dîmenê
serniþîv
Kamran
Simo
þev
û roj
di
bakurê dilê min de
weke
dergûþa
vala
dihejin
ji
awirên mijgirtî
mirin
di
zikê tirsê de
dilerze
derya
winda
heyv
xemgîn
asiman
mandû
ne
peþkek baran
ne
dilopek hêstir
ji
çavên bêxeman
ji
ser dîkê
radibin
kovanên
ji
mîjiyên piþta salan
hatî
kiþandin
mezin
bûne êþên diho
janên
negotî
û
ew ên ku neyêne gotin
stêrên
di nav þevê de herikîn
hêstirên
bêdeng
daxwaziyên
lêv ziwa dikirin
giyanê
afirêner
ji
ser dîka bîrê radibin
bêdengî
di
xewa giran de
li
zengilê mirinê dide
raman
Cinê windakirinê ye
evîn
hilma gorê ye
niyaz
û çîr têkilî hevdibin
nînokên
þevþevokê har
goþtê
laþê min
þe
dikin
16.01.2005
kamran simo
copyright © 2002-2004 info@pen-kurd.org