Keça Tawisê Melek

Hoşeng Osê

Çavên te du cejnên deryayî ne.

Haho, hawarê… çendîn jan, xemgînî û şikestin ji wan dibarin!!.

Ey şêx Adî…

Tu bi pîrozmendiya Laleşa nûranî bikî…

Jê re bêje:

Neviyê newal û çiyayên Qulpê, gunehe.

Birîndarê beriya Mêrdînê, gunehe.

Gora bê mirî, miriyê bê gor…

Payiza bê buhar, dara bê sî, siya bê xwedî, beyara bê dawî, dawiya bê despêk, despêka axê, axa peyvê, peyva eşqê, gunehe… gunehe… gunehe.

***

Ey şêx Şems…

Tu bi tîn û tîrêjên roka xwe bikî…

Erd û esman jana dilên min nagirin.

Dê çawa ev birîn vemire!?.

- : Aşiq fêkiyên dojehê… zindana bê dîwar û ban.

Aşiq sêwiyên hebûnê… parsekên kenên mehbûban.

Aşiq dergoşa nebûnê… iksîra mirin û jiyan.

Aşiq xwekujê evînê… baran û berfa bê esman.

Hem kanîne hem jî tîne… gurgura arê bê dûman.

Kûçikên mest û zelûlin… mexelin ber lingên yaran.

***

Ey şêx Ebûbekir…

Tu bi şînbûa esman, keskbûna giya, reşbûna şevê, sipîbûna berfê, bi bihna Nergizê, Nergiza çiyê, çiyayê sêwî, sêwiyê demê, dema xwînê, xwîna zayînê, zayîna wê, bikî…

Bere dilovaniyê li min bike.

Ji janan, dikim bibim toz.

Mîna karikê li bin kêrê, diperpitim.

Ji zarzara min, li ser keviran stirî bişkivîn.

Rê û kolan bûne kindir li dora qirika min digerin.

- : sed qeder û felek nikarin te ji wê rizgarkin

Dem û deweran nikarin birîna eşqê derman kin.

Herûher tê bimînî kuştiyê jana koçrê.

Xweziya bi te, em nikarin te ji xewinê şiyarkin.

***

Ey şêx Mend…

Di bextê reşmarê te de me.

Ka dawiya vê çîrokê…?

Ka morîka vê kevokê.

- : li Farqînê keleha Zembîlfiroş heye.

Di kelehê de bîreke heye.

Di bîrê de Yûsivek heye.

Digel Yûsiv, gurek heye.

Bi qirika gur ve, qutîkeke daleqandî heye.

Di qutîkê de, mareke zer û çav şîn heye.

Mar bibe û di paxila xwe de veşêre.

Her ku bi te veda, bêje:

Hezar sipas û afrîn ji te re Tawisê Melek…

Tenê subhan ji xweşikbûna keça te re.

***

Ey Tawisê Melek…

Tu bi qedrê celal û cemala cîhanê bikî.

Tu bi saya heft şêxên Laleşa nûran bikî.

Kanî dilopekê ji jehra eşqê tu bide min.

Yan jî carekê dilê wê ji min re tu vebikî.

meded…

medeeeeed…

meded.

Ez hatim tewafa bejna qîza te.

Bi mecazê maçdikim i,caza te.

Qîza te çima ji min xeyidiye?!.

Xeyda wê, avêtim ber qapana te.

- : ger tu rêwî bî, rê pirin.

Tu çiqas ji wê hezbikî, ewqas ji te hezdikim.

Ger bimr e, ji axa sar re ye.

Ger bijî, dê ji helbestên te re be.

Lê tu…?

Tê ne ji xwe re bî.

Tu bimrî, bijî, ji wê re yî.

Stanbol

24/4/2010

çapkirin