Lêvên qelişîn

 Hozan Xelîl Murşid

Ji evîna demê ta...

Evîna  xemê....

Ji destanên  dîroka borî....

Ji qêrîna zarokên  horî....

Ji lorîna  jinên  aşûrî....

Ji lêvên qelişî, henes bi henes....

Ji hest û hestyarên jînê...

Dengê xum  xuma awrên reş û tarî

Li ser zemîna welatê rojê de

Mîna dengê roja rabûneê,

Dest bi barîna zîbikên

Yek – tonî dikin

Li ser...

Zarok û zîçên welatê me

Li ser....

Ax û hîmên me

Li ser...

Bax û daristanên  me

Li ser

Av u çemên me

Li ser....

Jîn u jîndarên me

Dengên şîq şîqa

...birûskan

...ba birûskan

...lehîyan

...bahozan

...tofanan

tev di nava xwezeyî ya

ci û warên me da...

Ma gelo ev çi rabûne....?

çuma her tişt li ser

Lêvên qelişî de tê...

Lêvên qelişî…

Bê av û bê nan dimîne

Ji çiya û newalên heyî

Ji kort û çalên heyî

Ji av û çemên heyî

Bi navê lêvên qelişî

Bang dikim...

Hawar dikim

Gazî dikim

Qêrîn dikim

Û dibêjim….

Êdî bes….

Bese nebarînin

Zibikên yek tonî

Bese xum xuma

Ewrên reş û tarî

Bese şîq şîqa ba biruskan

Bahozan…

Lehî û tofanên Tekder

Dengên berber

Bese nequrçînin

Gul û nêrgizan

Bese miçiqandina

Gol u çeman

Bese ser kot kirina

Lêdana dilan

êdî

Beseee...beseee...bese

Hozan xelîl murşid

15-8-2003

çapkirin