Nivîskar, rojnameger, mamoste û endamê PEN a navnetewî Huseyîn Denîz, di sala 1956an de li gundê Sitilîlê girêdayî Nisêbînê ji dayik dibê. Dibistana seretayî û Navîn li Serêkaniyê ya Ruhayê dixwîne. Lîseya Mamostetiyê li Akşehîr a Konya diqedîne û li Sêwerekê dest bi mamostetiyê dike. Pişt re berya salên 1980yî, derbasî gundê Xerêbbaba ya Omeriyan dibe û mamostehiya seretayî, li wê derê didomîne.

Huseyîn Denîz hîn ji zaroktiya xwe ve xwedî mereqeke mezin a xwendin û nivîsandinê ye. Bi taybetî li ser zimanê kurdî nivîsandin, lêkolîn, ceribandin û xwebatên xwe hene. Di demên qedexebûna bikaranîna zimanê kurdî de jî hewl dide ku di rojname û kovarên Tirkî de nivîsandinên bi kurdî werin çapkirin. Ferhanga Zazakî Kurmancî, Biwêjên Kurdî, Gotinên Pêşiyên Kurdan hin xebatên wî yên li ser zimanê kurdî ne. Wekî din di gelek rojname û kovarên Tirkiyê de bi sedan nivîsên wî hatine weşandin. Herî dawî di Ozgur Gundem, Yenî Ulke de jî dinivîsand.

Huseyîn Denîz qasî nasnameya wî ya nivîskarî û rojnamegerî mîlîtanekî pêşeng ê tevgera azadiyê bû. Hîn dema li Ankarayê, bi A. Ocalan re hevnasîn û hevdîtina xwe hebû. Dema tevgera Apogerî di sala 76 - 77an de tê Kurdistanê jî di xebatên perwerdekirina kadroyan de xebateke çalak dimeşîne.

Bi îlankirina Rewşa Awarte ya berya 12ê Îlonê ji xebatkariya Apocitî dikeve zîndanê û qasî 4 mehan girtî dimîne. Piştî tê berdan xebatên xwe bi çalaktir didomîne. Li ser vê yekê bi hatina 12ê Îlonê re careke din tê girtin û vê carê qasî 5 salan di zindana Amedê de dîl dimîne.