MIROVEKÎ BÊ HÊZ Û BÊ VÎN

 

 Hesen Huseyîn Denîz

 

 

 

Serokwezîrê Iraqê Nûrî El Malikî roja sêþemê-7ê Tebaxê serdana Tirkiyê kir û li wê derê qaþo li ser derxistina PKKê ya ji xaka Kurdistanê soz da serokwezîrê Tirkiyê Tayip Erdogan.

El Malikî bi vê tenê nema û li pêþberî çapemeniyê, bi devê hukûmeta Tirkiyê axift, got; ew jî PKKê rêxistinek ‘terorîst’ dibînin û wê rê nedin, li ser xaka Iraqê bimîne. (Tê zanîn ku PKK ne li ser xaka Iraqê, li ser xaka Kurdistanê ye. El Malikî bi vê gotinê hê Kurdistanê wekî malê xwe dibîne. Lê belê divê zanibe ku Qendîl xaka Kurdistanê ye û PKK jî wekî rêxistineke Kurdistanî li ser xaka welatê xwe ye.)

El Malikî vê daxuyaniya xwe, di demeke herî lawaz a þiyandariya xwe de dide. Ji xwe çûyîna wî ya Tirkiyê wekî yekî di nava behrê de milevaniyê nizanibe û destê xwe biavêje marekî ku bikaribe pê xwe ji fetisînê rizgar bike tê dîtin.

El Malikî qaþo bi dostaniya Tirkiyê dixwaze hukûmeta xwe xurt bike. Bi vê sedemê jî li ser xwîna kurdan bazarê dike. Ji aliyekî ve ji kurdên li Baþûrê Kurdistanê dijîn re dibêje ‘birayên me’, ji aliyê din ve kurdên derveyî van ‘terorîst’ beyan dike û ji bo berjewendiya xwe ya þiyandariya Iraqê li ser xwîna wan bazarê dike. Çapemeniya Tirkiyê dibêje ku ‘piþtî bazarên dirêj û xurt, El Malikî û Tayip li ser PKKê li hev kirin’. Ev xaleke grîng e!

Ger tu bi rastî PKKê terorîst dibînî, çi pêwîstiya te bi bazara li ser serê PKKê heye? Rasterast, bê bazar bêje ‘PKK terorîst e’ û artêþa xwe rêbike ser çiyayên Kurdistanê. Heta ji destê te tê, rêbike Bakurê Kurdistanê bila mil bi mil bi artêþa tirk re li hemberî gerîlayên azadiyê þer bikin. Na ku ji bo berjewendiya xwe ya þiyandariya te ji dagirkeriyê girtiye, tu tevgereke azadiyê ya ji bo rizgariya gelekî herî mazlûm têdikoþe, wekî ‘terorîst’ bi nav dikî û li ser xwîna wan bazaran dikî, zanibe ku ev tenê bêhêzbûn û bêvînbûna þiyandariya te diyar dike. Ger tu xwedî hêz û vîn ba, te xwe bi benê tirkan bernedida binê bîrê. Zanibe ku êdî derketina te ya ji binê wê bîrê zahmet e û ne tirk ne jî hêzeke din nikare bi destê te bigre û te ji vê tengezariyê rizgar bike.

Heyf mixabin ku kîjan hêza herêmê dema tengezariyê dijî, li ser xwîna kurdan bazara xwefilitandina ji vê tengezariyê dike. Îran ji bo pirsgirêkên xwe yên bi Amerîka û Ewropa re çareser bike, bi artêþa tirk re dimeþe ser gerîlayên azadiyê. Sûriyê ji bo çend satil av zêde jê re biherikîne, bi dehan têkoþerên azadiyê dan dest Tirkiyê. Ewropa her dema bixwazin îhaleyeke Tirkiyê bi dest bixin, endam û kadroyên PKKê digrin û di derbarê wan de dozê vedikin. Bi kinahî helwesta El Malikî di vê serdana Tirkiyê de þanî daye jî, ji van helwestên berjewendîdar ne cudatir e.

Ti hêz di mijara kurdan de, li gorî maf, dadmendî û pîvanên exlaqî yên gerdûnî tevnagere; her yek berjewendiya xwe û ya þiyandariya xwe dide pêþ. Ji bo vê jî kaba herî erzan bikaribin bifroþin, kurdên di bin desthilatdariya wan de ne. Li gorî wan, çawa be kurd bê rêxistin in, bê xwedî ne, bê dewlet in, bê hêz in; li dinyê ti dewlet piþtgiriya wana nake; ji xwe hatine çarparçekirin û peywendiya parçeyan ji hev hatiye birîn; kî çi demê pêwîstiya wî çêbû, dikare kurdên parçeyekî bifroþe û xwe ji tengezariyê rizgar bike. Ji bo vê divê kurd ne bijîn, ne jî bimrin; her wekî kabek lîstikê di destê wan de amade bin!

