Erê Ewropa!

 Înayet Dîko, dikoo@hotmail.com

Bi dilekî tenik û nazik mirov di destpêka jiyana xwe de, xwe li delavên hebûnan dide û bi her awayekî xwe vedirşîne ku bibe bersiva bûyeran û di deriyên girs re jiyanê nas bike.

Ji ber bilindahiyên hêvî û xewnên xwe jî, mirov dixwaze bibe Melekotê her tiştî li ser rûyê vê dinyayê.

Bi eşq û pêlvedana evîna dilê xwe û di kûraniya dilê xwe de mirov avahiyeke sermedî ji xwe re digire û bilind dike.

Dîwan û dergehên wê avahiyê ji yaqût, mircan û mermran dixemlîne.

Bi dilekî hêvîdar ku ji daxwazan mişt û tijî bûye, xewnên siberoja xwe li ser tîpografî û çateriyên jiyana xwe dikole.

Rengên sor û tarî li ber çavên wî gewr û hênik dibin û zehmetî û bargiranî jî dibin vexwardina piyaleke avê.

Avceniya bê dawî û demdirêjî ji xwe re weke armanc digire û li ba wî qurbainya Sultan Sulêman ji Belqîsê re, di mûzexaniya evînperestiyê de pila herî kêm e.

Evîndar dibe!

Dibe xewar xewnekgir!

Di nav deşt û yabanên xewnên xwe de dimixmixe, nerm dibe, terr dibe, ditevize,  zuha dibe û li dawiyê, nema dixwaze ji baxçe û sêncên xewnistanên xwe derkeve.

                                                   ...

Dikeve nav horiyan û ciwanrûyên bihuştan, di ber xwe de ditimtime û dibêje: Ha .... erê ha .... ezê wisa bikim, ezê wisa bibim...

Radibe pel û divîtên xwe tîne û dest bi pîvan, pergele û nîşanên kar û zerarê dike.

Û dibêje:

Ezê sibe xwendina xwe bi dawî bikim.

Ezê li welat û derveyî welat bibim mirovekî bi nav û deng.

Rêklama navê min wê li koşeya her kolanekê were bidarxistin.

Ji bilî kesên baş, ezê dost û hevalan ji xwe re peyda nekim.

Ezê bibim xwedî Erebe, milk, mal û mewal.

Cil û bergên min wê ji Marke û Fabrîkeyên herî bilind û navdar bin di cîhanê de, wek ( Adidas – Nike – Puma... Phillip... etc ).

Ezê dev bidim Ewropa û jiyaneke xweş, nerm û germ ji xwe re durist bikim.

Di nav nêçirî û pêşbirka evîna dilê xwe de jî, ezê horiyekê ji qata jorîn ji pirtûk û Romanên Helîm Yousiv ji xwe re bigirim.

Belê.......... Ewropa!

Ewropa deriyê jiyana nû ye, cihê pêkanîna xewn û xeyalan e!

Li gorî kesên ji Ewropa vedigerin û serdana welat dikin, dibêjin ku li wê derê her tişt berdest e, hazir e û digital e.

Heya keç û jin jî li wê derê bûne digital û bi awayekî digitalismus bi hev re didin û distînin............  weleh ew der cihê min e.

Ma ezê çi bkim bi bizin û kar û kewan ?

Li şûna wan, di malê de, ezê wek Ewropiyan kûçikekî ji xwe tîmar bikin.

Ezê çi bkim bi kilik, komir û bihna êzingan?

Li wê derê her tim sersal û Karneval e, reqs, govend û Disco ne.

Li şûna ku mirov guhdarî kasset û CD-yan bike, mirov wê bi awayekî zindî wan hunermend, dengbêj û helbestvanên gewre û bilind ji nêzîkayî ve bibîne û wê bikaribe wêneyan jî li gel wan bigire û bikşîne.

Li şûn nanê genimî, ard û arvan, mûj û hejîran, aş û destaran…. 

Li şûna berx û beranan, zozan û çiyan, mirov wê gotinên herî nûjen bibihîse weke " SMS,  Digital Kamera, Globalismus, chat, MP3, Crazy Music, Messenger, Free head û gelek tiştên din.

