DIVÊ MIROVAHÎ JI VÊ HOVITIYÊ RE ÇAREYEKÊ BIAFIRÎNE
HESEN HUSEYÎN DENÎZ
Sazûmana
Îranê mirovan dixe hundirê kîsikên spî, di hundirê çalekê de bi cih
dike; gel li ser serê wana kom dike û dibêje; `Dê bi keviran birecimînin!`
girseya kom bûye tev keviran lê didin heta ku ew kes were kuþtin.
Dîsa
mekîneyek çêkiriye ku destê mirovan jêbike. Mirovekî destê wî/wê jê
bû, êdî dikare çi bike, jiyana xwe çawa bidest bixe?
Dev
ji wê jî berde. Kî dizane, dema dest tê jêkirin, bê êþ û janeke çawa
tê kiþandin?
Mafê
kê heye ku destê mirovekî/ê di bin navê ol, xweda, dîn, îman de jêbike?
Ev çi ol e? Mirovatî oleke wiha nas nake û napejirîne. Kesên bi navê
olê vî karî rewa dibînin, ew ne ji vê cîhana me ne, ne zarokên
mirovahiyê ne. Ew pîç ewladê zinê ne. Ew bêrûmet, bêvîjdan, bênamûs
û bê her tiþt in. Ew munafiq û neyarê mirovtiyê ne.
Sazûmana
Iranê bi salan e vê zilmê li ser ser mirovan dimeþîne. Vê yekê li ber
çavê cîhanê, bi zanistî û bi înat didomîne. Her roj li ser tê nivîsandin,
di tv û weþanan de tê pêþandan, lê kesek çareseriyeke vebirî jê re
nayne.
Mirovatiya
cîhanê divê pêkanînên li Îranê bi serê mirovan de tên kirin, wekî
tawanekî herî giran ê li hemberî xwe bibîne û nepejirîne, bi awayekî
lezgînî pêþî lê bigre. Vê yekê wekî erkek bingehîn deyne pêþiya
xwe û di rojeva xwe de bigre.
Pêkanînên
li Îranê bi serê mirovan de tên, ji bo rûmeta mirovahiyê ji pirsgirêka
Filistîn û Îsraîlê lezgîntir çareseriyê dixwaze.
Jêkirina
parçeyek ji laþê mirovekî çawa dikare were temaþekirin û diyaxkirin?
Mirovahî divê lêpirsîna vê ji xwe bike. Bi awayekî lezgînî pêwîst
e, Netewên Yekbûyî li hev bicive û sazûmana Îranê rawestin bide. Bi
xweþkahî an bi hiþkahî qet ferq nake. Ger pêwîst bike bila serê hemû
molayên munafiq bifirînin, lê rê nedin vê hovitiyê. Çawa ku molayên
Îranê mafê destjêkirinê û recimandinê di xwe de dibînin, divê
mirovahî jî pirsîna hesabê vê pêkanînê di xwe de bibîne.
Sazûmana
Îranê îroj nûnertiya rûreþiya mirovahiyê û qirêjahiya olan dike. Bi
rastî ti peywendiya vê sazûmanê bi ti olan re nîn e. Ew ola ku bêje
`destê mirovan jêkin û wana zindî birecimînin` ew ne oleke ji bo
tenduristiya civakê ye, ango hinek kesên sixte di bin navê olê de
mirovan dixapînin û kîn û nefreta di hundirê xwe de bi ser mirovahiyê
de dibarînin. Ew xwînxwariyeke bê hempa ye.
Sazûmanên
din ên cîhanê; ji Yekîtiya Ewropa bigir heta
Rûsya Yekgirtî, heta Dewletên Yekbûyî yên Amerîka û hemû
dewlet û sazûmanên xwe wekî mirovhez, mafparêz û hemdem dibînin, ger
li hemberî van pêkanînên Îranê bi lezgînî tedbîran nestînin, wê
ev yek nîþaneya durûtiya wan be. Ger bi rastî hûn mafparêz, mirovhez
û demokrat in fermo hêza xwe bikin yek û helwesta xwe li hemberî sazûmana
Îranê þanî bidin. Ger hûn li hemberî pêkanînên Îranê bêdeng dimînin
ev wê nîþaneya destekdayîna we be. Ger hûn destekê didin pêkanînên
sazûmana Îranê hûn nikarin qala demokratîkbûn û hemdemîbûna xwe
bikin.
Ne
destekî xwe, ka mûyekî bi hêl ji laþê xwe bikiþînin hûnê pê
bihisin bê janeke çiqasî dijwar dikeve ser dilê we. Bila ne bi hezaran
keviran deynin bedena we, ka kevirekî tenê bila li we bidin hûnê bi êþa
wê çawa bihisin bibînin.
Ji
kerema xwe re `êdî bes e!` zilma sazûmana Îranê êdî rawestînin. Destê
xwe dirêjî qirika molayên munafiq bikin û hiqûqa navnetewî li hemberî
wana bikar bînin. Ev mafê herî bingehîn ê mirovbûnê ye û divê sedî
sed li hemberî sazûmana Îranê were bikaranîn.
HESEN
HUSEYÎN DENÎZ