Polîtîkaya ji aliyê hêzên navnetewî û herî dawî ji aliyê El Malikî ve li ser serê kurdan tê meþandin ev e. El Malikî ne ku dijminê kurdan e, bi hukûmeta Tirkiyê re vê bazarê dike; berjewendiya wî ya þiyandarî vê yekê dide pêþiya wî; ew jî ne li gorî pîvanên mirovtî, li gorî pîvanên berjewendî tevgeriyaye. Ewqasî heþkere û vekirî ye!

Kurd li hemberî vê helwestê dikarin çi bikin?

Kurd pêwîst e ji vê helwestê ji xwe re hiþ û aqil bigrin. Dijminên kurdan û hêzên li ser kurdan bazarê dikin, vê wêrê ji parçebûna kurdan distînin. Dema El Malikî li ser xwîna Kurdên ji Bakur bazar kir, ger Hoþyar Zebarî kulma xwe li masê bidaya û bi wêrekî gotiba, ‘Ez napejirînim ku hûn li ser xwîna mirovên min bazarê bikin!’ El Malikî jî nediwêriya ev bazar bikraya. Lê dema kurdên di wê heyetê de devgirtî man, bê guman wê El Malikî li ser xwîna kurdên ji Bakur jî û sibê li ser xwîna kurdên ji Baþûr jî bazarê bike û ji dest were wê kurdên her çar parçeyî jî ji bo berjewendiya xwe bifroþe.

Ji ber ku El Malikî bi xwe îroj li ser kursiyê þiyandariya serokwezîrtiyê bi saya kurdan dimîne. Ger kurd destekê nedinê, ew 24 saetan jî nikare kursiya xwe biparêze. Berya vê jî min nivîsîbû ku di vê serdanê de wê hesabê þaþ ji Bexdayê vegere. Ev bazara li Tirkiyê hatiye kirin wê li Bexdayê were gengeþekirin û li gorî nêrîn û desteka kurdan, wê demê, bê hêza hukûmeta El Malikî çi ye, ne çi ye wê derkeve holê. Peyv û soza El Malikî bi tena xwe tiþtekî bilêv nake. Ew sed sozan jî bide Tirkiyê, dema rêvebirên PDK û YNKê pê re nebin yek tev vala ne û divê were zanîn ku PKK ne bi destûra rêvebirên Iraqê, bi hêza xwe û ya gelê kurd li ser xaka Kurdistanê dimîne. Nûrî El Malikî jî vê rastiyê dizane û bi vê sedemê tevî sozdayînê ji bo destxetkirina peymanekê du meh qewl ji tirkan xwestiye. Qaþo di van du mehan de wê amadekarî û hevdîtinên derfetên pêkhatina peymanê bi cih bînin. Ger heta du mehan El Malikî bikaribe þiyandariya xwe biparêze û kursî ji bin wî neþemite…

Lê mesele ne ev e; ya grîng encamên ji vê serdanê derdikevin in. Dubare dibêjim ku çi Bakur, çi Baþûr, çi Rojava, çi Rojhilat rojek berya rojekê hêzên kurd, serok û rêberên van hêzan divê dest bidin hev û yekîtiya netewî saz bikin. Gelên her çar parçeyî vê yekîtiyê dixwazin û bi rijandina xwîna xwe, ji xwe ev yekîtî di navbera xwe de saz kirine; yên ji vê yekîtiyê xwe dûr digrin partî û rêxistinên bi navê pêþengtiya gel, li ser navê gel biryaran digrin û dimeþînin bi xwe ne.

Ev hêz tev divê êdî di vê pêngava dîrokî de, dev ji helwestên xwe yên heta îroj didomînin berdin û di bingehê azadî û rizgariya Kurdistana mezin de, yekîtiya netewî saz bikin. Ger vê yekê nekin, kesê îroj li ser xwîna min bazarê dike, zanibe ku sibê derfetê bibîne wê li ser xwîna te jî bazarê bike…

 

 

HESEN HUSEYÎN DENÎZ

 

 

 

 

 

 

çapkirin

copyright © 2002-2006 info@pen-kurd.org