar bern te j xwarin neandib, li newala w mil behr, li gund xwe bi dayik bav xwe, bi metik xaltkn xwe, bi ap xaln xwe, bi dotmam pismamn xwe, bi xwarz biraziyn xwe bi gundiyn xwe re dijiyam xwediy jiyaneke kfxwe tr bm. Ez di zarokiya xwe de li hespn kil siwar dibm di cird de diketim pbirkan; dema gihitim ciwaniya xwe tra kes nedigihit a min kes nikarb qas min kevan bivezilandaya. Di nr de, di nawq de, di stranbj de, di tembrvan de, di er pevn de di sihbet gengeeya xwe de, ez di gund de, bi tiliyan dihatim andan dil herkes dibijiya aram zrekiya min. Ken gund tev diketin rz hesreta wana b ku ez di ber kaniy re biborim carek av li bejn bala min bikevin agir evna xwe vehisnin.

Mirov xwediy qesr, di vir de axaftina xwe bir vegeriya ser mvan xwe got:

- Ger xilav di vegotina min de hebe, tu dikar ji mkew bipirs w ew ji te re bje rast e yan ne rast e!

P re vegeriya ser mkewa di qesef de j pirs, got:

- Dotmam, tu i dibj; tita dibjim tev ne rast e?

Mkewa di qesef de ser xwe bi jr ve hejand vegotina mirov xwediy qesr er kir. Mirov xwediy qesr careke din zvir ser mvan xwe dest bi berdewamkirina vegotina serphatiya xwe kir wiha vegot:

- Te dt, xilaf di vegotina min de nne! Ez mirovek wiha bm di ciwaniya xwe de dildar dotmama xwe bm. Ji zarok ve me bi hev re dileyist em bi hev re mezin bibn. Ji ber ku dotmama min e ez zirt w nadim, l ew j ne km min bi bejn bala xwe, bi huner zrekiya xwe bi navdeng b. Hesreta zilam xortan b ku av l bikevin bhnek bi dil xwe li xeml rewa w temae bikin.

Di w bhn de mkewa di qesef de ji qorziya xwe t de qijilandiye rab ser xwe, xwe vejenand baskn xwe li hev da, bi nikila xwe periyn xwe miz dan di hundir qesef de dest bi ger kir, ji aliyek yeke din vegeriya aliy din Mirov xwediy qesr li mkew temae kir n re vegeriya ser mvan xwe j pirs, got:

- Tu dibn, dema qala w dikim awa radibi ser xwe ji ser xwe die?

Mirov bi kul keser li mala xwediy qesra heft tebeq bye mvan, bi ser xwe gotina xwediy mal er kir li hviy ma ku xwediy qesr serphatiya xwe ji cih may bidomne. Xwediy mal qurtek ji erbeta di tas de vexwar careke din dest bi berdewamkirina vegotina serphatiya xwe kir, wiha vegot:

- avn w di tarka ev de j wiha dibiriqn, wiha ile xemgn bn ku di hundir reika w de mirov dikarb ji deh gavan xwe t re bibne derbas hundir w bibe. Dema dimeiya guliyn por w yn bi el keziy dihnand li pehniya w diketin bi her hezandina xwe re dil tevahiya xortan radikir datan. Taritiya reahiya por w wiha dibiriqand ku dema bi trjn tav re digihit hev, bi hezaran horhork perperkn rengn j difiriyan irsk vedidan. Dema hkn kiras xwe hildiavt ser miln xwe zend bendn w yn weke qvarkn heliza zozann Feran speh nerme derdiketin hol, ma kjan mr dikarb dil nekevey? Bi kinah ez ser te nenim, ez ne bi dilek bi heft dilan diladar w bm min di dil xwe de digot ku ew j dildara min e. Bi roj ev em li gel hev bn roja me hev nedtiba, w roj weke dn haran li min dihat.

Daw dema em gihitin temen xwe y ciwaniy xwezgniyn dotmama min n hatin, l era me, bavik rspiyn me tev li hev rnitin li gor kevneopiyn me biryar dan ku destpk ji pismamn w bipirsin b kesek di rka w de heye yan nne!

Yn ji wana bihata pirsn em heft pismam bn ji wana ten yek kirib, me her en din got ku em di rka w de ne em ji xwe re dixwazin. Li ser v yek di navbera me her heft bira pismaman de pbirk li dar xistin gotin k bi ser keve w ew bikaribe p re bike.

Encama pbirk ji xwe ji destpk ve diyar b. Min got ku di gund de kesek qas min zrek alak tineb. Di nr de, di cirt de, di swarbna hesp de, di nawq de min pita tevan an xwar ew li pey xwe hitin. l er, bavik rspiyn me tev careke din li hev rnitin biryar dan ku dotmama min heq min e ez dikarim w ji xwe re bixwazim. Li ser v yek d bav min, ar xwik min s biray min, tev li metik, xaltk, ap xaln min em n mala mam min ji min re kea w xwestin. ran xwarin pit e mehan j daweta me li dar dan ser me dann ser balgfek.

Di vir de mirov xwediy qesr gulpek ji erbeta di tas de vexwar bi lvkeniyeke tenik ji mvan xwe re got:

- Ger di w dem de tu hatibay gel min te bipirsiya b di v chan de mirov her b kul keser xwed aram bextewar k ye, min bersiva te daba gotiba ku ez bi xwe me! L ew dem li pa ma niha j b dereng. Tu ji rka dr hatiy westiyay! Hn li piya me roj evn Yezdan gelek in. Ka rabe ser xwe deyne ser balgf vehise. Sib j rabe ser xwe bio, riha xwe kur ke destek cil ji rojn zavatiya min mane li xwe bike em dakevin nava qesr te li meznah firehiya w bigernim, xeml rewa w bidim ber avn te; te daxnim xwar bi hespn xwe re bidim nasn, derxnim nava bexe dar fkiyn w bi te bidim tamandin ku tu bikarib berdewamiya serphatiya min tbigihj

Mirov bi kul keser ne dixwest raz, ne j dixwest ji odey derkeve heta daw guhdar li vegotina serphatiy bike. L ewqas bi salan mehan, bi roj evan di rkan re meiyab westiyab ku maf da xwediy qesr derbas ser nivnn j re hatine dann b. awa ser xwe dan ser balgf, avn w n ser hev xirin bi qirik ket. Bhneke din d hew deng j hat heta berbang j qet xwe nelivand

 

 

-V-

Qesra Heft Tebeq

 

Sibeh bi ketina trjn roj ya hundir qesr re ji xew rabn mirov bi kul keser derbas kzn b. Li w der paqijiya xwe kir ciln j re hatine dann li xwe kir, hat hundir od. Di v navber de, xwediy qesr j sifreya xwarin amade kirib ku ji hingiv nvik bigir heta mast penr titek km tineb. Dema rnitin ser sifr, xwediy qesr tasa xwarin ya li ber mkew j ji n ve tije xw kir ser tasa din j bi ava teze dagirt hat li ser sifreya xwarin, li kleka mvan xwe rnit.

Ji aliyek ve xwarina xwe xwarin ji aliyek ve li ser rewa cih warn mirov bi kul keser t re boriye gengee sihbet kirin. Pit xwarin xwediy qesr sifre rakir pk re derketin dervey od, li heft tebeqn qesr geriyan. Mirov bi kul keser dt ku die kjan tebeq dibje qey tebeqa berya w ye her heft tebeq j ji odeyn w bigir heta rew xemla wana her yek diibiya yeke din m ji hev bernedidan.

Daw daketin xwar derbas mil pa qesr bn. Li w der heweke fireh axoyn bi rz hebn. Ji m bizinan heta karxezalan tije ajaln ked bn. L li aliy bi qesr ve deriyek mezin heb xwediy qesr ber xwe da w der der vekir, du odeyn li kleka hev hatin ber wana. Di her yek de hespek heb ku mirov erm dikir li bejn bala wana temae bike. Yek ji wana sor xwn, yek j boz berf b her yek ji yek spehtir liserxwetir b. Yek ji wana hespeke bayn, yek j hespeke behrn b. Xwediy qesr m ava wana teze kir bi dest mvan xwe girt, derketin der ve. Ji w der di rkeke veart re derbas mil py y qesr bn hatin nava bexey fk sewzeyan

Li bin darn hinaran rnitin xwediy qesr xincera xwe ji ber xwe derxist, ivikeke sal ya teze ji dara hinar jkir, bi ser xincera xwe pel katn w j vekirin, ivik xist dest xwe ji w der meiyan dervey bexe hatin cihek raser behr rawestiyan. Li w der ber xwe dan aliy behr. Mirov xwediy qesr dest xwe bi ber cihek dr ve dirj kir ji mvan xwe re got:

- Tu li xelaseka behr cih an te didim binre, t lat zinarn bilind li nava wan lat zinaran ikeftek bibn. Ez ev di serphatiya xwe de ji te re w ikeft na xwe ya w der vebjim. Ka niha em d biin hundir qesr amadekariya v bikin ku bi ev dema serphatiya xwe vebjim, em t bir nemnin.

