HASAN KAYA
BI XÊR HATÎ
Kolanên ber bi dilê min ve
Ji teptepa lingan xalî,
Wekî huþbûna dûzanekê bû
Þaneyên vejîna hestên evînê
Di lepên vî bajarê kevneîmperetor de
Ku wekî fahîþeyek e xericî ye,
Dilê min wekî hinareke pelixî
Di nav derya bêkamiyê
Û li ber deriyê naçariyê þilftazî bûm
Nokek bûm,
Di zikê bajarê rengehûtî
Asoyê dîmenê serboriya min
Wekî porê pîrhebokan,
Ji halketî, demjimêra dahatuya min jihevketî
Perdeya çavên dilê min nixumandî
Deriyê hestan kilîtkirî
Û qutiya xeman miþt ji xerabderbeyan
Soz û qerar çewtemînak bûn
Di lênûska hiþê temenê min de
Perperîka dilî baskþikestî,
Hîç tunebûn keþtî li keviya bendera mirada min
Dîlok û sirûdên nisilî gotegot,
Sûretê gulperiyan, di neynika bibîkên min de
Rûpelekî vik û vala
De îro tu hatî,
Tu hatî û weke rojeke nûhilatî
Li reþebiniya dilî, zêrîn hilatî
Tu hatî,
Qelsehestên þaneyên dilî, bûne qulingên bêveger
Zîwana zeviya bexçeyên hestan, wergerî bostan
Tu bi xêr hatî,
De fermo ezîza texta împeretoriya bihuþta min
De fermo ferîda reþexewna min,
Wî Kenî ,
daleqîne bi melûliya çavên min ve
Çîlên xwe bineqþîne li ser nexþeya îmana min
Dereng hatî,
Xwe biherikîne ber bi avzêma tîbûna lêva min
Bila agirê heyecana dilê te,
Wergere derman, bo ziwabûna kaniya hestan
Û awireke din bibexþîne, digel biþirînê,
Bila bibin bihar
hemû demsalên jan û zîzbûna temenê min…
HAVÎN’2004-STENBOL
copyright © 2002-2004 info@pen-kurd.org