Em ketin Sibatê…

 HESEN HUSEYÎN DENÎZ

Va ye meha Sibatê hat. Tê zanîn ku rêbertiya gelê kurd di pazdehê Sibata 1999ê de li Kenyayê bi fen û fûteke navnetewî dîl hatibû girtin û ew roj û ev roj e, di zîndaneke li girava Îmraliyê, di bin mercên zor û zahmet de tê girtin. Roja 15ê Sibatê kurd wê dakevin qadan û nerazîbûna xwe bi awayekî demokratîk, lê tund şanî bidin. Ji ber ku Sibata îsal ji sibatên derbasbûyî cudatir e, ev meh wê bi xwe re hin pêşketinên grîng biafirîne…

Divê were zanîn ku radestkirina birêz Ocalan a ji dewleta Tirkiyê re, ne tenê ji bo dîlgirtina wî bû. Herkesî bi vê yekê hêvî dikir ku pirsgirêka kurd bi birêz Ocalan re bi awayekî demokratîk were çareserkirin. Heta birêz Ocalan bi xwe jî gelek caran ev hêvî da der û ji bo pêkhatina wê çi ji dest hat texsîr nekir.

Di encamê de em gihiştin pêngaveke wiha ku hikûmet û dewleta tirk di domandina polîtîkayên înkar û îmhayê de israr kir û ev yek bi dadana deriyê DTPê û bi girtina gelek  şaredarên ji aliyê gel ve hatine hilbijartin xist pratîkê. Dev ji xitimandina pêvajoyê berde, êdî li pêşiya her du gelan bayekî sar ê şer dilebite…

Ger di seranseriya meha Sibatê de dewleta tirk vê helwesta xwe ya tund û kevnare bidomîne, li pêşiya gelên kurd û tirk şerekî dijwar heye. Ji ber ku bi destpêkirina biharê re, wê artêşa tirk operasyonên xwe yên li ser gerîlan zêdetir û dijwartir bike. Gerîla êdî ji vê pêngavê û şûn re nema dikare agirbesta bi yek alî bidomîne. Ger bidomîne wê jê re bibe windahiyeke siyasî û leşkerî. Heta niha domandina agirbesta yekalî xwediyê wateyekê bû û dibe ku deskeftiyek diafirand. Lê di rewşeke ku dewlet bi hemû hêzên xwe bi ser gel û rêxistiniya gel de diçe, tasfiyekirineke eşkere dide ber xwe û bê şik pêk tîne de, gerîla divê înîsiyatîfê hilgire destê xwe.

Ji destpêkirina pêvajoya agirbestê û heta îroj, gerîla bi fedekariyeke mezin li baregehên xwe rawestiya û bi vê sedemê gelek windahiyên nirxdar jî da. Gel dîsa bi fedekariyeke hê mezintir li ber xwe da, di serme û germayê  de ji kolanan derneket û pêvajo heta roja me bi serkeftinî anî. Gel hat girtin, hat birîndarkirin, hat kuştin lê dîsa jî ji ser a xwe daneket; destekeke mezin da gerîlan. Niha dor hatiye gerîlan ku ji vê biharê û pê de bar dîsa hilgire ser milê xwe. Ji ber ku dewleta Tirkiyê tênegihiştina xwe ya ji çareseriyeke demokratîk û aştiyane eşkere kir. Êdî li ber aliyê kurd car din rêya şer dimîne. Divê careke din bi şer pêşiya pêvajoyê veke û xitimîna heye ji holê bide aliyekî. Ger vê yekê neke, ev alozî û xitimandin dikare hêviya serkeftinê bide dewleta tirk. Ji bo vê gerîla divê îsal bi şer û têkoşîna xwe, hêviya dewletê ya serkeftinê ji binî ve vemirîne.

Îsal di navbera dewleta tirk û têkoşerên kurd de wê şerekî dijwar bide der. Gerîla dikare bayê vî şerî bi ser metrepolan de bifûrîne û wiha barê Kurdistan û çiyê siviktir bike. Dewlet wê dîsa bixwaze şer bixe xaka Kurdistanê û çiyayên wê. Ji herêma Medya bigir, heta her aliyê Bakur wê bixwaze şer lê bide vegirtin. Lê li hemberî vê divê gerîla bi hêzeke xurt hebûna xwe di bajarên Tirkiyê de, bi çalakiyên bi bandor bide bihîstin. Çawa ku tê gotin, `Divê PKK,KCK,BDP xwe bike partiyeke Tirkiyeyî…` divê şer û têkoşîna xwe jî bike şer û têkoşîneke Tirkiyeyî. Li Tirkiyê şer çiqasî were gurkirin, rehetiya kuşkuşe û tirtireyên tirk çiqasî were xerakirin, wê êrîşbariya aliyê tirk a li ser Kurd û Kurdistanê jî ewqasî were qelsxistin.

Di vê têkoşînê de, divê dewlet ewqasî were tengavkirin ku hawara xwe bibe Îmraliyê û li ber rêbertiya gelê kurd bigere ku ji bo aştiyeke mayînde navbenkariyê bike. Divê kesek êdî qala vê gotina ku tê gotin, ``Rêbertî di destê dewletê de dîl e, ger em şer gur bikin nabe`` neke. Ev gotin êdî bê wate ye. Ji xwe dewlet her roj rêbertiyê dikuje, ma wê hîn karibe çi xisarê bide wî. Berûvajî divê aliyê kurd hîn bi hêztir û xurtir li dewletê bide ku wê pêwîstê çareseriyê bike.

Bi vê sedemê hatina Sibatê bi xwe re gelek alozî, şer, pevçûn û derfetên nû ên çareseriyê biafirîne. Divê alî xwe li gorî vê ji nû ve bi rêk û pêk bikin…

HESEN HUSEYîN DENîZ

çapkirin