Divêm Xwe Bifroşim

Hoşeng Osê

Shengo76@hotmail.com 

Kes ji kesî çêtir tineye. Ez jî, divêm xwe bifroşim. Xelas, min biryara xwe girt û jê venagerim: divêm xwe bifroşim. Kesayetiya xwe, pênûsa xwe, deng û gotin û nerîn û helwesta xwe, heval û hogirên xwe, nirx û doz û ked û xwîna miletê xwe…, ez jî, weke hinekan divêm bifroşim. Bazara kirîn û firotinê li Enqerê, Hewlêr, Şamê…, vebûye, û divêm bi lez herim xwe bighînim û xwe bifroşim. Kesek ji kesekî çêtir nîne. Temenê bûye 34 sal. Ne mala min heye, ne jin, ne zarok, ne pere, ne tenduristî, ne aramî, ne ewlehî, ne nasname, ne azadî…, xelas, divêm xwe bifroşim. Ez 34 sali me. Ev 20 salin, ez li pey doza Kurd û mafê gelê Kurd û azadiya gelê Kurd, li bakur, başûrojava, li başûr û rojhilatê welêt, ketime, ji bilî perîşanî, xizanî, derbiderbû, koçberî, gelek metirsî û dijwarî û jan û kulan ji diya xwe re, ji xuşk û birayê xwe re min çêkirin, ka min çi bi dest xist?!. Hema bi çi qeysî be jî, ezê xwe bifroşim.

Xemnake!. Dê dîsa behsa doz û mafên gelê Kurd bikim û xwe bikim bavê dozê, bavê azadiya ramanê, bavê nûjenî û modernîzimê, “bavê zaokên ji himbêza dayika xwe têne revandin û têne şandin şer û dahatûyên nepenî ji bo dozên nepenî”!. Jixwe, ez jî zarok bûm, 13-14 salî bûm, dema min PKK’ê naskir. Evanan, min, ji himbêza dayika min “revandin” û min bi xwe re “birin” çiyê!!?. Min mecbûrî alîgiriya xwe kirin!. Niha jî, ez dûrî himbêza dayika xwe me. Sedem, dîsa ewin!... ewin!. Na, sedem ezim!. Na, sedem ev doza serhişke û bextreşe, ew min ji himbêza dayika min revandî. Ev 20 salin, min xwe firot dozê. Niha jî, dem hatiye ku dozê bifroşim, ji bo xwe. Dem hatiye ku xwe bifroşim ji bo xwe. Di navbera min û TRT 6’ê de tenê 45 deqe hene. Pir nêzîke. Ezê herim xwe bifroşim, û bêjim: ezê xwe qurbana çande û zimanê Kurdî bikim. Ez bavê dozê me. Jixwe, ji xeynî min, ji bilî min tu kes bavê dozê nînin. Kî çi dibêje bela bibêje, ezê xwe bifroşim.

Berê min li Almaniya yê ye. Dê ji wan re bêjim: ez ji Kurdên Lubanê me. Ez penaberim. Dê henekên xwe bi Almanan bikim. Ezê malperekê entêntê vekim û navê “Dirbêsiyê.com” lê kim. dê Alman bi min bihesin ku min derew li wan kirî!. Dê nasbikin min wan xapand û ez ne ji Lubananê me, û ji Sûriyê me. Ez xwe nezîkî PKK’ê û saziyên wê yên çapemeniyê bikim, “MEDTV” û “MEDYA TV” bikim. Weke bikim weke heval û dostên wan. Ew jî, dê bi rêz û rûmet nêzîkî min bibin. Saziyên ewlekariyên Alman “mûxaberat” dê werin cem min û gefan li min bixwin û bêjin: te derwan li me kir!. Tu Kurdê Suriyê yî, ne yê Lubnanê!. Yan emê te vegerînin welatê te. Yan jî, tê bi mere bişuxulî û malpera xwe bikî “Antî-PKK’ê”. Ezê jî, weke hinekan, dê bêjin: serseran win hatin û ser çavan jî. çima na?!. “Antî-PKK’ê” û “antî-Apo” jî. Ji bo win min venegerînin “Dirbêsiyê”, çi ji qûna min bê, ji bo xatirê we, bi dest û devê xwe jî dê pêkbînim. Bes win min li Almaniya bihêlin, ezê ji we re PKK’ê û Apo, reş bikim, bikim herî!. Win vê yekê ji min re bihêlin!.

Ez û mûxaberatê Alman, emê li hev bikin, çawa ku ew hinekan li hevkirin!.

