ÎRAN NANÊ ŞIVÊN DIXWE

 HESEN HUSEYÎN DENÎZ 

Hukûmeta Îranê wekî bizina ecelê wê were, ev demek e, ji xwe re dijminatiya kurdan kiriye karê rojane. Di dîrokê de, tevî ku her du gel bi hev re di nava aştî de jiyane jî, hukûmeta qaşo îslamî ya Îranê, bi dardakirina şervanekî kurd ê bi nave Hesen Hikmet Demir him rêzikên îslamiyetê binpê kir û him piçek rehma maye ya di dilê kurdan de, li xwe kir nifir. Di rastiyê de ev demek e, sazûmana Îranê, neyartiya xwe ya ji kurdan re beyan kiribû û bi hemû derfetên xwe pêk dianî. Pêrar(2006) di roja 30ê Hezîranê de dema Zîlan Pepûle keça ciwan bi birîndarî dîl ket destê sazûmana Îranê û pastarên xwînxwar, ew heta gihişt şehadetê, bi pey mekîneyên xwe ve bi erdê re kişandin, hingî tixûbên dostaniyê hatibûn rakirin û li cihê wê bircên neyartiyê lêkiribûn.

Lê tê zanîn ku gelê kurd gelekî mazlûm û dilbirehm e. Tevî hemû xwînxwarî, zilm û zordariya li ser tê meşandin jî, di biryara xwe ya aştî û biratî de israr dike. Ji bo Îranê jî gelê kurd, her dem rêka aştî û biratiya gelan vekirî hişt. Lê sazûmana Îranê li şûna di vê rêka kurdan danîne ber de bimeşe, destdayîna Tirkiyê û pê re lihevhatina li ser tinekirina kurdan, ji xwe re pejirand. Wekî tê zanîn di encama vê hevalbendiya dijminatî de, roja 16ê Kanûnê dema dewleta tirk bi 52 firokeyên şer sed ton bombe barand ser Qada Medya-Herêma Parastina Rewa, di wê bêhnê de, artêşa Îranê jî bi avêtina roketên Katyûşa û topên hawinan desteka xwe diyar kir. Ne tenê vê care, berya vê jî artêşa Tirk û ya Îranê bi hev re li ser Qada Medya operasyonên leşkerî lidar xistin. Ji vê jî zêdetir ev demek dirêj e dewleta Îran û ya Sûriyê di çarçoweya hevpeymana bi Tirkiyê re li dijî PKKê destxet kirine, Bakuriyên dîl dikevin dest wana radestî Tirkiyê dikin. Qaşo bi vê kiryarê hewl didin ku xwe li ber dilê Tirkiyê şêrîn bikin û bi vî awahî awirên tûj ên Amerîka yên li ser wana hinekî binermijînin.

Di rastiyê de di navbera Îran û Tirkiyê de nakokiyên pirr kûr û aloz hene. Ger pirsgirêka kurd ne li hole ba, niha bi dehê caran yek bibû kêr, yek bibû penêr û bi hev ketibûn.  Lê çi nakokî û alozî di navbera wan de hebe bila bibe, dema mijar dibe çareserkirina pirsgirêka kurd, berberiya hev didin aliyekî û li ser serê kurdan palûteya lidan, girtin û kuştinê dikin. Ev jî diyar dike ku pirsgirêka kurd kelemê çavê tevan e. ji çareserkirina pirsgirêka kurd hemû jî ditirsin. Ew dizanin ku kurd bigihêjin mafên xwe û azadiya heq kirine, wê rewşa giştiya Rojhilata Navîn were guhertin. Li ser xaka Mezopotamya wê bihara mirovahoyê were jiyandin. Her der bi kulîlkên aştî, azadî, wekhevî û demokrasiyê were xemilandin. Wê demê wê ji sazûmankarên dîktator, ên monarşîk, ên despotîk, ên totalîter, ên olîgarşîk, ên dagirker tevan tola gelên bindest û Zîlan û Hesenan were hilanîn. Vê yekê dagirker û xwînxwarên Kurdistanê jî baş dizanin. Ji bo vê diyaxa wana li hemberî birndarekî şervanên azadiyê jî nîne. Mirin û kuştin polîtîka û kiryara wan a herî bingehîn e. Ew sazûmanên li ser Kurdistanê desthilat wekî Dehaq bi xwarin û vexwarina mejî û xwîna mirovên kurd xwe didin jiyandin. Lê divê zanibin ku çawa desthilatî ji Dehaqê xwînxwar re nema û di Newrozê de tava azadiya gelan da der, wê di bihara 2008an de jî doza kurdan, têkoşîna azadî û rizgariyê, vî gelê mazlûm hilkişe qada wêr û serkeftina Kawayê dîrokî û yê hemdem. Wê tola şervanên azadiyê bi bilindkirina têkoşînê û hildana pêtên agirê Newrozê yê li her aliyê welêt û cîhanê were hilanîn.

Îran wekî bizina ecelê wê were, tê nanê gelê kurd dixwe. Divê tu zanibî ku tu zarokên kurdan bigrî, radestî tirkan bikî; bi birîndarî bidest te bikevin jî bi îşkence û dardakirin qir bikî; tu rêka aştî, lihevhatin û lêborînê ji xwe re nahêlî. Wê hêrsa vî gelî rojekê bibe lehî û te li ber xwe bibe. Wê demê ne tu, ne jî hevkarên te Tirkiye û Amerîka nikarin te ji destê kurdan rizgar bikin. Hevkariya Tirkiye û Îranê ne dikare Tirkiyê rizgar bike, ne jî Îranê û ne jî dikare dawî li têkoşîna PKKê yan PJAKê bîne; lê ev hevkariya xiyanet û dijminatiyê wê her du dewletan ber bi têkçûnê ve gaveke din bidahfîne. Dijminatiya kurdan di ti pêngava dîrokê de bi kêrî ti gelî nehatiye, lê dostaniya bi kurdan re her dem li berjewendiya gelan hatiye. Ger hişê Îranê yê dîrokî hebe, ji sedema kiryarên xwe yên bi qirêj û bêmaf ên li hemberî gelê kurd, wê lêborîna xwe bixwaze û li şûna hevalbendiya dagirkerî ya bi Tirkiye û Amerîka re, wê bi gelê kurd re dostaniyê li pêş bixe. Ger wiha neke, ecelê xwe bi destê xwe nêz dike.

HESEN HUSEYÎN DENÎZ

çapkirin