|
stêrên bê gor
Kamran Simo Hedilî
Mirinê mizgîniya mirina
min da
min min
ew nedît qijikan
çavên
min xwaribûn rondik
jî êdî
nikarîbûn ji
wan werin nayê
bîra min ku
ez kefen kirim dengê
giriyê dilsozan
jî nehate
min min
ji yên darbesta
min hilgirtî re jî Spas nekir lê çawa ez mirime? mirinê got mirina te ne weke mirina xelkê
bû di
þer de tu mirî ya rast tu kuþtin þer
hate bîra min û
bi mirina xwe þa bûm min
nikarîbû bikenim roviyan
lêvên min xwaribûn ji
maçan bê
par mabûn lê
yara min hê
li hêviya min bû min
pirsa dayîka xwe dikir gurek
hat devê
min vekir zimanê
min derxist
û bir mirin
jî ji
ba min çû… stêran
ez birim an
min ew xwarin ne digirîm û ne jî þa me li vir Kamran Simo Hedilî 11
05 2003
|
copyright © 2002-2008 info@pen-kurd.org