Kî Kî Ye, Çi  Çi ye?

 HESEN HUSEYIN DENIZ

Li Tirkiye û Kurdistanê hilbijartin hene. Aliyê dewletê û aliyê kurdan di vê hilbijartinê de hatine beramberê hev. Aliyê tirk bi hemû derfetên xwe û û bi hemû partî, sazî, dezgeh û rêxistiniyên xwe bûye eniyek û li hemberî kurdan kêla xwe çikandiye. Dixwaze di vê hilbijartinê de bi ser bikeve ku bikaribe di polîtîkayên xwe yên heta îro tên de xwe mafdar bibîne û destûra domandinê bistîne.

Bi vê sedemê artêş, partiyên din, saziyên dewletê û di serî de jî serokomar wê ji bo serkeftina AKPê tev bigerin.

Niha ku Abdulah Gul serokomarê Tirkiyê diçe Iraqê û bi rayedarên Hikûmeta Herêma Kurdistanê re hevdîtinan dike, divê mirov zanibe Abdulah Gul kî ye, ji ku hatiye û çi dike, dixwaze çi bike.

Abdullah Gul îroj bûbe serokomarê Tirkiyê jî tê zanîn ku xwediyê paşerojek TMTB ê ye(Yekîtiya Xwendekarên Nijadperest ên Tirk). Kesên di vê yekîtiyê de hatine pijandin bêguman dewletparêz û nijadperwer in. di bin navê olê de nijadperestiya Tirkitiya mezin dikin. Wekî din Abdulah Gul bi desteka AKPê li şûna Erdogan bûye serokomar û di rastiyê de ew li ser kursiyê serokomariyê memûrekî AKPê ye.

Bi vê sedemê, çûna Abdulah Gul a Iraqê û herêma Kurdistanê bi tevahî di çarçoweya daxwaza hikûmeta AKPê de ye. Dixwazin di hilbijartinan de ji bandûra Hikûmeta Herêmê ya li ser Kurdistana Bakur sûd bigrin. Roja piştî hevdîtinan mirovekî kurd li ser ekrana TV digot; `Ez pir serbilind bûm dema min Nêçîrvan û nizam kî li cem Abdulah Gul dît!` Lê mixabin, ez dibêjim ew ne serbilindahiyek berûvajî rûreşiyek e. Çi birêz Talabanî be, çi Nêçîrvan be yan kesekî din be, gelo bi Abdulah Gul re li ser azadbûna gelê kur û rizgarbûna xaka Kurdistanê peyivîn û hevpeyman danîn, an ji bo qirkirina hîn zêdetir kurd?

Birêz Talabanî dibêje ku ` divê PKK ji Qendîlê derkeve! Em destûrê nadin êrîşên çekdarî yên li ser Tirkiyê werin kirin!`

Bi rastî mirov ji psîkolojiya rayedarên kurd tiştekî tênagihêje. Ger xwediyê van gotinan li welatekî din ba ya, wê gel ew bi xiyanetê tawanbar kiriban û fermana wan rakiribana. Lê li Kurdistanê xiyanet bûye tiştekî ji rêzê. Her kes dikare destê xwe bi hêsanî bide destê neyar, dikare pê re li ser masê rûnê û parçeyek ji welêt pêşkêş bike, dikare pesn û zirtên dijmin bide, dikare biçe ji dijmin re bibe leşker, bibe cerdewan, bibe noker û her tiştê qirêj û gemar û genî.

We li kîjan welatî dîtiye ku gelê bindest zarokên xwe bi tilîlî û çepikan rêdikin ku ji dijminê xwe re leşkertiyê bikin dê werin ser gelê xwe û bikujin?

We li kîjan welatî dîtiye ku ji bo çend qirûş pere bi hezaran mirovan rahiştine çeka neyarê xwe û hatine ser hemwelatiyên xwe?

We li kîjan welatî dîtiye ku mirov ji bo xwe li ber dilê neyarê xwe şêrînkirin bidin, hemwelatiyê xwe firotine û bi dijmin re hatiye kuştina wan?

Dibe ku di dîrokê de we li hinek welatan dîtibin, lê li ti welatî qasî li Kurdistanê heye xiyanet, dijbertiya gelê xwe nehatiye rewakirin û pejirandin dayîn.

Şelafiya ji dewleta Tirkiyê re, ti carî rayedarên kurd serbilind nake. Ji ber ku dewleta Tirki li ser xaka xistiye bin destê xwe naxwaze bi navê kurdi û Kuridstanê yek pela darê bilive.

Heta ev rewşa heyî neyê zelalkirin û kî kî ye, çi çi ye ji hev neyê cudakirin, mirov nikare şopa sa û gur ji hev veqetîne.

Li kurdistanê tenê vîna gel dikare van şopan ji hev veqetîne sa bi rêka sa de, gur bi rêka gurî de rêbike. Bila ti kes hesabên şaş li ser ti kesî neke, pişt re wê bi destê xwe mala xwe xera bike. Ti hêz nikare ji çiyayên Kurdistanê kurdan bimale. Haydê we operasyonek li ser Qendîlê bi desteka Amerîkayê kir û we hezar, du hezar, sê hezar mîlîtanên PKKyî kuştin. Pişt re? Hîn doh bû milyonek mirov li kolanên Amedê gihiştin hev! Dema tu hezar, du hezar gerîlayî li serê şiyê bikujî wê ev milyonek mirov dilperitî nebe û dernekeve serê çiyê û çekên gerîlan ranekin? Ger hûn wiha diizirin, hûn tenê xwe dixapînin. Li Kurdistanê êdî îroj ti tişt ne wekî doh e. Her roj, her bêhn, her kes, her der, her tişt tê guhertin. Divê zîhniyet jî ya xwe biguherîne, yan jî wê were derbaskirin. Êdî ti kes û hêz nikare zihniyeta dewleta tirk û kesên jê hêviyê dikin himbêz bike. Dem dema himbêzkirina gel xwe bi xwe ye.  Di sindoqên hilbijartinê de wê gelê kurd bi vê rastiyê tevbigere û derseke dîrokî bide neyaran.

HESEN HUSEYIN DENIZ

çapkirin