|
dilê
min dijenê
Kamran
Simo
ba
li
zozanan kirin gule
nêrgiz
bi
bêhna barûdê fetisandin
giya
li
jenîna rayên çiyan dinêrê
çûk
serxweþ
û westiyayi winda dibin
li
gewrîya hûngirê êvarê
bi pelek ewrê
reþêþa baranê
xunav
ji çardeh birînên yek birîn
pijiqî
ser giyanê min
dilê min
ji coþa
raperiya
kevirên
zarokên te
tê
coþê Amed
ji
serma holejîna
cîhanê
li
bin sir û seqema bakur
bi
vala hiþtina
hembêzên
dayîkan re
di
dergûþan de
ez
digirîm Amed
dest
bêhêz kirin
reng
bi
jehra xwe kuþtin
li nîvro
li bin perê rojê
bi germiya tîrêjan
awirên
xwe
dikim
rêwengî
hêlîna
jan û serfiraziyê Amed ê
lêvên kenok
ji ramûsanan direvin
hêvî
ji tola birca heft biran
ji qîrênên bendîxanê
vegeriya
Amed
ken li nav biskên te
birîndar kirin
bi dengê hestên te
li mêrgehmedê
dilê min dijenê
paytexa
xewn û xeyelên min Amed ê
bi giriyê heyvê
ji nîvþiyariya xewnê
ji
bêdengiya hesretê
gerdena
birîna te
maç
dikim
xêlên
bûkan
di
sebetê de hiþtin
pasta
rojbûnê
giriyandin
þerbeta
azadiyê
ji
birînên esmer
zarokên
te
vedixwin
Amed
Kamran
simo Hedilî
31.03.2006
|