Çima na?

Li şûna ku keçikek bi te re bikene û bi minnet be!

Li wê derê bi hezaran yên porzerîn, nazikdarên bext û bihuştan hene, wê bê sînor xwe bi te bidin nasandin.

Li şûna şûr, mertal, çek û xenceran, mirov wê nifşa herî nûjen ji Telefonên berîkan di ber nava xwe de biçîne û bibîne.

Yaw hema bi gotinekê, li wê derê Insan.... însan e, bi hurmet e bi, qedir û qîmet e.

Heya gelek caran heywan jî insan e, û hîn tiştê herî balkêş jî ew e, ku mirov hema dîwarekî dinikilîne dikare pere û diravan jê bi derxîne.

Ewropa!

Mirov dikare bi hêsanî û bi her awayekî jiyana xwe xweş û geş bike.

Erê weleh .......  ger ez xwe bifroşim jî, divêt ez biçim!

Li pişta xewnên xwe siwar dibe û dev dide welatê xurbetiyê û lêgerînoka (Google) jî bi xwe re tîne.

Li Meydana balefirgeha navnetewî ya welatê Xewnistanê peya dibe, yekser ber bi kozika kontrolê ve diçe, berçavkên xwe datîne, xwe dide nasandin û dibêje:

Ez hatime welatê azadiyê....... sebestiyê...... wekheviyê...... xoşewistiyê, ciwantiyê,  ronahiyê û mirovatiyê !

Lê Polîs guhên xwe ji gotinên wî re venakin û dibêjin:

-         Divêt tu yekser dosyayên jiyana xwe bide me, karê te çi bû, çalakiyên te çi bûn, dost û dijminên te kî ne û kî bûn?

-         Bi çend partiyan re te xebat kiriye?

-         Çend caran tu zewiciyî?

Û pişt re hîn gerek em lêkolînan li ser hêvanê bejna te bikin ( DNA ), ta em bizanibim ka gelo tukes ji dost, heval, xizim û merivên te bi kar û çalakiyên dijberî me rabûne yan na?

Û gerek em bizanibin ku xalên terroristiyê di xwîna te de hene yan na!

Û tansiyon û qabiliyeta te ji karên wisa re çawa ye?!

Bi awayekî vekirî gotinên me yên dawî ev in:

ka tu çi dikarî ji me re pêşkêşbikî ?

Li ser rêjîma xwe!

Li ser kesayetiya xwe!

Li ser bira û pismamên xwe!

Li ser her tiştên livînok di jiyana te de!

Erê dîsa dubare kirin û gotin: Divêt em garantî bikin, ku gerek tu ti caran ne bi awayên dîrekt, ne jî îndikerkt ti gazinên xwe li Tirkiyê, Sûriyê, Iraq û Iranê nekî!

Llê ji bal me neçe heya kameraman tûrikê xwe ji sûretan dadigre û mişt dike!

                                            ...

Bi vî awayî, evîndarê xurbetiyê di bin koma pirs û pirsiyaran de, dibe hevîrê çî kofteyên Urfayê û jiyan li ber çavan sor û zer dibe.

Berê wî didin kampa penaberan û camêrê me bi çavên serê xwe biratî û dostantiya navnetewiya gelan dibîne!

Di kampa penaberan de, ew rastî reşik, çermsor û çavbiçûkên Viyatnamî jî tê, hema yekser gotinên "Arnisto Tiche Guivara û Kastro" bi hesanî li ser zimanê evîndarê me dilîzin.

Ev bûn 15 sal! Hên û hên camêrê me ji sewda û xewnên xwe şiyar nebûye û li benda bersiva dadegeh û erêkirina rûniştinê ye!

Di bîra wî de bû ku li Ewropa rojekê hemû kanî, çem û robar wê bibin ava heyatê,  meyxane û zemzem.

Lê ew keça gundî ku rojane di kolanên gund de raste wî dihat, awirên tîrkevaniyê davêtin dilê wî û car caran jê re digot "Roj baş!", çû ser bext qismeta xwe.

dikoo@hotmail.com

çapkirin