Piştre, ezê xwe û “mal-pereya” xwe, bifroşim serokên gendelîvanan û gendelîbazan û gendelîxurên Kurdistana başûr!. Li wira jî, kirîn firotina rewşenbîr, rojnamevan, nivîskaran pir heye. Dê çend salan, xwe bifroşim wan jî. Ma min ji Almana re “antî-PKK’ê” xebitî, ezê ji KAK û MAM re “antî-PKK’ê” nekim!?. Şaşbaş… kî bêtir bide, ezê zirnevanê wî bim!. Her tişt, bi perê xwe ye, kake!. “bira biraye, baza xwiyaye”. Ax pere!.. tu çi dikî ji mere!?.

Xelas, ez jî, dê xwe bifoşim. Bi cehenema doz û mafê Kurdan kirî!. Xelas, dê herim TRT 6. Û yê neyê TRT 6’ê, heta ji min bê, ezê wî û bavê wî reş bikim. Şivan dibe, gavan dibe, rewşenbîr dibe, “rewşen-îkî” dibe!. Ma çi pêveye!?. Ma ez bûm, segê Alaman, û segê gendelîstanê, qey pir zore ez bibim segê AKP’e-stanê!. Çiye?, ma qey dê dinya xerabibe, ger li ber dergehê Erdoganî hinekî bireyêm!?. Kurd, dilpakin, dê li min bibûrin. Vaye li cehşikên Sedam bûrîn û dê li qorociyan jî, bibûrin, dêmek ew li min jî bibûrin!.

bese 20 sal welatparêzî. Eger her kurdek 20 sal ji temenê xwe welatparêz bana, dê halê Kurdan ne wisa bana!?. Ma qey çend sal ji emrê min maye!?. Van çend salên mayî, divêm xweş bijîm. Divêm ji birçîbûn û xizaniyê netirsim. Divêm xwe ji tişekî mehrûm nekim. Êdî bese… xelas, ez xwe bifroşim. Kî çi dibêje bila bêje.

Eger gotin: te xwe firot: dê bêjim: erê.

Ger bêjim: te dozê û welat û Milet firot: dê bêjim: bi cehnema wan kirî.

Eger bêjin: te dê û xuşkên xwe firotin: ezê bêjim: ma ez bimirim qey!?

Eger gotin: te evîna xwe firot: ezê bêjim: bi peran, dikarim hezar evîn bikirim.

Gere bêjin: tifû…! dê bêjin: tifû li we.

Eger bêjin: xayin…! Dê bêjim: winin.

Eger bêjin: caş…!. Dê bêjim: winin.

Eger bêjin: tu xwîna şehîdan difroşî…!. Dê bêjim: şehîd çine!? Kîne!? Çiqas pere dikin!?.

Eger dîsa bêjin: tifû… ezê bêjim: tif masî kirin, masî keniya û got: ava deryan û çeman min şil nake, dê tûka we min şil bike?!.

Xelas, min biriyara xwe girt: ezê xwe biroşim. Ez bêjim: partî nînin li gor hêvî, armanc, xwestek û daxwazên min. Ezê firotina xwe, rewa bikim, Kurd jî dilpakin, dê ji min bawerbikin. Dê dirişim Kurdewarî, mirovane, zanistî û rojnamegerî bavêjim, dê her kes ji min bawer bike. Kî hay ji kê heye!?. Heta ji min bê, dê dev bavêjim PKK’ê û Ocelan. Devavêtina PKK’ê û Ocelan li Enqerê û Hewlêrê pere dike!. Dê bêjim: şereke vingî vala dikin!. Zarokan ji himbêza dayikan direvînin û davêjin nava şerê bê armanc û bê wate!. Erê… Bahoz, Ristem, Ronak, Dozdar, Zaxo, hêvîdar, Polatcan, Zûhat, Nasir, Nergiz, Kemal, Azer, Aldar, Cîhan, Nesrîn, Wijdan, Nîgar, Jiyan, Dilşah, Bêmal, Bermal Rengîn…, win hîna zindîne, çima win venagerin himbeza dayikên xwe?!. Mane win zarok bûn, hîna li ser nan digriyan û xelkê we ji himbêza dayikê we revandin û avêtin nava şerekî bê armanc!?. Erê hevalno, yê ku wisa li ser we biaxivê, ezê sola xwe, têxim devê wî, û kî çi dibêje, bela bêje!. Na ..na, heyfa sola min!.

Ez axa ku win pêlê dikinê, bi kak gndelî û kak Erdoganî û kak TRT 6’î û kak Almanî nadim.

Ez 34 salên min di kezebreşiyê de derbas bûne, bela 34 salên din wisa derbas bibin. Ez bi qurbana we bim, têkoşerno. Raste, ez tam nabim weke we. Raste, ez nikarim bibm weke we. Raste ez xweizya xwe bi we tînim. raste ez tam weke we nafikirin. Lê ez pir û pir ji we hezdikim. Ezê we rexne jî bikim, lê dê we biparêzim jî.

Ev 34 sal derbas bûn û min xwe nefirot. Ez nema dikarim xwe bifroşim. Ger xwe bifroşim, nema karim xwe bikirim.

çapkirin