Her du mirov derbas hundir qesr bn xwediy qesr dest bi amadekariyn var yn v parv kir. Roj hd hd trjn xwe ji ser pln behr kiandin ser bedena qesra heft tebeq di ser re qulipandin heta ku li navsera iyay qesr pala xwe daye qntara w, ji ber avan winda bibin p re ev arka xwe ya tenik girt ser xwezay

Pit xwarin vexwarina var ji n ve tijekirina tasa xw av ya li ber mkew, xwediy qesr careke din rahit tembra xwe ser xwe bi ser de nixumand li tlan da. Her ku li tlan da xurminiyeke tr co nee j hil b mkewa di qesef de, ji cih xwe rab li derdora xwe zvor, di hundir qesef de hat. Bhneke din n re, deng ji tlan dert hezhiz lerizneke dilewat p ket ku p re mkew xwe gij kir ser tn derdora qesef bi bask nikilan xwe li bin guh qesef da heta ku la w tev di nava xwn de ma! Daw deng hd bi hd km b mirov xwediy qesr ser xwe ji ber xwe rakir, tembr dan kleka xwe p re mkewa di qesef de j ji hal de ket li qorziya qesef b komek per b zar ma! Mirov xwediy qesr vegeriya ser mvan xwe got:

- Em tasek erbet vexwin d ez ji te re dest bi vegotina berdewamiya serphatiya xwe bikim.

Mvan mal ev yek pejirand tasa erbeta xwediy qesr dagirtiye bi ser xwe dakir li hviya vegotina w ma. Xwediy mal j pit vexwarina erbeta di tas de, her du tas careke din dagirtin dest bi berdewamkirina vegotina serphatiya xwe kir wiha vegot:

- Ez ewqas dildar dotmama xwe bm ku min ew ji bay dilive, ji trja dibiriqe, ji strka diterise, ji ava diherike, ji awir mirovan, ji av teyr tilran diparast hesdiya w dikir. Ji bo v roja yekem ku daweta me li dar xistin el roj el evan domiya, ez bi roj di dawet de bm bi ev derdiketim dihatim ser v gir, min ev qesra tu dibn l kir wiha el roj el evan heta min bi daw nekir xew neket avn min. Di eva el de ku dawet temam b d dest w xistin dest min, ez m dest d bav xwe, min xatir ji xwik birayn xwe xwest min ava behr qut kir, ber xwe da v der, em hatin di v qesr de bi cih bn. Her sal min tebeqek li ser qesr zde kir min wiha hesap kir ku heft zarokn min n bibin her yek di tebeqek de bi cih bibe!

Min wiha ji dotmama xwe hez dikir ku min nedixwest dest xwe di ava sar germ de bide. Min ev baxey te dt j re kola i fkiy li ser ruy chan heye derxa w an li v der and ku j bixwe av w li der nemne. Hem sewze natiya mirov li ser xaka chan dixwin, min andin ku ji titek b par nemne. Rojane derdiketim nr ji got kew kvrokan, heta y karxezal pezkoviyan; ji teyr tilrn ser behr heta masiyn bin behr, i got dihat xwarin min dixist ser tra xwe dian qesr; bi dest xwe li ser bizotan sor dikir li ber datan ku bixwe bi drketina xwe ya ji mal dil xwe bi xwe neewitne! Ger stiriyek di tiliya w re biya, bi rojan evan li ber ser w rdinitim min a w parve dikir. Ger libek xwel biketa ser la w, ji heft kaniyan ava rn, bi heft qalib sabna kezwanan li ber datan yek gotina w min nedikir dudu!

Mirov xwediy qesr di vir de vegotina xwe bir ji mvan xwe re got:

- Ger tita ez dibjim xilaf t de hebe, tu dikar ji mkew bipirs p re vegeriya ser mkew got b tita dibje rast e yan na.

Mkew di cih rnit de ser xwe bi xwar de hejand vegotina xwediy qesr er kir. Xwediy qesr rahit tasa erbeta ava hinar, gulpek j vexwar careke din vegeriya ser mvan xwe dest bi berdewamkirina vegotina serphatiya xwe kir, wiha vegot:

- Rojek, du roj, sroj, mehek, du meh, s meh derbas bn l her ku dib var em diketin nava nivnan min xwe nz dotmama xwe dikir, ber xwe ji min vediguhert digot; Pismam ez ev ne rehet im, xwe nz min neke!

Ez j ji bo dil w nehlim, min xwe dida rexek bi dilek ikest heta li min dib sibeh sed raman hizirandin dihatin ser min min nizanb sedema xwe ji min dr digre i ye. Di dil xwe de min digot; Ji ber ku min ew ji d bav w, ji xwik birayn w dr xistiye, dibe ku ji min sil bbe. L demek derbas bibe n re w tbigihje hezkirina min a kr w xwe nz min bike. Ez heta w roj sebir bikim li hviya w bimnim. Qet xwe nz min neke j hema li ber avn min e ez her gav, her bhn w dibnim, tra dil xwe li rew xemla w temae dikim, deng w dibihsim bhna w dikim; ew j ji min re bes e. Her cara ku dest didim keziyn w nermahiya wan weke trjn roj derbas hinava dil min dibin xwna min diconin bes e. Bila dil w xwe be, bila xwe nz min neke!

Di navber re sal derbas bn di rewa me de ti guhertin neb. Her min xwe nz w dikir, sedemek mahneyek didt xwe ji min dr digirt. Ne tita di dil xwe de digot ne j peyveke din bi min re dikir. Ten rojek ji min re got: Pismam, hesp te y bayn heye l y min nne, ez ji te hespek behrn dixwazim.

Li ser v daxwaza w min xwe negirt tev derengiya ev b, ji nava nivnan derketim, li hesp xwe siwar bm, min behr qut kir m welat serhedan hesp her ba buha bi esl fesil ku li tewla mr began hatiye xwedkirin, min bi hefsar w girt an da dest. L cardin ne xwe nz min kir ne yek gotin ji dev w derket. Rewa me her berdewam kir. Ez dsa rojane derketim nr min j re got her teze y teyr tilran karxezal koviyan an. Fkiyn her xwe n chan min j re berhev kirin li ber dann. Ji xakn li kleka Dcle Ferat min j re cawn her buha yn hevrim xeftann her giran ann. L dsa dil w li min nernit evek ten be j ber xwe bi ber min venekir hezkirina xwe neda min.

Di vir de xwediy qesr careke din ji mvan xwe re got:

- Ger vegotina min ne rast be, tu dikar ji mkew bipirs vegeriya ser mkew j pirs b rast diaxive yan na.

Mkew bi hejandina ser xwe ew er kir mirov xwediy qesr careke din serphatiya xwe domand wiha vegot:

- Ez zde ser te nenim; bi w rew me heft sal borandin. Min ew bir mala d bav w ku av li wana bikeve, hesreta xwe biborne belk dil w li min germ bibe; l neb. Min ew bir ser hekm falbazan ku dil w li min vekin, l are nekir. Li ser ruy v erd titek nema ku min j re nekir, titek nema ku min li ber lingn w ranexist, titek nema ku min j re pk nean; l dsa j, evek ten be j ber xwe neda min bi min a neb. Her car ku hestn min radibn min xwe nz w dikir, digot: Pismam, la te iqas cemidiye! Te teznok bi la min xistin; kmek xwe dr bigre!

Ez di cih de sar dibm, dicemidm, wiha di cih xwe de req dimam bi dilek ikest li hviya rojek ku li min bibore ber xwe bi min veke dimam. Di v rew de, me sal li pey salan qulipandin di her derbasbna sal de, dem bi dem weke gulek diilmis cardin vedib. Dema ew diilmis ez j p re dimirim min dixwest w bibim ser hekm prikan ku j re areyek bibnin, w ji v derd rizgar bikin. L w digot: Pismam, hekm prik nikarin derd min derman bikin, ten tu dikar bik! Ji mj ve te got kar pezkoviyan ji min re neaniye, ji ber w ez wiha b zar bme. Ger tu bi nr got karan ji min re bn, ez bixwim bi ser xwe werim!

Ez radibm, li hesp xwe siwar dibm, min tr kevana xwe dida mil xwe derdiketim nr! Heta min kareke pezkoviyan negirtiba neavtiba erd ez venedigeriyam mal. Min kar dian, bi dest xwe kevil dikir, got w qet qet di bistik re derbas dikir, tr xw dikir li ser bizotan li gor dil w dipijand gep bi gep dixist dev w ku bixwe bi ser xwe were. L roja din got kewan, roja din karxezalan, roja din kvrok masiyan dixwest. d wiha l dihat ku bi rojan evan min mal nedidt av min l nediket. L di dawiy de hd bi hd bi ser xwe dihat dsa weke gulek vedib. W dem bhna min j dihat ber min li hember w rdinitim min ji xwe re li xweikbna w temae dikir hem westandin kul kesern xwe ji br dikirin

Wiha di v rew de me heft sal borandin, l hn dest min li bedena w la min li la w neketib. Ji erm fediyan re d ez nema dikarbm daketama gund bima nava mirovn xwe j. Ji ber ku her dema ez dim, dayika min xaltk metikn min dihatin gel min digotin: Lawo qey zaroyn we nebne? Tu ima carek wana bi xwe re nan ku em j bibnin, bi wana a bibin!

W dem min nizanb i bersiv bidim ji erm fediyan re min ser xwe berdida ber xwe bi hd ji mal derdiketim.

