|
pêla
awiran
Kamran
Simo
dema
siya xweþikbûna te
odê tijî dike
nava min
dibe derya hezkirinê
ez pencera xwe
ji bayê xeyalan re
vedikim
pêjna gavên te
kolanan
bê pêjn dikin
bi wênê te
bi dizî xistiye berîka min
rondikên þikestî ziwa dikim
wên
ji bêhna
biharan diyariya
li bin balgihê
hevparê sirên min e
bifûre derya dil
ji çavan
du pêlên awiran dibin qasid
bêdeng navê te
maç dikin
îro
careke dî
nama
xwe
bê
navnîþan
dê
binivîsim
li
welatekî ji te dûr
welatê
kenê
wî
li
ser lêvên min çilmisî
awirê
wî
di
çavên min de cemidî
hîsê
wî
di
dilê min de qermiçî
ax
û oxê wî
bêhêvî
þevên
wî
bê
aram
ji
bêrîyê tijî
Xeyalên
wî
rût
û tazî
ji
welatê
salên
wî
dêmên
sorgulî
bi
serheve kiþandî
li
ser her qermîçokê
gotinên
birîndaran çendî
ji
welatê
guhên
min
ji
axaftinên zimanê te dûr
Silavan
li
dîroka dîwarê malê
li
rondikên Birca Belek
li
xwediyên wê
yên
her yek
li
cihekî biyanî raketî
li
miþêna Dîclê û sirê ji Feqî re gotî
li
Medresa Sor û dilbera Melê
li
Xanî û gora Mem û Zînê
li
hawara Bêrîvanê
li
þîna pîrê Lalaþê
bi
wan re
lehengên
bênav
silav
dikim
navê
te
bi
zimanê
sitirîtêlan
þidîn in
xoþewîstî
li
nav persûyên vînê
birîndar
dijî
awaz
û helbest
di
gewriya min de
difetisin
awir
bi
siya mijgulên cemedî
ji
firþikê
þîrê
bi rondik
bi
þîna
li
ser dergûþa
sêwî
man min
bi
þewita sênca dîwarê
li
pêþiya evînê
li
te
digerin.
Kamran
Simo Hedilî
11.06.2006
|