Mîran

 Kamran Simo 

bikene

tu bikene

da em

li zelaliya kenê te

ji xemgîniyên xwe

werine þûþtin

bikene

biçûkê þîrîn

tu nekene hêvî diqermiçin

rengê xwe

jibîrdikê gul

gula

ji kenê çavên te

bûyî mêhvana dil

kenê te

mala biçûkê biran

þên kir

mamê te

ji hesreta Xanî

di dîliya xwe de

navê Mîran

li te danî

te îro

çavên xwe reþkahwayî

li welatê

çavþînan vekir

heta tu

vê helbestê bixwînê

dibe

ez

li welatekî dî bim

li lawaziya payîzê

bêhêviya evînê

bêjim

li dirêjiya rêwîtiya xwe

di amedekariya riya nû de me

biraziyê min

heta tu

vê helbestê bixwînê

dibe

ez

li bajarekî dî mirî bim

mirin

navnîþana winda

strêra vemirî

bêhna þewatê ye

 

 

 

Mîranê biçûk

heta tu

vê namê bixwînê

dibe

di kevnewênên rengmirî de

bimînim

li ser zimanê zarokan

straneke bêxwedî û negotî bim

berî tu

bipirsî

ezê

bersiva pirsên te

îro bidim

ezê

evîna lehengan

mirina tirsonek

lerza xwefiroþan

bi xew ve çûna me bêjim

ne îro

em bi xew ve çûn

li dîroka

em

ji xwe bawer

siya xewê

em dîl girtin

reþba

li bihuþta Cemþîd

bû desthilatdar

azadiyê

ji war

þaristaniyê

ji cîhana me barkir  

li þanoya xeyalan 

li kozik û çeperan 

nexþê þopên me

li aso sirên hêviya me man

di gola xweliya pirtûkan de

bîranîn ji bîrbûn

hin ji me

li nav siya

xewa mirinê fetisîn

hineke

di paþila bextê bêbextan de

paldan

zimanê bilbil

bi ziman kujan re

jêkirin

da hestên jar

awazan nehûnin

stranên

bêwate û lal

ji me re

gotin

kevnexewn 

mirar kirin

û em

bûne rêwiyên

jana bêwariyê

biraziyê min

bûne rêwiyên

riya nenas

di bîrdozên biyaniyan de

xeniqîn

di bêhna xwîna xwe de

serxweþ bûn 

ji serkeftinên bêpariya xwe re

li çepikan dida 

bi birîna xwe

êþa

derdoran

derman dikirin

mejî dîl

wijdan winda

dilrevokê rêwî

vîn

li bîra xwe nenasiyê kevzgirtî     

nedipirsîn  

em kîne ?

bikûva diçin?

û

hina ji me

li bihara ciwanîyê

hebûna xwe

dane 

bayê payîzê

û bihar diafirandin

li çiyayên qedexe

li agirgehên vemirî

li xeyalên hêvîkuj

dibirîn

li ser sifran lawiran

goþtê xwe

dikirin pêxwarina

vexwarina hovan 

em

di rûbarê xwîna xwe de

diherikîn

di þevê de

bêdengiya çeman bûn

me

xoþewîstî

li çeperê azadiyê dida 

bi dadwariya Keyxosrew

bi dilêriya pêþengên bênav

me

çirûska rûmetê

pêþkêþ dikir

me

bi rika mafdariya xwe

singên konê jînê

li ser axa pîroz

dikutan

da hûn

bi çanda xwe xweþik 

bi zimanê xwenas

di hêlîna xwe de

þad bin

 

 

 

24.05.2006

 

Kamran Simo Hedilî

 

 

çapkirin

copyright © 2002-2006 info@pen-kurd.org