|
Îro
ez
ne
ez im
Kamran
Simo
ji
leheng û pakrewanên avdarê re
kulîkên
jînê
bi
kenê çavên stêran
me
diçandin
þev
nasê þevê
rojperestê
hatinê bûn em
çirûska
sebra
dilê dayîkan
xunava
maçên
lêvên yaran
gulvanê
baxê wêrekiyê
çira
reþtariya
þevan bûn em
evîna
em bihev re
li
nav siya awazên wê
goveda
jîn û mirinê direqisîn firî
zelaliya
temen bihûrî
mijê
çiya girt
berf
barî
bihar
çû
havîn
þemitî
xemgînin
kulîlkên
bîst û heþtê avdarê
di
bêbiniyê de dinalê sibe
roj
mandû
dil
perçe û aso nediyar e
melûliyên
tijî av
westandin
dil û çav
xewn
û hêviyên þad
di
awirên qulingê baskþikestî de man
dilop
dilop
dipalime
derûniya xwe
tirs
û hêza Gilgamêþ
siya
mirina Enkîdu me ez
ez
di nava xwe de
dilê
min
di
dilê welatê xwe de dîroke
îro
ez
ne
ez im
û
hûn
ne
hûn in
stêrên
ken jibîr kirî
hûn
findên
dirûþima
salvegeran ne
tu
kes kovanên min nizane
biqasî
hûn dizanin
êþa
tenêtiya
di
çavên min de
biqasî
hûn dizanin
tu
kes vê janê nizane
28.03.2007
kamran
Simo Hedilî
|