anmeldung

HASAN KAYA 12.12.2001 / STENBOL

EM Û RABIRDÛ

Nizanim gelo bala we jî çûye ser, zaro û neviyên navdarên kurdan; pir kêm di nav siyaseta kurdan de dixuyên. Gelek caran difikirim, “dema kurê Mîr Celadet, Cemşîd Beg wefat kir kî li ber serê wî bû; an jî kî li ber serê wî bûn.

Ger ku hebin, zarok û neviyên Memdûh Selîm Beg, Qedrî Cemîl Paşa, Xelîl Xeyalî, Seyîd Evdilqadir, ên Babanzadeyan û hwd. li ku derê ne? Hal û wextê wan çawa ye gelo ?

Dema ku tevgera gelê kurd bi pêş dikeve, çi hest bi wan re çêdibibin, dema ku bi paş ve diçe, çi hest bi wan re çêdibin !

Wekî xeyalekê ye ji bo min ku derfet hebin, bi hemû zarokên wan kesên ku di rabirdûyê de, ji bo kurdan têkoşîbin re dûvdirêj biaxivim, pirsan ji wan bikim.

Gelo ezê çi qasî bigihîjim nîşan, reng û şopa bav û kalên wan. Bav û kalên wan, çi rêç û nîşane li pey xwe hiştine. Fotografek, belgeyek, gotinek, şîretek, tembîhek an jî nîşaneyeke genetîkî. Şanikek, rengê çavan an jî drûvê pozê…

Ev hemû tişt jî dê ji bo min bi tilsim, esrarengîz û bi heyecan bin. Wekî îstîsna nabêjim, lê mixabin heta niha ji nifşê me re nebû nesîb ku em li belge-fîlmekî pêşiyên xwe temaşe bikin, li albûmeke wan a bi rêk û pêk a fotografan binêrin, di barê wan de li sempozyumeke zanistî bibin mêvan. Em bênesîb û kêmtalîh in. Wekî zarokên bêap, bêxal, bêkes û kûs…

Ji bo ku nifşekî bixwerelihevhatî, bêkompleks û jixwebawer pêş ve biçe, divê ku em hemû şaneyên rabirdûya xwe bizanibin. Ger ku em rabirdûya xwe zanibin, emê bibînin ku em ji hinek hêlan ve ji gelên din baştir in û ji hinek hêlan ve gelên din ji me baştir in.

Yanî em ne şeytan in ne jî melayiket. An jî bi awayekî din ê gotinê, « em hem melayîket in, hem jî şeytan. » Ma ne ji xwe her gelek, neteweyek jî mîna mirovekî/ê ye. Yanî gel jî wêrek in, newêrek in, xwedî qeprîs in, digirîn, dikenin, dixwin û vedixwin.

Dibe ku ev gotinên min, ramaneke wiha jî bi hinek camêran re çêbike, » te dev ji zindiyan berdaye, tu li pey miriyan ketiyî » Ji xwe di nav axavtinên rojane de, ez rastî helwesta wiha têm. Hûn bi xwedê bikin, bihêlin bila hinek ji me bi van tiştên wisa re jî serê xwe biêşinin.

Di her xesleta wan pêşiyê me ku emê bi vekolînê keşîf bikin de, taybetiyeke neteweyî heye. Her ku em wan binasin, emê xwe keşîf bikin, em û rastiya xwe emê rû bi rû bibin.

Dibe ku hinek ji me bibin evîndarên arîstokrasiyê jî. Bi ya min xem nake. Bila hinek ji me esaletparêz, hinek muhafezekar, hinek wekî şeklê birêveberiyê, qraliyetê biparêzin. Ji xwe komunîst û sosyalîstên me pir in. Çi zerar ji van fanteziyên wiha nayê.

çapkirin