Dema sala heftan derbas b, rojek ez dsa derketibm nr ku ji dotmama xwe re got teze y karxezalan bnim, ez ji mal gelek dr ketibm tev min nra xwe kirib j min di xwe re nedt vegerim mal evder mam. Bi ev nv ev weke hinek zixtek di kleka min re rakin ez bi dengek ji xew veciniqm rabm ser xwe. awa min avn xwe vekirin, min dt hespeke boz behrn di binya min re weke ba derbas b Ji ber ku siwariy w nixumand b, min nas nekir ji xwe re nekir xem. Min careke din ser xwe dan ser trik xwe y tr kevana min t de avn xwe li xew girtin. L min kir nekir xew neket avn min dil min ji ev sar b. Ez rabm ser xwe, min hesp xwe ji dar vekir, zn zengy w li ser bi cih kir l siwar bm, min ber xwe da mal. Min ji te re gotib ku hesp min bayn ye. Dema dikeve bez tu ser berdid, ba di ber re nagihjey! Di w bhn de ez gihandim ber deriy qesr. Li ber der ez ji hesp peya bm min bi hefsar w girt, ew derbas tewl kir. Dema min der vekir, hilmeke germ ez pwaz kirim sed ik guman ketin dil min! Derbas hundir bm min dest xwe di ser la hesp boz behrn re bir. Min dt ku la w tev hn di nava xwhdan de ye weke hundir htn sincir ye!

Min hesp xwe b hefsar zn zeng kir, der li pey xwe dada, nra xwe an derbas hundir bm. Min cil xwe ji xwe kirin ketim nava nivnan. Min xwe nz dotmama xwe kir dest xwe dan ser mil w ku belk ber xwe ber bi min veke xwe nz min bike. L awa dest min gihit la w, xwe bi wir de kiand got: W, pismam, dest te weke qeay sar e! Xwe ji min dr bigre ku ez binivim!

Careke din ez di cih xwe de cemidm req mam. Bi kotek min li xwe kir sibeh heta berbang ji fikarek ketim fikareke din titn heta w roj nehatibn hi min tev bi hev re r ser min kirin mej li min dewixandin. Bi berbang re, bi kotek xew kete nava mijankn min heta nvro ez ji xew ranebm.

Dema ji xew rabm, min dt ku dotmama min hn di nava nivnan de ye qet xwe nelivandiye. Ez bi hdka rabm derketim der ve. Min pdiviyn xwe bikar ann pit re m dervey qesr. Min qeflek zing ann di tifik de agirek mezin dada ku bibin pel var got karxezal ji dotmama xwe re bipijnim li ber deynim, belk dil w li min vebe d em bi hev a bibin!

Ber bi var ve min karxezal kevil kir got w li ber xwe dan. Min xencera xwe ji ber xwe derxist, bi kevir heste li ber rnitim heta ji min hat min ser w wiha tj kir ku tu bid ser m, w li hewa hilne min dest bi hrkirina got kir. Dotmama min j ji xew rab, li w mil, pber min rnit fkiyn ji bexe min j re berhev kiribn dan ber xwe dest bi xwarin kir. Ji milek ve min got hr dikir, ji milek ve min li rew xweikbna w dinr ji milek ve ez li ser qedera xwe ya bbext dihizirm b min i guneh kirib ku bi dotmama xwe a nebm negihitim mirada dil xwe!

Bi ber dawiya hrkirina got ve min xincera p got hr dikir ku dev w weke trja roj tj kirib, bi zanabn li dest xwe da heta hest p ve bir. Xwn di cih de t re da der ewat p ket. Ji ber got rabm min tasek xw an, hundir w tije xw kir, patek l pa, qenc idand. Min got da aliyek, ji a dest xwe re naliyam derbas nava nivnan bm. Min ebeya xwe bi ser ser xwe dakir xwe di xew re bir; pixin xirin bi ser qirika xwe xist. L ji aliy din ve xwya di hundir birna min de ewqas dil min disojand ku min bixwesta j nikaribm av xwe biqurminim ji xwe di zenda ebey re her min li hundir mal temae dikir b ka w dotmama min i bike? W dil w bi min biewite were li ber ser min raweste, yan w xwe bi klekek ve bide qet ji xwe re neke xem!

Dotmama min, ji got min j re hr kiriye bistik dagirtin dan ser agir. Heta ku pi ji got nema tev xist bistikan, li ser bizotan sor kir yn pijiyan xist nava nan nan li ser hev kirin lod. Dema bistik tev qediyan, ji cih xwe rab xurik an, ew nann got di nav de tev, di avek xurik de bi cih kirin av din j tije fkiyn li ber kirin. Ji cih xwe rab hat li ber ser min rawestiya guh da deng xirn pixna min. Qenc baweriya w l rnit ku ez di xeweke kr de dinalim heta derengiya sib j ji xew ranabim.

Ji ber ser min veqetiya, rahit xurika xwe avt ser mil xwe, xeftaneke re tar bi ser xwe dakir derket der ve. awa ew derket der ve, min j ebe ji ser xwe avt, al xwe li xwe kir, xencera xwe xist ber xwe bi awayek veart min da pey!

Di vir de mkew ji qorziya xwe t de qijilandib rab ser we hat li navenga qesef rawestiya, awirn xwe bi ber xwediy qesr ve vekir wiha tj tj l temae kir. Xwediy qesr qurtek ji erbeta ava hinaran vexwar vegotina serphatiya xwe domand, wiha vegot:

- Min dt, dotmama min derbas tewl b hesp behrn y ku min j re ji welat serhedan bi buhay el zr ji tewla mr began kirb derxist, zn zengy w l kir, xurik avt ser, l siwar b di deriy qesr re derket, herik nava reahiya ev ji ber avan winda b!

Ez wiha li cih xwe mat mam bhnek min nizanb i bikim. Sed tit ketin dil min sed tit j derketin. Bi hezaran raman r ser hi min kirin j derketin. Gelo v eva re tar dotmama min ber xwe dab ku ev got fkiyn bi ked xwhdana eniya xwe min danb ber, ji k re dibirin?

Daw ez bi ser hi xwe hatim derbas hundir bm. Min j hesp xwe vekir, zn zengy w gir da. Xurikek avt ser. L siwar bm min ber w da aliy hesp dotmama min p ve herikiye min ser hesp berda. Hesp min bayn ye dema tu ser w berdid, ba p re nagihje. Di w bhn de min gihand hesp behrn min ser w girt, nehit xwe nzk bike ku dotmama min bi opandina min nehise.

Wiha bi w rew qederek min ew opand ew her li bay bez di kleka behr re r ve di. Daw gihit cihek ku xak ber bi nava behr ve dirj dib li w der ber hesp xwe zvirand nava behr da ser pln behr. Hesp w behrn b, bi pln behr re er kir di w bhn de xwe da mil din bi teht latan ve bi jor ket ji ber avan winda b!

Ez wiha li ber behr mam li ryeke derbasbn geriyam; l min kir nekir hesp min ber xwe neda ser pln ava behr her xwe papak vekiand. Daw ez pwst mam ji hesp daketim. Min li cihek xewle hesp xwe gir da, rahit xurik hatim ber av. Min xwe avt nava pln behr milevan kir heta derbas w mil, ser lat zinaran bm. Li ser lat zinarn tj min rka hesp opand daw min dt va ye di nava tehtan de hefsar w bi berek ve girday ye dotmama min li hol diyar nake! 

Hinek li derdor geriyam carek bi qrdaynek veciniqm. Min ber xwe da aliy qr j bilid bye xwe nz kir. De de ez hatim ber dev ikeftek. Min li kleka dev w xwe veart awirn xwe dirj hundir ikeft kirin. Ez i bibnim!

Di v bhn de mkewa ji cih xwe rabib hatib navenga qesef ku bi awirn tj li xwediy qesr dinr, xwe gij kir ser tn derdora qesef xwe p ve perpitand. Mirov xwediy qesr di vir de axaftina xwe bir ji mvan xwe re got:

- Tu dibn b awa hrs dibe! Ew dizane b i kiriye i bi ser min de aniye! Ger niha ez serphatiya xwe bidomnim w dsa xwe li bin guh qesef bide xwe tev di nava xwn de bihle. Ka belk heta sib hinek bhna w were ber xwe dn har neke! Ji xwe ev j ev derbas b b dereng. Ya ba em razn. Sib kar me gelek e! Div em biin nr li veger hinek fk berhev bikin. Ger tu bixwaz tu j dikar bi min re wer. Ez te bibim ikefta min dotmama xwe t de dtiye an te j bidim. B bi rast ev qesr hjay w b yan ew ikefta di navenga behr de, li nava wan teht latn tj ziwa hatib kolandin?

Mirov bi kul keser wiha ketib nava germahiya vegotina serphatiya xwediy qesr ku qet nedixwest navber were dayn ji kerba bihstina dmayika serphatiy dikir di eyar xwe de biteqe. L mvan b ti maf w li xwediy mal tineb ku zor bide ser dawiya serphatiya w p bide vegotin. Ji pwst pniyara xwediy mal pejirand derbas ser nivnn j re hatine amadekirin b.

