Newroz Di Coxrafiya Cîhanê Da…

Kakþar Oremar, kakshar_oremar@yahoo.de

 

Netewe bi adet û orfên xwe tên naskirin. Kultur û çand, dîrok û huner di nasnameya netewan da xwedî cihekî bilindin. Dîroka pîrozkirina Newrozê di nava gelên Arî da pir kevine. Hem sala nûye bi wê wateyê ku sirûþt dest bi liv û lebateke nû dike û hem jî di jiyana mirovan ya meinewî da bi awayekî otomat gûherandin çêdibin. Evîna mirova bilind û nûxwazî jî di jiyanê da dibe armanca herî pêþîn. Newroz cejina dêrîna gelên Arî îro di welatên: Îran, Kurdistan, Azerbayican, Qezaqistan, Efxanistan, Qirqîzistan, Tacîkstan, Ozbekistan û Turkemenistanê her sal di 21 Adarê da bi awayên hinek ji hev cûda tê pîrozkirin. Herwiha li herêmeke bi navê Zengbar ku dikeve Afrîqaya Rojhelat ku cihwarê jiyana Îranîyên mihacire, jî Newroz tê pîrozkirin. Dema destpêka sala nû piþtî deqeya yekê di yekemîn roja biharê de ye.

Li gor bawera Zerdeþt jî meha yekê ya biharê(Adar) ew deme ya ku cîhana maddî di rojên xwe yên dawiyê da rastî gûherandinan giþtî tê. Ji ber wê jî di jiyana Zerdeþtiyên Îranê da heya roja îro jî deh rojên destpêka biharê pir pîrozin û di van deh rojan da ji bo þadkirina riha mezinên xwe tirba wan tê ziyaretkirin. Di dîroka Îranê da jî nav û wateya Nerwozê bi roja tacgûzariya hinek padiþahên mîna Kiyaxûsro û Cemþîd Pîþdadî ve tê girêdan. Lê detayên pîrozkirina Newrozê heya destpêka desthilatdariya padiþahên Hexameniþî zêde eþkere nîne. Di serdema hakimiyeta Partî û Sasaniyan da pîrozkirina Newrozê xwedî bihayek taybetî û di wê rojê da padiþahan xelatên mîna: zêr û zîv, þûr, tîr û keman, pênûs an jî gul ji mêvanên xwe re pêþkêþ dikirin. Hilkirina agir di çaxê êvarê da yek ji wan adetên dêrîne ku çaxê Newrozê di nava gel da karekî giþtî bûye. Heya roja îro jî agirê Newrozê tê wateya felsefeyek kûr. Yanî þerê ronahiyê li dijî tarîtî û zulmê ku di roja îro da bitaybetî jî ji xebata Kurda ya ji bo azadiyê re pir watedare.

Newroz cejineke ku pîrozkirina wê ji hemû minasibetên din dirêjitire. Yanî di roja çarþemiya dawiya salê da bi hilkirina agir, pêþwazî jê tê kirin û di roja sêzdan da jî bi derketina derve û seyranê re xatir jê tê xwestin. Bi derbasbûna dem û sedsalan re di pîrozkirina Newrozê de jî gûherandin çêbûne.

 

Amadekariyên Beriya Newrozê…

a.    Paqijkirina Malê: Bi qasî ku ez dizanin di nava Kurdên Rojhilat, Fars û netewên din yên di erdnigariya Îranê da 10-15 roj beriya hatina Nerwozê hemû tiþtên malê tên paqij kirin û etmosferê jiyanê hezar bêhnên xweþ jê tên.

b.   Hevdîtinên Malbatî: Heya dawiya roja 12an endamên malbatê tên dîtina hev, lê di yekemîn roja Newrozê da ji serê sibê hemû kes berê diçine dîtin û destmaçîkirina bav û dê, bapîr û dapîr, xesu û xexur, xalet û xal, met û mamên xwe. Rojên piþtre mêvandarî û hevdîtina xizmên dûrtir destpêdike. Di sala nû da kesên ku di sala derbasbûyî da ji hev qehirîbûn careke din li hev tên û rojên wiha derfetek mezine ji mirovên xêrxwaz re ku di navbera kes û malbatan da aþtiyê pêkbînin.

c.    Rêvîngî û Sefer: Bi destpêka bihar û hatina Newrozê re heya 14 rojan xwîndingeh girtîne û gelek malbat bi hevre diçin rêvîngiya rêyên dûr ji bo dîtina xizim û kesên xwe li bajar û herêmên din yên Îranê.

d.   Kartpostal: Þandina kartpostalên pîrozbahiyê jî di roja îro da bûye adetekî berdewam. Bi nivîsandina helbestekê an jî gotineke xweþ li ser kartpostaleke rengîn dilovanî û evîna di navbera mirovan de germtir dibe.

Elbete di sedsalên derbasbûyî da resim û þêweyên pîrozkirina Newroz ji yên îro zêdetir bûne. Mesela: Li Mehabadê resmek hebû ku jêre digotin: Mîr Newrozî ku di 5 rojên dawiya salê da îdare û fermandariya bajar didane destê kesekî ji çîna herî jêra civakê. Wî jî bi rêya çend kesên derdora xwe ferman û destûrên mîna standina dirav û tiþtên din ji dewlemendên bajar didan. Di wan pênc rojan de ew azad bû ku hemû tiþtekî bike û hemû kes jî bêkîn û nerihetî neçar bûn ku destûrên wî cî bi cî bike.

Newroz Di Roja Îro De…

Li ba me Kurdên Kurdistana mezin di roja îro da ji hêla siyasî ve Newroz yanî mayîn û hebûn. Çimkî bi rêya Newrozê ye ku Kurd bi awayekî kifþtir li pey mafên xwe yên herî sirûþtî digerin: Azadiya bîr û ramanên siyasî-civakî, serxwebûn û azadî û diyarkirna mafê qedera xwe ya siyasî.

 

Yanî îro di nava Kurdan da êdî Newroz xwedî wateyeke dine. Bi taybetî jî li bakurê Kurdistanê Kurda agirê Newrozê wisa gor û geþ kirine ku heta sîstema Kemalîstên înkarger û desthilatdar jî neçar man ku bêjin Nevroz( ne Newroz) ya me ye jî!!!. Hemû armanca wan ew bû ku di germahiya Newrozê da Kurd behsa xwestekên xwe yên siyasî, mafên wekheviyê, bi fêrmî nasandina nasnameya wan ya millî û serxwebûna Kurdistanê neken. Lê dîsa jî ew di vê pîlana xwe ya çewt anku gûherandina dîrokeke çend hezar salî da biser neketin. Kurda Newroz û agirê wê yê bêdawî kirine aletekî dijberî, kîn û nefreta xwe ya li dijî dagîrkerên hemû Kurdistana mezin. Êdî zêde nemaye ku hîvîyên hezretê Ehmedê Xanî, Hacî Qadirê Koyî, Mezlum Dogan, Leyla Qasim, Pîremêrd, Pêþewa Qazî Mihemed, Cegerxwîn, Erebê Þemo û… cîbicî bibin. Çimkî îro êdî Newroz yanî serhildan, berxwedan û serkeftin.

Gehiþtina bi wan xwezî û hesretên dîrokî zêde ne dûre. Cejina Newrozê li we hemû rêvîngên rêya azadî û doza Kurdistanê pîroz be.

HEMÛ ROJÊN WE NEWROZ

NEWROZA WE PÎROZ.

 

 

 

çapkirin

copyright © 2002-2006 info@pen-kurd.org