75 Saliya Jidayikbûna Victor Jara:

Sembola Pîroziya Muzîkê Li Hemberî Dîktatoriyê…

(28. 09. 1932 - 16. 09. 1973 Þîlî)

Kakþar Oremar, kakshar_oremar@yahoo.de

 

 

 

Di dîroka welatê Þîlî de piþtî navê Salvador Allende(26. 07. 190811. 09. 1973) zêdetir ji herkesî navê wî tê bihîstin. Awazên wî têhn û tama xwe ji jana gel standibûn. Jana ji dayikbûna serxwebûn û demokrasiya ku wan jê hez dikirin. Victor Jaba hem gîtarîstekî, hem helbestvan û hem jî komposîtor û stranbêjekî navdar bû. Ji aliyê din jî li kêleka serokê Þîlî Salvador Allendê kesekî þoreþger dihat hesibandin. Stran û awazên wî ji dilê gel dihatin. Ew di nava êþ û elemên gel de mezin bibû û zû rêya xwe ya jiyanê hilbijartibû. Rêya ku tenê xizmeta gel û þakirina dilê wan bû. Di helbestên wî de rewþenbîrîya siyasî-civakî hebû. Muzîka wî liv û lebat têde hebû û gel vedixwende têkoþana li dijî neyarên azadiyê. Ji bona wê jî ew zû ket nav dilê gelên Amairîka Latîn. Victor dostê bindest û karkerên bêmaf bû.

Piþtî derbeya leþkerî li Þîlî ku di Septambira sala 1973an de bi hevkariya CIA û serokatiya Augusto-pinochet (25. 11.1915 – 10.12. 2006) gehiþt encamê, Victor tevî 5000 ciwanên din yên þoreþger û alîgirên bîr û ramanên azadîxwaziyê di stadiuma mezina bajarê Santiago de zindanî kirin. Birêveberê zindanê ew demek bû ku jê ketibû kîneke mezin. Ew dixebitîn ku tirsê bêxin nava dilê þoreþgeran. Dixwestin bi awayekî Victor ji holê rakin. Çimkî awazên wî yên þoreþgerî hemû pilanên wan vala derxistibûn. Roja 16ê meha Septembera sala 1973an birêveberê zinadanê ku marþên wî yên tejî êþiq û heyecan guhdarkiribûn, xwe nêzî wî kir û jêre got:“ Tu amadeyî ku ji hevalên xwe re li gîtarê bêxî û marþa bistirî?“

Victor: Elbete ez amademe…

Serokê zindanê ji serbazekî re got: Gîtara wî bînin…

Serbaz çû û bivrek bixwe re anî û li pêþberî hezaran kesan her du destên Victor bi wî bivirî þikandin. Piþtre serokê zindanê bi keneke tejî henek jeer wiha got:” de baþe ka bistre, çima sekinî?

Victor bi nêrîneke tejî tehqîr li çavên wî nêrî, êþê laþê wî yê tejî hissên hunerî digûviþand, lê wî kontrola xwe parast. Bi hêzeke mezin destên xwe yên bi xwîn ber bi asiman bilind kirin û livandin, ji hevalên xwe dawa kir ku pêre bistirin. Di rewþeke wiha tirajîk de ku xwîn li dest û tiliyên wî yên nazik diherikî wî û 5000 hevalên wî dest bi xwîndina marþa” hevgirtinê(yekîtiyê)” kirin. Ew awaza V.Jara di stadiumê de heycanek germ û nû çêkir. Wira lerizand:

Ne ji bo stirînê distirim

Û ne ji bo pêþkêþkirina dengê xwe

Ne!

Ez wê helbestê bi awaz dixwînim

Ya ku gîtara min ya bi êhsas dibêje

Çimkî vê gîtarê dilê xwe ji erdê ye

û mîna çivîkan difire û derbas dibe

û mîna ava pîroz

qehreman û þehîdan bi dilovanî paqij dike

….

Hê marþ bi dawî nehatibû ku leþkerên cinayetkar laþê wî yê nîvcan dan ber goleyan…

Piþtî çend rojan laþê wî yê parçebûyî li kêleka cadekê peyda kirin. Wî dizanî ku yê di rêya þiyarkirina gel de bimire.

Victor ji temenê zarokatiyê êþeke giran li ser hestên xwe hiss dikir. Zû bi hebûna derdên civakî hesiyabû. Di nava malbateke feqîr de hatibû dinê. Bavê wî karker û xwedî miaþekî kêm bû. Nedikarî bersiva daxwazên malê bide. Ji ber wê jî bi elkol vexwarinê dixwest kûl û emên xwe ji bîr bike. Dayika reben jî ji bo revandina xemên xwe dest dida gîtara xwe û stranên folklorîk digotin. Victor bi xemeke mezin li rûyê dayika xwe dinêrî û dayika dilovan jî ew hînî stran û lêxistina gîtarê dikir. Ew di gund de dijiyan û Victor zû bi xûlîseriya çîna feqîr hesiya. Çîna karker û gunidiya xebat dikir û xwedîyên kampaniyên mezin jî keda wan bi erzanî dixwar.

Ew azadîxwaz bû. Hunera wî jî bi van ramanên wî re bû hunereke cîhanî. Berê ji Þîlî û piþtre jî li dijî hemû dîktatorên cîhanê re bû dengekî xurt.

75 sal li ji dayikbûna wî derbas bûn. Victor di nava gel de navekî nas û hezkirî bû. Hêjî di nava hemû azadîxwazên cîhanê de xwedî hurmeteke mezin e.

Elbete di nava me Kurdan de Victor Jaba pirin: Þehîd Sefkan, Mizgîn, Serhed, Delîla, Çiya, Cemal Moftî, Hogir û…yen din.

Victor beriya ku þehîd bibe, di stadiumê de wiha qêriya bû û ev stran û helbesta wî ya herî dawiyê bû:

Em li vira, li vî rexê bajar

Pênchezar mirovin - girtî

Li tevaya bajar

Li hemû welat

Em çiqasin, çiqas?

……….

Em tev… em tev

Temaþavanên mirinê, lê dinêrîn

Rûyê pîsê Faþîsimê

Wax çiqas kirêt e, çiqas pîs!

Ji bo vana

Xwîn, sembole û nîþan

Fermana xelkê

Qehremaniyek bêtirsinokî

…………..

Tu nebêje awaza min qenc nîne

Çimkî divê hovîtiya vehonim

Dema ku ezê ji tirsê bimirim

Dema ku ezê bigehijim vê dema bêdawî

Tu di vî çaxî deye

Vegerekê ji awaza min

Di bêdengî û qêrînê de

Peyda dikî, peyda.

 

 

 

 

 

 

çapkirin

copyright © 2002-2006 info@pen-kurd.org