Xwediy qesr j ji cih xwe rab derbas odeya din b. Nept bi kulmek tije xw hat xw berda hundir tasa xwarina mkew t de ye ser tasa av t de ye j dagirt. Mkew di v bhn de hinek tebit b xwe dab qorziy, l hn li ser lingan b Dema tasa w tije xw b hat ber tas rawestiya, nikila xwe li libn xw da, libek xw daqurtand bi ser de qurtek av vexwar, libek xw daqurtand bi ser de qurtek av vexwar

Xwediy mal kar xwe y kom ser hev bye qedand daw pif kir iray derbas ser nivnan b. Heta berbanga sibeh ji deng ldana nikiln mkew zdetir ti deng nehat bihstin her du mirov di xeweke kr de, ber bi berbang ve, di nava xewn xeyalan de herikn

 

 

-VI-

Bibe Sayek Li Ber Deriy Bav Min Bihewte!

 

W roj bi berbanga sib re xwediy qesr mvan w mirov bi kul keser rabn ser xwe. Xwediy qesra heft tebeq kulmek xw an berda tasa li ber mkew ava w teze kir n re, sifreya xwarin an di navbera xwe mvan xwe de dan tatya xwe ya ji heft cureyn pxwariniy pk dihat bi hev re xwarin.

Dema tat bi daw b sifre rakir n re, xwediy qesr da pya mvan xwe ew daxist tewla hespan. Hesp behrn ji bo mvan xwe y bayn ji bo xwe zn zeng kir derxist der ve. Her du mirov li hespan siwar bn di kleka behr re ser hespan berdan. Z ne dereng gihitin cihek ku erd xwe bi nava behr ve dirj dike li w der hesp behrn xwe avt nava behr. Xwediy Qesr hesp xwe bi darek ve gir da bi pey hesp behrn re xwe li av da, bi hev re derbas ser lat zinarn di navenga behr de bilind dibn bn. Hesp behrn bi latek ve gir da mirov bi kul keser da pay xwediy qesr, hatin li ber deriy ikeftek rawestiyan. Derbas hundir ikeft bn komek hestiyn ji htek mane heft kom hestiyn bik li ber av mirov bi kul keser ket. Mereq kir ku bipirse b ji bo i hatine v der ev kom hestiyan li navenga v ikeft i dikin? Bala w kiand ku ten qoq hestiy ser ht li ser koma hestiyan e, l yn din qoq hestiy ser yek j ne li w der ye! Kurm mereqa xwe dewisand deng xwe nekir. Daw xwediy qesr ber xwe da der ve awa hatine wiha behr derbas kirin, li hespn xwe siwar bn ber xwe dan qesra heft tebeq.

Bi r de li gelek kvrok karxezalan rast hatin nra xwe kirin n re pit nvro gihitin nava bexey li pya qesr. Li wir daketin derbas nava bexe bn. Her du mirovan xurikn hespan tije fkiyn crbicr sewze kirin derbas hundir qesr bn.

Heta xwarina xwe amade kirin li ber xwe dann xwarin, roj trjn xwe di ser behr re kiandin ser bedena qesr di wir re kom navsera iyay qesr pala xwe daye qntara w kir.

Mirov xwediy qesr iraya xwe pxist n re derbas odeya din b. Kulmek xw an berda tasa xwarina mkew t de ye. Pit re ava di tas de j ser tije kir hat li kleka mvan xwe rnit. Ji erbik tije erbeta ava hinaran du tas dagirtin yek da dest mvan xwe, yek bi ser xwe dakir. Mirov bi kul keder j tas bi ser xwe dakir n re xwediy qesr her du tas careke din dagirtin dest xwe avt tembra xwe.

Bi xurminiyeke wiha dijwar dilewat li tlan da ku mirov bi kul keder dil w hat ber dev w ji xwe re got, Niha w tevahiya tln tembr bi hev re hilqetin tembr hr mr bibe! Ji xwe bi xurminiya dijwar re mkewa di qorziy de xwe qijilandib ji cih xwe hilpekiya di hundir qesef de hilnedihat, ji aliyek di aliy din ji w al dihat aliy din. Ser xwe radikir datan, awir di mirov xwediy qesr de didan li derdora xwe dizvir. Baskn xwe vedikirin li hev didan ling xwe li erd dixist xwe hildiavt! Dema deng tembr bi ewat b, mkew hew di cih xwe de rawestiya xwe gij kir ser tn li derdora qesef xwe bi nikil, ser, ling baskan li tan da ku biqetne bifilite r ser mirov xwediy qesr bike

Daw deng tembr hd bi hd dijwariya xwe winda kir ket meqameke b zar b hal. Heta w dem mkew hing xwe li bin guh tikan xistib tev ser baskn w di nava xwhdan xwn de mab; l bi guhertina deng re rawestiya li navenga qesef ket, pal da erd dest bi nikilandina paqijkirina xwn xwhdana bi baskn w ketiye kir.

Nept mirov xwediy qesr pit meqam b zar b hal ldana tlan bi daw kir tembra xwe dan aliyek. Rahit tasa erbeta ava hinaran bi ser xwe dakir. Tasa xwe careke din dagirt vegeriya ser mvan xwe, got:

- Em ev din li ku mabn?

Berya mvan w bibersivne w bi xwe bersivand serphatiya xwe domand, wiha vegot:

- Em li ber deriy ikeft mabn. Ew ikefta roj min te bir w der te komn hestiyan bi avn xwe dtin. Min te bir w der ku tu ji serphatiya min a ev ji te re vebjim bawer bik. Ger dsa j baweriya te nern, tu dikar ji mkew bipirs w ew ji te re rast e yan ne rast e bi hejandina ser xwe er bike.

Ez ser te nenim, dema min xwe da ber dev ikeft ser xwe dirj hundir kir ku i bibnim? Htek li hundir di navenga ikeft de rnitiye ku pira la w ji ya hirek zdetir strtir e! Di nava pir de ten lvn w yn girs re, du kunn difna w yn weke du kulekn dev htn wiha vl du libn avn w yn weke du bizotn agir zdetir titeke w diyar nedikir. Bhnek wiha min li ht temae kir min avn xwe fr taritiya hundir keft kirin ku ez bibnim b ka bi k re diaxive bi ser k de hildibe!

Dema avn min fr taritiy bn, ez i bibnim? Min gora d bav xwe di hundir w ikeft de bidta min bawer bikraya l tita bi avn xwe didt, min bawer nekir. Min avn xwe firkandin careke din nrn l tita min didt her li ber avn min bn. Min xincera xwe ji ber xwe derxist bi ser w zixtek di la xwe re bir xwn j an ku ez zanibim ka xewn dibnim yan rast e. L xwn ji la min dilop bi dilop herik erd her ew dmen li ber av min daliqand ma!

Dotmama min a ku min ew ji bay dilive, ji trja roja hilt, ji ava diherike, ji roniya sitrkan awirn avan disitirand; dotmama min a min ew bi got teyr tilran, bi y karxezal berxan xwed dikir; dotmama min a min hem fk sewzeyn chan li ber deriy qesr j re and bi dest xwe dian ber dev w; dotmama min a min di nava cawn hevrim n ji n Man hatine ska Rihaya war pximberan de dipa dema libek toz diket ser tayek my por w, heft qalib sabna kezwanan, ava heft kaniyan heft ey misk bhn li ber datan, niha di qorziya ikeft de di nava toz tirablka erd de, li ser serkl rxa ht bi pir rnitiye, psrn xwe yn heft sal bn bi hesreta dtina wan bm derxistine heft lkn ht r dide!

Ht bi pir di cih xwe de rnit, got karxezala min nra w kirib, bi xincera xwe hr kirib pit min dest xwe birb ketibm nava nivnan dotmama min yek bi yek di bistik re rakirib pijandib, pit re xistib nava nan sl di xurika hesp xwe y behrn de anb, li ber xwe danb dikerif! Di ber kerifandin re j bi ser dotmama min de hildib wiha dihewtiya:

- Kea ker! Segbav! Ma ez gelek mecbr im her roj li zrezra zarokn te guhdar bikim? Ji var ve dev wana neketiye hev! Yek betal dike yek dest bi gir dike. Tu dizan ku bir ne heta r te nemtin ranakevin! Tu ima dereng may? Careke din tu dereng bimn, ez yek bi yek bi epiln wana bigrim li bin guh van teht latan bidim heta ku deng xwe bibirin, bila hay te j hebe!

Dotmama min a ku ti caran bi madek rn lvkeniyek li min nenr, b tiqe tiqa ken w got:

- Kuro ma ez i bikim? Ew malmrat pismam min awa ji nr hat got hr kir, xincer li dest xwe xist birna xwe tije xw kir. B axe ax nale nala w! Ez li hviy mam heta derengiya ev ku pixin xirin p ket, pit re hatim. Ji bo w dereng mam! Dizanim te briya min kiriye, derd te ne zrezra zarokan e!

Pit re ji ber zarokan rab hat di dawa ht de rnit! Ht ew himbz kir bi bedena xwe ya ji hirek girstir derket ser dil w. Bhnek xwe di erd de gevizandin henek tinazin xwe bi hev kirin, dil ht xwe kir n re, rab ser xwe got:

- Heyra, dereng e; div ez biim. Ew malmratey pismam min xincer li dest xwe xistiye te dt ji nivk ve rab av xwe li min gerand. Ger min li kleka xwe nebne w bi pey opa min bikeve rast were v der, ser min j, y te j y her heft zarokn me j j veke. Ya ba ez rabim bi lez vegerim qesr.

