|
Çend
Têbînî li ser Zimanê Stranê Rexne
Li Ser Berhemê Dawiyê Yê Stranbêj Diyar "Oxir Be Oður" Kakþar Oremar, kakshar_oremar@yahoo.de
Di van 20-30 salên dawiyê de piþtî ku Kurdan bi ked û xwînek zêde, rastiya doza xwe bi dost û neyaran dan selmandin, popoleriya Kurdan jî di nava cîranên Kurda û gelên cîhanê de zêdetir bûye. Di qada hunerê da stranbêj Diyar bi dengê xwe yê þilik û nerim berhemekî vê xebata dûr û dirêja gelê Kurd e. Bi qasî ku ez ji nêzve wî nas dikim ew bi îrade û evînek mezin ya ji bo huner û doza welatê xwe, roj bi roj pêngavên pêþdaçûnê avêtine. Him bi helwesta xwe ya Kurdane û him jî bi heza bêdawî ya ji bo strana Kurdî, zû ket nava dilê guhdarên xwe. Dema Diyar stranên folklorî distire tama dengê wî hezar cara zêdetire. Xweziya herkesî rêya xwe ji berê da peyda bikira û bêpîvanî wiha di nava me da geþ nebûna. Ji dengê Diyar êþq û evîneke bi soz dibare. Belkî xala herî balkêþ jî ku ciwan bêtir jê hez dikin ev be.
Diyar
yek ji wan stranbêjaye ku xwedî çend taybetmendiyên cudaye: Dengê wî
nerm û tama dengekî tam þerqî têdeye. Di gotina stranên rîtmîk da
serkeftîtire. Þirîniya dengê Diyar bi meqamên Beyat û meqam Kurd xweþtire.
Di strîna hinek stranên folklorî da xweþiya dengê wî mîna wê merhemêye
ya ku birînên xedar dikewîne. Ew di nava cewherê stranên xwe de evîn,
hez û hestên ciwanan dilivîne. Heya niha ji mere eyan bûye ku piraniya
guhdarên dengê Diyar nifþê ciwan pêktînin. Li
rex tevaya van taybetmendiyên han ji roja ku ez û Diyar hev nas dikîn
rexneya ku min hertim jê kiriye pirsgirêkên wî yên zimanê Kurdî û
hilbijartina helbestên stranê ne. Ji stranbêjekî mîna kekê Diyar re ku
di dilê sedhezar kesan da cih girtiye, elbete kêmasiyên wiha dûr ji çaveraniyê
ne. Diyar
di berhemê nû “Oxir Be Oður”
de zêdetir ji berê xwe westandiye. Çend kêmasiyên berçav di berhemê
dawiyê da yê armanca min ji vê nivîsê baþtir bide kifþkirin. Min çend
cara CDya nû gûhdar kir û kêmasî têda pir bûn, lê þaþyên herî
ber çav ji min re evên jêr bûn. Têbînî:
Peyvên ku xet li jêr wan hatiye kiþandin ji aliyê rêzimanî ve þaþin
ku Diyar bi awayekî sade bi ser de derbas bûye û guhê xwe nedayê an jî
rastîyên giramêra ziman fîdayê awaza stranê kirine. Giramêr û estetîka
risteyên helbestan bêhêze. Di
strana “Oxir Be Oður”
da Diyar wiha distire: 1.
(Ugur bibexþînin wî hûn gelek tirsand ),Lê (tirsandin) raste. 2.
(Ew dewlet hilweþanda,) lê ( Ewî yê dewlet hilweþanda (an jî)
(hildiweþand) raste. 3.
Di strana Mere de: (Me dabû hev sozên dilan) lê ( Me dabû
hev soza dilan (an jî) me dabûn hev sozên dilan) rastin. 4.
Di strana Elefterîa da:( Atehn þerm dike Atehn diqîre( hevok raste
lê Diyar digîre distire). 5.
Di strana Heval dimeþin da: (Min nedine gotin( Bi min
nedin gotin (an jî) min nedin axaftin) raste. Elbete
dema ku kekê Diyar di dawiya strana „Heval Dimeþin“ da dibêje:”…
min nedine gotin oðlan…“
êdî tenê dimîne ku mirov bi gotineke wiha komîk bikene û bes. Çimkî
stran di dawiyê da êdî bi van peyvên wiha ew qîmeta xwe ya watedar jî
ji dest dide. Zimanê Kurdî ji yê Tirkî dewlemdntire, êdî çima peyva oðlan
bi rêya stranekê bikeve nava diyaloga me ya rojane kuro!! Weke din
jî peyvên sivik giraniya Diyar û strana wî ya xwedî peyamên dîrokî
ji hole radike. 6.
Di nasnameya strana „Ez koçerim“ da wiha hatiye nivîsandin: Herêm:
Herkî?!! Lê
pêwîste bê zanîn ku Herkî ne navê herêmeke Kurdistanê, belkî
navê eþîreteke mezine ku li Rojhilat, baþûr û bakurê Kurdistanê dijîn.
Ez hê jî nizanim herêma Herkî li
kûye!! 7.
Di strana „Jin Jiyan û Maf“ da Diyar wiha distire:“ Ez keçikekî
sêwî bûm(lê ya rast) „Ez keçikeke sêwî bûm)e. Çimkî keçik bi
cinsê xwe mêne, ne nêrin.
Di
rewþeke wiha da hemû hunermend, stranbêj û rewþenbîrên Kurd rolê pêxemberekî
dilîzin. Yanî pêxemberê anîn û þirînkirina peyva resena zimanê Kurdî.
Hîvîdarim ku axaftina jiyana rojane û malbatî bibe pareke jiyana stranbêj
û rewþenbîrên Kurd. Êdî li bakurê Kurdistanê li rex asîmîlasyonê,
mixabin otoasîmîlasiyonê jî dest pêkiriye. Ger partî, siyasetmedar,
hunermend, stranbêj û rewþenbîrên Kurd ji bo çaresrkirina derdekî
wiha li pey peydakirina dermanekî negerin, sibe yê gelek dereng be. Kekê
Diyar: Li rex van rexne an jî serrastkirinên jor ez xebata te û hemû
stranbêjên din teqdîr dikim. Di berhemê dawiyê da miks û harmoniya muzîkê
pir baþ û ji berhemên te yên berê cûdaye. Stranên gelêrî jî te pir
bi hostatî gotine. Dema ez dengê te guhdar dikim li ser hissên min bi
bandore û zewqeke taybetî jê dibim. Riha min ya liv û lebatê dikeve coþeke
germ. Di berhemê dawiyê da strana te ya Mere ku di meqama Beyat da
hatiye gotin, hissên herkesî dikelîne. Berhemên te yên berê jî( Qederê,
Hewar Pîro, Qismet, Sewê, Erdalê Min, Newroze û…) tev bi germî ji
aliyê gelve hatin pêþwazkirin. Rexneyên min yên duristkirinêne, ne ji
bo xerakirinê. Çimkî serfiraziya te bi awayekî xwezî û hîvîyên
minin jî. Hîvîdarim baþtir rêya xwe peyda bikî û bi îsrartir xebatên
xwe yên hunerî bimeþînî. Têbînî:
Elbete di vê nivîsê da rexne û nêrînên li ser naveroka nasname û istîla
hunerîya kak Diyar bila bimîne ji bisporekî vê qadê re. Min tenê xwest
aliyê ziman rexne bikim. 12.09.06
Almaniya |
copyright © 2002-2006 info@pen-kurd.org