HASAN KAYA/ STENBOL, 08.07.2004

 

         TESLÎMÎ TE ME

 

Dengê þahiya dilê te

Dimijê lêvên min,

Bêhna memikên sedefî

Di bîbikên min de reqsok

Siya awirên te

Sitara serê min e

 

Lêkhatina gewriya qulingî

Vedimirîne tîna min,

Û bo min wargehê avjêniyê ye bedena te

Her ku em dibine yek-wicûd

Guneh namînin li ser min

 

Zeremûyên li ser hinarikên te

Kûrahiya giyanê min miz didin

Dilê min perestegeh e, bo eniya te

Laþê min pird e, here were…

 

Di hemû pirtûkên pîroz de

Geriyam ez li sirra te,

Li hemû xerab-rêyan

Dipêm þopa piyên te

 

Di hemû þevên bêqudoþ 

Zemanê kordûnde,

Kêliyên tik û tenê,

Qewmînên xedar de

Û dema ku weke pitikeke birçî

giryok bûm ez,

Xwe diavête paxila te..

 

Te hemû xêr û bereketa xwe

Fûrande nav dev û lêvên min

Te bi hemû himeta xwe rapêçam

Bi hemû movikên xwe

Coþiya bedena xwe bera nava min da…

 

Ëdî te tenûra hestan dada

Niha giyanê min þahîk e

Dilê min tenik;

Hevsarê min,

Di destê te de

Bi ku ve dibî bibe…

 

çapkirin

copyright © 2002-2004 info@pen-kurd.org