Ht dest w berda dotmama min ber lkn ht, yek bi yek ew himbz kirin, ramsandin li kleka hev dirj kirin ku bikevin xew. Pit re vegeriya gel ht, xatir xwe j xwest, rahit xurika xwe xwe da deriy ikeft. Di w bhn de min xwe da pit tehtek min nedt, derbas b , li hesp xwe siwar b ber w da nava pln behr.

awa ew ji ikeft derket, min xincera xwe ji ber xwe derxist ketim hundir ikeft. Min xwe gij kir ser la ht heta qeweta dest min a heb min xincer di ser dil w de ikand t de li hev ba da. Ht iqas li ber xwe da, min ewqas xincer bi krahiy de dahfand daw b ruh li w erd dirj b! Min ser w j vekir yek bi yek bi nava lkn w ketim. Min yek bi yek ser wana bi xincer j vekir dann w erd

Her heft seriy lkn hir min hilqetandin xistin xurik bi lez derketim der ve. Min xwe avt nava pln behr derbas ser reahiy bm. Min hesp xwe y bayn ji dar vekir, xurik avt ser l siwar bm. Min zixtek li ser navtenga w da ser w berda. Hesp min bayn ye ku tu ser berdid bay ji heft zozanan dakeve nikare xwe bigihne beza w. Di w bhn de ez di rkurt re anm ber deriy qesr ku hn dotmama min negihitiye wan nzkan j!

Min hesp li tewl gir da, zn zenguy w vekir, xwhdana li ser la w girtiye ziwa kir rahit xurika xwe hatim hundir min xwe xist nava nivnan pixin xirin ji xwe an. Nept, bhneke ne dirj bi deng lingn hesp behrn hisiyam. Dotmama min hat, hesp xwe bir tewl bi dizka derbas hundir b ket nava nivnan. P re min nale nal ji xwe an dest xwe dirj ser mil w kir ku zanibe ez her di xew de bm bi cihek ve neme. L awa dest min gihit ser mil w xwe hilenand bi ser min de qriya, got:

- Ji xwe bi xirin pixiniy, bi nalenal axn te nehit dilopeke xew bikeve ser avn min! Dest te j weke qeay cemid ne! Hinek xwe bide klek b deng bike ku ez kmek binivim vehisim!

Min dest xwe pa de kiand xwe da klek, deng ji xwe bir. Bi berbang re ji xew rabm daketim nava bexe. Heta derengiya nvro nehatim hundir. Pit nvro min hinek fk berhev kir derbas hundir ikeft bm. Dotmama min av germ kirib nava tet tije misk bhn kirib, heft qalib sabna kezwan danb ber xwe guliyn xwe weke mereke hevrimn vekirib, ser xwe diut. Derbas od bm li hviya w mam. Dema kar xwe xelas kir hat ode, min j re got:

- Hurme, niha tu bir by! V sib ez z rabm seriyek heta nava mixtiy bav te bi hesp geriyam. Li veger min ji te re ji nava mixt end zebe petx ann. Min got; ji mj ve tu ney mala bav xwe niha te briya mixtiy w zebe petxn w kirine. Wa li ber der di xurika hesp de ne. Ji kerema xwe re bne valake v der ku ez hr bikim tu bixw.

Dotmama min por xwe e kir her el keziyn w hnandin n re ber der rahit xurik, an li nv odey valakir erd. Dema dev xurik da erd li na zebe petxan ser her heft zarokn w yn ji ht bi pir j re bne gindirn erd, di cih de xwn ji la w vekiiya, qudm di kabn w de neman li w der b kulmek got emiya erd. Her heft ser kiandin ber dawa xwe bi ser de daql b, li ser xwe kabn xwe da dest bi gir kir.

Heft roj heft evan di w rew de giriya heta ku yek dilop rondik di avn w de neman. Her el keziyn por xwe tevahiya tayn por ser xwe tev bi ser her heft seriyan de hilweandin m bi ser xwe ve nehit! Agir bi nava kezeba min ket   dil min p ve ma, ez li hatina xwe ya ser ruy erd kirina bi dotmama xwe re pomam bm. Di cih xwe de bm weke kevirek wiha req mam, ne med min li xwarn veb, ne li vexwarin. Her ew digiriya dihiliya ez j p re dikelkilm dimirim.

Daw ku d rondik di avn w de neman deng j qut b; rab ser xwe, ser her heft zarokan xist xurik di der re derket der ve

Di vir de mirov xwediy qesr navber da vegotina xwe rahit tasa erbeta ava hinar qurtek j vexwar. Mirov bi kul keser guhdar li serphatiya xwediy qesr dikir awirn xwe dirj ser mkewa di qesef de kir dt ku avn w ziwa maye hundir qesef tije rondikn bariyay bne. Mirov xwediy qesr zvir ser mkew pirs, got:

- Ger xilaf di vegotina min de hebe bje. Ma tita ez dibjim ne rast e?

Mkewa avn w ji rondikn barandine ziwa maye ser xwe bi xwar de hejand pirsa xwediy qesr er kir.

Mirov bi kul keser j rahit tasa erbet t de end qurt li ser hev j vexwarin. Xwediy qesr ser her du tasan tije erbet kir ji mvan xwe re got:

- Tu dibn ku xilaf di vegotina min de nne. Tita bi ser min v mkew hatiye, di v chan de bi ser ti kes nehatiye. Niha guh bide ser berdewamiya serphatiya min. b v bbexta dotmama min i bi ser min de an awa ez li ber deriyan t bir gerandim!

Mirov xwediy qesr qurteke din ji erbeta ava hinar vexwar dest bi domandina vegotina serphatiya xwe kir, wiha vegot:

- Dema dotmama min ser lkn ht bi pir n ji w bne xistin xurika hesp birin der ve, ez hn di cih xwe de req mabm min dil xwe bi rewa me serphatiya me ya dijwar diewitand gil gazindn xwe bi yezdan afirandr dikir ku ima qedera me wiha tar bi jan nivsandiye. Ez wiha di hal xwe de diponijm dinaliyam. Ji v chan bm dil min xwn digiriya, kezeba min diperpit. Ser min di ber min de wiha di hal xwe de dikelkilm ku bi carek re dotmama min derbas hundir b iva ji dara hinar j kirib ya ter bi carek re li nava av ser min da p re got: Bibe sayek li ber deriy bav min bihewte!

Di cih de Yezdan daxwaza w pejirand ez bm sayek kaze kaz bi min ket! Rahit tekn min ez avtim der ve. Der li ser min girt ew di hundir de, ez li der ve mam. Her min kir kaze kaz hewte hewt ji min re der venekir ez mam li w der. Nept b var bay hnik ji zozanan xwe ber bi behr de berda, la min ricif. Ez vir de m, wir de hatim ku kuneke t re bikevim qesr bibnim, min nedt. Her der her kun li ber min girtibn wiha evder mam.

Rojek, du roj, s roj derbas bn, min nr ku ne derdikeve der ve ne der li ber min vedike. Min ji xwe re got; Wiha nabe, div ez areyek ji rewa xwe re bibnim xwe ji v rew rizgar bikim!

Rabm min xwe bi xwar de berda, behr qetand hatim welat d bav xwe, xaltk metikn xwe, gund kolann xwe. L awa daketim nava gund, sayn gund tev li ser ser min kom bn bi min de hewtiyan. Min ne zanb bihewtim, ne zanb bi wana re er bikim. Min dv xwe di nava rehnn xwe de givat rev rev ji gund derketim. P re zarokn gund rahitin ber keviran bi pey min ketin. Heta ku min gir newal li xwe qulipandin dev ji min berdan vegeriyan mal. Dema ew vegeriyan, careke din bi pey wana ketim min ber xwe da gund. Her ew bi ber min ve hatin ez reviyam her ew n ez bi pey wana ketim. Daw ji berdana dv min westiyan dev ji min berdan. Ez j hatim gund tev li say nava kolanan bm.

Er ikl min sa b l hundir min tev hn mirov b. Ji bo v min nikarb ne hestiyan bialsim, ne mik maran bikujim, ne j weke sayn din pevbiim. Zarokn av li min diketin bi keviran didan dv min la min tev di nava birnan de hitin. Dim ber deriy k, na gezek nan bidin min, li min diheytiyan bera min didan, digotin: Bie ji w der say heram! K dizane tu ji ber kjan deriy filitiy hatiy van kolanan! Biqeit bie! ber datann min ku ez ji ber deriy wana dr bikevim.

Ez m ber tifikan bi roj ev li ber prejinan rnitim ku qetek nan biavjin ber min, ez bixwim hinek bi ser xwe werim. L wana j bera min dan ez wiha bir belengaz li wan kolanan m hatim.

Wiha roj derbas dibn her ku di ez b hal b zar diketim. Rojek di ber tenrek re derbas bm min dt wa ye metika min, xwika bav min, Sit ya por sor a nav deng w bi jrbna w li heft gund heft beledan belav bye, li ber tenr rawestiyaye nan dipje! Ez m, min xwe nz w kir li ser her du lingn xwe rnitim min qn da erd. Li w der li hviy rawestiyam ku li min were rehm qetek nan biavje ber min.

Nept carek li pa xwe zvir awirn w li min ketin. Ji xwe ez erm hest mabm nawqa min digihit hev. Di ber xwe de got: Yezdan heq te ji xwediy te re nehle! Ma qey gezek nan li mala wana nne ku deynin ber te! Tu kulmek hest erm may!

