Giyanê xemgîn

 Kamran Simo Hedilî

zarokî

ciwanî û jiyan

bi awirên hîcratê nalîn

ne rijiya çavên tariya bêrûmet

û ne hat

bazê roniya çarenûsa min

çiravemirêna şadiyê  

nûrojan hê hembêz dike

rûbar bêmecal 

xewn qabûz

falbêj lal in 

di jana malzarok wê de

fêrî jînê bûm

mirin

newêrê nêzîkî navnîşana min bibe

cihê min

welatê xemgîniyê ye

çirûskên hestên xwe kuştinê 

di derya hatinê de dijenin

bayê hêviyê di koçbariya jînê de digirî

xemgînî siwarê derûniya min e 

min xemgînî dikirî û xemgînî difirot

îro hîçeke biqasî çiyan

li paş min me

kulîlkên bejna min

bêhna xemgîniyê

didine gulîstana gerê

mîna dilê xemgîn

navê wan jî

gulên xemgîniyê ne

xemgînî

fermandarê giyanê min e

bibime dar jî

xemgînî

dê birijê ser pelên min 

xwe bidim ber kîjan zinarî jî

barana xemgîniyê

dê birijê ser min

dev ji xwe berdim û birevim jî

xemgînî

dê li peyî min bimeşe

helbestên xweş aheng silbûn e

guhdarî

stranên lehengî jî nakim

dîlan ji bîr çû

ne xweşmizgîniyên demî

ne jî kenê sexte dixwazim

daxwaz

ji her kesî û ji her tiştî

xeyîdiye

ne kîna neyaran û ne silava dostan ma ye

çend caran

bû mêvana xeyalê şadî

bi bêdilovanî 

rahişte şadiya min û avête erdê

xemgîniyê kemîn berneda 

kenê şikestî jî

vedixwar

xemgînî çûkê ji hêlînê ketî ye

hevrazê bêdawî ye

cûdabûn

negihiştin

tenêtiya şevên biyaniyê ye

dilê şîngirtî ye

zimanê bêpeyv
du xîzkên lêvên bêdeng

aşîta çiyayê berfê ye

pelweşêna payîzê ye

çavên nizanin binêrin

erda hişk

telşa lêvên qelişî ye

rengvedana êşa nû ye

kolan

cih

û warê min xemgînî ye

ez xemgînî me

ev navnîşana min

li nav rûçikên xemgîniyê 

li min bigere

pirsa min

ji xemgîniyê bike bes e

kamran simo Hedilî

30.03.2009

Rheinfelden

çapkirin