Dest xwe dirj hundir tenr kir nanek ketiye nava xweliy derxist avt ber min; careke din vegeriya ser nanpjandina xwe.

Min li nan nr ku aliyek bixwim t de hebe, l min nedt! Nv hevr b, nv ewit b aliy hevr j tev bi xwel ax b. Li derdor m hatim min kir nekir med min ney ez bixwim careke din vegeriyam cih xwe li ser her du ling xwe rnitim, min qn da erd li hviya metika xwe rawestiyam.

Bhneke din metika min li pey xwe zvir nr ku nan avtiye ber min hn weke xwe ye min gezek ten j j nexwariye. Di cih xwe de mat ma di ber xwe de ponij xwe nz min kir, hat awirn xwe dirj nv avn min kirin li krahiya wana nr.

Er dotmama min ez kiribm sa l hn hundir min, hest ramann min ronahiya av min tev n mirovt bn weke xwe mabn. Dema metika min Sit li krahiya avn min nr zarokt ciwantiya min hat ber av min dema metika min ez himbz dikirim av min diramsandin digot; W ken heft gundan xwe li ser van avn girs hingivn di kevandeyan re biavjin li ser te pevbiinin! di guh min de pengizn.

Metika min ez ji ronahiya avn min nas kirim vegeriya ser min got: Kuro tu ne Mihemed kur biray min ?

avn min tije rondik bn, dil min bi rewa min ewit min ser xwe bi jr de hejand, min pirsa w er kir.

W dem metika min bi her du destn xwe li kabn xwe da rondik tije avn w bn bi hrs got: W dlika dotmama te wiha bi ser te an ne wiha?

Min careke din ser xwe hejand pirsa w er kir. Li ser v yek got: Min diznb ew dlik ji te re nabe yar, l kes bi ya min nekir. Hn bi zarokt min dizanb av w li der e. He av li der, xwel li ser! Ma bapr daprn me belaheq wiha gotine! Her gotinek sedemeke xwe serphatiyeke xwe heye! d tu i dik, i dixw? Li ku radizy, li ku vedixw? Wey pepk li ser min! awa min mala xwe ewitand nan ketiye tenr da ber Mihemed biray min ku ji navsera heft iyan heft newalan bi got kew karxezalan qayil nedib!

Her w got dil min bhtir bi hal min ewit. av min her li ber dest w b ku rahje nanek sorkir deyne ber min, ez xuriniya xwe biknim qurequra nava min raweste. Daw pit ldana kabn xwe kiandina por xwe, vegeriya ser tenr rahit nanek sor qimir, di dest xwe de kir s, ar qet dan ber min, got: Tu niha v nan bixwe, xuriniya xwe bikne, heta ez nan diqednim em diin mal, ez zik te tr bikim.

Ez gelek kfxwe bm ku metika min Sit ez nas kirim li min xwed derket. Yan na li wan kolanan ez him ji biriyan re bimrama him ji ber dar bern zarokan datann min la min tev kul bib w kurm biketan. Ji xwe bi rojan e min xwe neutib bhn bi la min ketib. M qijnik tev tije nava pira min bibn xwna di la min de maye tev dimtin, ez b zar dihitim.

Min bi lez nan xwe xwar hinek bhna min hat ber min. Di w navber de, s ar zarok hatin ku bera min bidin, l metika min li wana heytiya ez parastim. Daw nan xwe xelas kir, rahit teta nan ji min re got: Bide pey min qet ji dv min veneqete!

Min bi gotina w kir her du gavan li pey w meiyam qet min xwe j dr nexist, heta em ketin hundir hewa wana. Dema em ketin hundir hew zilam w zarok bi prg me ve hatin, tet ji dest metika min girtin awa av li min ketin, tevan bi hev re li min heytan bi ser min de hatin ku min derxnin der ve. L metika min ket navbera min wana ji wana re got: Min bi xwe re aniye; ew ne sa ye! Ew Mihemed bir min Fersende ye ku xwe bi heft mran nedida. W dlika dotmama w Hacera avre wiha bi ser w de aniye. Min li wan kolanan dt an mal. Zarokan bi dar beran la w tev di nava birnan de hitine! Ka r bidin bila were hundir.

Dema metika min ji yn mal re wiha got, tevan xwe dan aliyek ji min re r vekirin ez derbas hundir bibim. Li pey metika xwe hatim hundir derbas ser mer bm. Metika min ferman da kea xwe got: Z kzn vala bikin, av bikelnin heft qalib sabna kezwanan deynin wir ez ser Mihemed xwe biom!

Keik derket der ve ew j li ber min rnit, pira min vejenand dest xwe di ser birnn min re birin ji aliyek ve j keser vedidan nifir li dotmama min dikirin ku awa dil w dest daye ez xistime v hal. Daw bi tek min girt ez birim kzn, di tet de dam rnitandin weke dema zaroktiya min ji ser heta bin la min bi sabna kezwan miz da av bi ser dakir, heta ku ji tevahiya qirj gemara xwe paqij bm, dev ji min berneda. Pit re la min ziwa kir, birnn min yek bi yek derman kirin ez anm li odey, li ser kulav mvanan dam rnitandin.

W ev heta derengiya ev her li ber min rnit, xwarin dan ber min, pirs ji min kirin li nava avn min nr dil xwe bi rewa min ewitand. Dema evbrk qediya her kes n nava nivnn xwe, destek nivn hir ji min re dan lihf kiand ser la min got: Niha ji xwe re tr raz qet xem derdan nexwe! Ez meta te me; ger li ser ruy erd be, di bin ruy erd de be derman saxkirina te li ku be, ez ji te re peyde bikim te ji v rew rizgar bikim L t j ji min re ehd peyman bid ku dema tu sax bib li w dlika dotmama xwe ney rehm i bi ser te kiriye, heft taq bi ser w de bn!

Min ser xwe hejand ehd peyman da metika xwe ku ez gotina w bi cih bnim rab ser nivnn xwe. Min j ser xwe dan ser balgfa bi caw hevrim hatiye pan avn xwe li xew girtin. Bi rojan evan t, bir, b xew belengaz mabm ku awa min ser xwe dan, rasterast derbas xeweke kr bm end roj evan wiha di xew de mam nay bra min.

Di vir de mirov xwediy qesr dev ji vegotina xwe berda kesereke kr veda ku kul kesern v chan tev ji hinava xwe derxistin der. Pey re ji mvan xwe re got:

- d b dereng; em j rabin amadekariyn xwe yn xew bikin. roj min tu gelek gerand niha tu ji xewan re dikelkil.

Mirov bi kul keser li mala xwediy qesr bye mvan, di rastiy de westiyay b, l nedixwest navber bide vegotina serphatiya xwediy qesr pir mereqa dawiya w dikir. L ji ber ku mvan b, xwediy mal awa bixwesta divb wek w tevbigeriya ji bo v deng xwe nekir, pniyara xwediy mal pejirand.

Di w bhn de xwediy mal ji odey derket bi engek xw erbik av y di dest de vegeriya hat. Xw vala kir hundir tasa li ber mkew ser av j dagirt. Mkewa di qesef de li qorziya xwe rnitib vedihisiya. Dema dt xw tije tasa w b rab ser xwe hat nikiland. Her nikila xwe l da, libek xw daqurtand bi ser de qurtek av vexwar

Her du mirov derbas ser nivnn xwe bn av xwe li xew girtin. L mirov xwed kul keser ji mala xwe derketib li v welat b ser ber ji xwe re li bihustek xaka aram mirovek b kul keser digeriya ku li ser rn li klek jiyan bike; ji roja ji mal derketiye weke di v qesr de kul kesern w bilind bibn hil bibn li ti cih wiha nebibn. Heta sibeh xew neket avn w her serphatiya xwediy qesr li ber avn w hat

 

 

-VII-

Bibe Mkeweke Di Qesef De Li Ber Min Raweste!

 

Dema bi berbang re ji xewa rn rabn her du mirov j weke ji erek dijwar derketibin wiha xemgn westiyay bn. Bi kotek ji nava nivnan derketin xwe berdan nava bexe ku hinek fk berhev bikin xwe p mijl bikin

Mirov bi kul keser, bi serphatiya mirov xwediy qesr wiha xemgn bib ku dikir nedikir ji bra w dernediket ji mereqkirina dawiya serphatiya w dikir biteqe. Di dil xwe de pir dixwest serphat bi aram bi daw bibe, l ji rewa mkewa di qesef de tdigihit ku w pir dijwar dilewat bigihje encam. Gelo dotmama mirov xwediy qesr awa bib mkewek di qesefde hatib dlgirtin? Mirov xwediy qesr awa ji rewa sayit careke din vegeriyab rewa mirovbn? Mirov xwediy qesr ima dest ji v qesr bernedida danediket nava meriv gundiyn xwe? ima dev ji dotmama xwe ya bye mkew bernedida ji xwe re dest bi jiyaneke n nedikir?

Ev pirs tev di ser w de din dihatin giyana w digivatin, dil w radiwestandin chan li derdora ser w digerandin. Di bin kjan dar tebata w nedihat. Carek dev xwe tije kir ku ji xwediy qesr daxwaz bike, berdewamiya serphatiya xwe vebje ji v mereq w rizgar bike; l dizanb b fde ye mirov xwediy qesr heta li hember mkew nernitiba tra dil xwe li tembr nedaba, serphatiya xwe venedigot. Ji bo v daxwaza xwe di dil xwe de girt dernexist der.

Bhnek her du mirovan xwe berdan ber kleka behr li teyr tilrn di ser pln behr re difiriyan bilind nizim dibn temae kirin. Xwediy qesr bi dest xwe teyrn azad difiriyan an mvan xwe da bi vedana keserek got:

- Her teyr bi fira xwe ya azad teyr e; her mirov j bi hezkirina xwe ya ji dil, mirov e. Hezkirin fira teyr weke hev e. Dema tu hez dik bask bi te ve dibin tu digihj ber pern ezmn, ser te li ewran dikeve ling te ji erd qut dibe. Ez ne bi dilek, bi heft dilan dil ketibm dotmama xwe. Dema av li w diketim bask bi mil min ve n dihatin min fir dida xwe derdiketim ber per ezmn chan li ber av min dib weke libeke hinara di hundir qalik iriyay de diterise. Di hundir w terisna liba hinar de j min dsa bejn bala dotmama xwe didt ez p serbilind dibm. Ti caran nedihat bra min ku ji nava nivnn min rabe bikeve pala htek bi pir! Ger min bi av xwe nedtiba, ev chan tev li ser ser min kom bibaya ji min re gotiba, qet min bawer nedikir. Tu wer hundir dil min veke l binre b htneke awa t de hatiye dadan. Bi roj ev agir v evna bbersiv dil min disojne min ji v chan qut dike. Ez ne dikarim dakevim nava mirovan, ne dikarim bi ajalan re bijm, ne j dikarim bi dar beran re jiyanek parve bikim.

Di v chan de tita min ji Yezdan dixwest borandina jiyaneke hevbe bi dotmama min re b; l ew ji min re neb qismet bext min re tar derket. Tu dizan ku demek mirovek weke min bext w re tar heb! Dest xwe diavt i bi ser nediket her l vedigeriya. Ne di mala w de aram heb; ne dikarb bi kesek re bide bistne ne dikarb ji rewa xwe ya her bi aloz zahmet xwe rizgar bike. i qenc bi k bikraya j re dib xerab l vedigeriya! Bi k re bida bistenda dibn agir bi bedena w diketin. Xizmeta k bikraya, bi ser de diheytiyan digotin, Rehme ne li bav te! Wiha l hatib ku tiliya xwe di hingiv de dakiriba di dev k de bidaya, t dikirin erd digotin; Mala te ne ava, ev i talk b te di dev me de da?

Ew mirov wiha bext w re tar d hew dikarb di nava mirovan de bij. Rojek weke te biryar girt ji xwe re got, Ez derkevim ser bin v chan tev bidim v bext xwe y re tar bibnim b ima wiha bi ser min de tne ima wiha girt as maye ku rojek ten j di hawara min de nay li ruy min nakene! Mirov radibe, xatir xwe ji mal dixwaze, zar zn xwe, mal milk xwe li pey xwe dihle bi ol iyan dikeve. Det beriyan diqetne, gel newalan derbas dike, di em robaran re dibore, gir iyan li pey xwe dihle bi roj evan, bi meh salan her kun bi kun li bext xwe digere ku bibne sedema nevekirbna w bipirse.

Daw rojek digihje olek ku ne ser w ne bin w heye. Her der tije la kelaxn ji thnbn li ser xzn dikelkilin kom ser hev bne teyrn laxur in. Xwe berdide nava ol ji xwe re dibje; Hebe, nebe bext min li van deran cihek as maye ku wiha di hawara min de nay! Roj ev derbas dibin ji thnbn d derman di kabn w de namnin, li w der ong dide erd ji hal dikeve. Bi ldana berbang re derdor hinek hnik dibe bi ser hi xwe t. avn xwe vedike ku va ye li ber brek ye. Bi kotek radibe ser xwe t ser br. Xwe bi ser dev w de daql dike ku bibne b av t de heye yan nne. L iqas dinre bin br nabne. Ji erd radihje berek berdide hundir br guh xwe dide ser b ka w deng ji av were yan na! Mirov bext w re tar wiha heft roj heft evan li hviya w ber dimne ku bigihje bin br deng av were guh w. Daw ji bin bre axnek bilind dibe j re dibje; Kuro mala te ne ava, te ser min ikand!

Mirov bext w re tar mat dimne ser xwe dirj hundir br dike dipirse, dibje: Tu k y di bin v br de li w der i dik?

Deng di bin br de l vedigerne dibje: Ma tu nizan ku ez bext te me. Di vir de as mame bi ser halan de te ser min ikand ku nema bikaribim ji v der rizgar bibim!

Mirov xwediy qesr di vir de vegotina xwe bir meiya nava behr. Heta nv bejna xwe di nava av de meiya pit re rawestiya. Awirn xwe zvirandin ser mvan xwe j pirs got:

- Gelo tu dibj bext min li ku ye? Di bin v av de ye? Li navsera w iyay ye? Yan di olterek de di bin brek de ye ku bi wersn heft gundan tu nikar xwe bigihn bin w?

Pit v pirs ji nava ava behr derket ber xwe da qesr. Mvan w, mirov bi kul keser j da pey hatin ber deriy qesr. Derbas hundir bn li ser sifreya xwarin rnitin. L xwarin di qirika wana de b girk as ma Pit xwarin heta var her yek xwe da qorziyek heta roj trjn xwe ji ser behr venekiandin bi hev re neaxiftin. Ten deng nikilandina mkewa di qesef de tije hundir odey dib weke din her der kerr bib.

Pit roj trjn xwe di ser iyay raser behr bilind dibe qesr pala xwe daye qntara w re kiandin himbza xwe, mirov xwediy qesr rab derbas odeya din b. Nept bi kulmeke xw erbik av vegeriya hundir. Xw berda hundir tasa xwarina mkew ser tasa av j dagirt. Pit re sifreya xwarin dan ji erbik erbeta ava hinar tasn li ber xwe dagirt dest bi xwarin kirin. Dema xwarin bi daw b xwediy qesr sifre rakir hat li kleka mvan xwe rnit. Her du tas tije erbet kirin dest avt tembra xwe.

Careke din xurmin bi tln tembr ket p re mkew xwe di hundir qesef de hilavt gij kir ser tn derdor. Her dihat navenga qesef, li derdora xwe dizvir, xwe hildiemand fir dida xwe Di w bhn de di nava xwdan xwn de ma bi deng lerizna tembr re li qorziya xwe b hal b zar ket. Deng tembr y bi xurmn, cih xwe da dengek bi xemgn her ku kmtir b daw l hat.

Mirov xwediy qesr dest ji tembr berda vegeriya ser mvan xwe got:

- Ka em tasek erbeta ava hinar vexwin ez ji te re dest bi berdewamkirina vegotina serphatiya xwe bikim.

Mirov bi kul keser mvan xwediy qesr ye bi hejandina ser xwe er kir tasa li ber xwe dirj ber mirov xwediy Qesr kir. Xwediy qesr her du tas bi erbet dagirtin tasa xwe di w bhn de bi ser xwe dakir. Mirov bi kul keser j tasa tije erbet bi ser xwe dakir n re xwediy qesr her du tas careke din dagirtin dest bi berdewamkirina vegotina serphatiya xwe kir wiha vegot:

- Ez li mala metika min mam her s dan nan ava min dihat ber min li ser kulav mvanan rdinitim li ser doeka hir radizam. Metika min ser min bi dest xwe diut nedihit mek li ser min deyne. L dil min ne rehet b her li ser dotmama min b. Dema dib var em li derdora tifik rdinitin awirn min di nava kozan de daliqand diman arka xemginiy diket ser ruy min. W dem metika min li krahiya avn min dinr digot: Hi te hn li ser w dlika dotmama te ye, ne? Malik li te xera kir, hn dil te li ser e! Tu mereq neke, ez te ji v derd rizgar bikim t tola xwe j ved. L div ez ji te pitrast bim ku dema tu gihit gel w dlik xwe an w ned rka bi ber te bidim, pk bn.

Dema wiha digot, min ser xwe radikir bi qurmiandina avn xwe ew er dikir kazn ji xwe dian.

Wiha roj meh derbas bn her roj metika min li ser bijjk hekman, li ser prik kalikan, li ser srbaz falbazan digeriya ku areyek ji derd min re bibne min careke din vegerne, bike mirov.

Ez ji milek ve bi agir tolhildan dikelkilm ji milek ve agir evna dotmama min di dil min de difriya jiyan li min diherim. Dema min rewa xwe ya sayit serphatiya xwe ji br dikir diketim nava xewn xeyalan, wiha dihizirm ku careke din vegerim qesr, biim li ber dotmama xwe rawestim, lborna xwe j bixwazim li hviya hezkirina w bimnim. L di w bhn de ikefta li nava behr ht bi pir t de her heft lkn w yn min ser wana bi xincera tjkir ji hilqetand dihat bra min ji hem xewn xeyaln xwe, ji hv daxwazn xwe vediciniqm agir tolhildan dida ser kezeba min, dil min disojand dikelkiland. Min pir dixwest serphatiya xwe ji metika xwe re vebjim, l her min dev xwe vedikir, ji kaziniy zdetir deng ji min dernediket w dem metika min digot; Ez dizanim, tu dixwaz qala kiryarn w dlik bik, ne? Pwst p nne! Ez dizanim b ew i dlik e i bi ser te aniye!

Rojek dsa metika min derketib ser hekm bijjkan, falbaz srbazan ku ji min re li areyek bigere dermanek bibne, min ji v rew rizgar bike. W var heta sib em li hviy man bi berbang re me dt va ye ket deriy hew. Em bi ber metika min ve beziyan min dt di bin mil w de qeflek ivikn ter n dara hinar hene. Derbas mal b ji min re got: Were odey!

Ez li pey w derbas odey bm. ivikn hinaran dann erd der li ser me sirgo kir ku kesek bi me ve ney der veneke. Ji min re got: Ez ev din m ber qesra te, nava bexey te min el ivik ji dara hinar ya w dlika dotmama te j ivikek jkirib p li te dab jkir ann. Ew dlika dotmama te hn li bin w dar rnit b; qoq her heft seriyn lkn ht li ber bn bi ser wan de dikilkil diponij, diloriya digiriya! d, niha qenc guh xwe veke bide ser gotina min. Ez niha te bi bet xn ve gir bidim bi van her el ivikn ter n dara hinar li te bidim heta ku her el ivik yek bi yek li ser la te diike ji hev vediqete. La te iqas bie j div tu deng ji xwe dernexn nek qarn kazn. Ger dengek ten j ji te derkeve tu venager rewa ber t her sa bimn. d tu dizan!

Min ser xwe rakir, li nava avn metika xwe nr, kazin ji xwe an bi qurmiandina avn xwe gotina w er kir m li ber bet xn rawestiyam ku were min gir bide.

Metika min wersek ji w erd rakir, kir xelekek di stuy min re derbas kir, bi bet xn ve gir da ku ez iqas bidim xwe j nikaribim bifilitim her li ber xwe bidim. Pit re rahit ivikeke ter a dara hinar li ber min rawestiya, heta hza di la w de heb ivik rakir dan nawqa min. Pirskn agir li ber avn min firiyan janeke dijwar di cih de hilkiiya ser kezeba min. Min dirann xwe bi ser hev de givatin kipin ji xwe nean. Min avn xwe qurmiandin li ber xwe da. Careke din careke din bi ivika ter dan ser la min dsa min deng ji xwe dernexist. Heta ku ivik di dest metika min de ikest ji hev belav b rakir dan la min. Dema ivika yek ikest rahit yeke din ew j bi hl dan ser la min, p li min da heta ku ji hev veb pare pare ma.

Wiha sh neh ivik li la min dan qet deng ji nava dev min derneket. Daw rahit ivika el awa rakir jor dan ser qorika pita min, kazin ji nava dev min derket metika min rawestiya. Di cih de ez bm mirovek, weke mirov ber l dv min weke xwe ma. Metika min got: Ger te kazin bi xwe nexistiba w dv te j ji hol rabaya. L ji ber ku te deng ji xwe derxist w dv te her bi te ve bimne her ku tu li dv xwe binr w serphatiya te tita w dlika dotmama te bi ser te aniye were ber av te hi te ji ser te nee.

Di vir de mirov xwediy qesr gotina xwe bir rab ser xwe. al xwe ji xwe kir ji mvan xwe re got:

- Ger tu ji min bawer nak va ye li dv min binre.

Mirov bi kul keser li xwediy qesr y al xwe daxist nr dt ku bi rast dveke sa y qas nv gaz li ser kamaxa w didaliqe!

Xwediy qesr dv xwe xist bin al xwe, careke din al xwe li xwe kir li kleka mvan xwe rnit. Rahit tasa erbeta ava hinaran t de bi ser xwe dakir, agir bi hinava dil w ketiye hnik kir vegeriya ser mvan xwe, dest bi berdewamkirina vegotina serphatiya xwe kir wiha vegot:

Metika min wers ji stuy min derxist, ez ji dar vekirim ivika daw ya di dest de maye da dest min, ez danm hember xwe ji min re got: Mihemed min, r epal min van ol iyan, behr detan guh bide metika xwe ku careke din ew dlika dotmama te fen ftek bi ser te neyne te nexe reweke ji v rew xerabtir. Hezar fen ftn w dlik hene tu mirovek xem dildar , agir evn her du avn te kor kirine hi di ser te de nehitiye. Ger v car j tu wer xapandin ew dlik titek bi ser te bne, d ne derman srbaz falbazan, ne j ivikn darn hinar kenran dikare te vegerne rewa ber. Ji bo v ba guh xwe bide ser gotina meta xwe b kman bi cih bne!

Min ehd eman li xwe xist soz peyman da metika xwe ku ez ji gotina w dernekevim ew i rk bide ber min ez weke w bikim, bes ku ez bikaribim tola xwe ji dotmama xwe hilnim dil xwe rehet bikim.

Metika min ivika daye dest min an da got: Binre, i dibe bila bibe, tu v ivika ter a dara hinar ji dest xwe berned. T niha rab veger qesra xwe. Ew dlika dotmama te li nava bexe rnitiye, bi ser qoqn ser her heft lkn ht de xwe daql kiriye dike naln girn. Div tu b ku w bi xwe bihisn, bi diz xwe nz w bik bi v ivika hinar li nava ser w bid daxwazek ji Yezdan afirandr bik. Di w bhna te ivik dan ser w de tu ji Yezdan daxwaza i bik, w were pejirandin ger tu bje bibe i, w bibe ew!

Min got: Ba e! ez rabm ser xwe. Em ji odey derketin metika min bedlek ji nava ciln zilam xwe ji min re an li min kir. Em derbas hundir mal bn min xatir ji maliyan xwest, ivika xwe girt dest xwe ji gund derketim, ber xwe da qesra xwe ya heft tebeq.

Min behr qetand ber bi var re gihitim ber deriy bexey xwe. Di ser dwr re min avn xwe li nava bexe gerandin dt ku bi rast wa ye dotmama min li bin dara hinar rnitiye bi ser her heft qoqn seriy zaroyn xwe de dike naln girn. Bi diz min xwe di ser dwr re avt xwe nz w kir. Di dil xwe de min digot; Dema ez bigihjim, ez w ji sayek xerabtir bikim li nava v chan tev bigernim ku heta d weled li ser v xak hebin her kes ji xwe re j aqil bigre tita bi ser min de hatiye bi ser kesek din de ney!. L dema min xwe nz w kir avn min li por w yn re zeytn ketin, careke din agir evna min a bi hesreta rojn zaroktiya me dikelkil bilind b rehm tije ser dil min kir. Hema min ivika di dest xwe de rakir dan nava guhn w min p re got: Bibe mkeweke di qesef de li ber min raweste!

Ew roj ev roj e, dotmama min b mkeweke di qesef de li ber min rawestiyaye. Ez ji sibeh heta var ji xwe re li bejn bala w dinrim, rojn zaroktiya me bi br tnim varan j ji bo bhna w teng nebe, j re li tln tembr didim!

Mirov xwediy qesr di vir de vegotina xwe bi daw kir rahit tasa erbeta ava hinar qurtek bi ser xwe dakir. Tas dan erd ji mvan xwe re got:

-Ji bo ku dotmama min ewqas tit bi ser min de ann nehit ne ez, ne ew em bi ciwantiya xwe jiyana xwe a bibin, nan m w ez her sibeh her var engek xw datnim ber ku kezeba w biewite bi ewata agir di dil min de bihise. Dema nikila xwe li xw dide, kezeba w diperite dil min p diewite; ji bo w ez tasa w j tije av dikim ku dil w hinek hnik bibe ez j p dilrehet bibim! d min ji te re serphatiya xwe vegot. Ger xilaf t de hebe, tu dikar ji mkew bipirs w ew ji te re bje!

Mirov xwediy qesr vegeriya ser mkew j pirs, got:

- Dotmam rast bje; ger yek xilaf ten j di vegotina min de hebe ji v camr re bje ku zanibe serphatiya me rast e, yan ne rast e!

Mkewa di hundir qesef de xwe emandib guh dida ser vegotina xwediy qesr, ji cih xwe rab hat ber tikn derdora qesef. Ser xwe di nava tikan re derxist, li nava avn mvan mal nr nikila xwe daql xwar kir, vegotina pismam xwe pejirand, er kir. Li ser v yek mirov xwediy qesr careke din vegeriya ser mvan xwe wiha got:

- d mvan delal, ger tu bi ya min bik, li v welat li ser v xaka chan tu vala vala li buhistek xaka aram mirovek b kul keser diger. Li gor te hem kar xebata xwe berdaye bi ol iyan ketiy kesek ji te b kul b kesertir cihek ji mala te aramtir nne. Ya ba vegere ser xaka xwe cih war xwe!

W ev mirov bi kul keser heta berbanga sibeh di nava nivnan de ji v mil qulip mil din qet dilopek ten j xew neket avn w. Bi berbang re ji nava nivnan rab, xatir xwe ji mirov xwediy qesr xwest, daket nava bexey w ji xwe re ji ivikn dara hinar gopalek j kir, trik xwe tije fk kirin derket ser r, ber xwe da cih war j hatiye

 

***

 

DAW

 

 

 

apkirin

copyright 2002-2006 info@pen-kurd.org