Stranê ez girtim 

 Kamran Simo Hedilî

ez

şagirdê nû ê jiyanê bûm

bi awirên evînê

evîndarên stêra sibe bûm

li ber barîna rondikên bêdeng

ez birime kuştinê

li wir

fêrî berxwedanê bûm

barê şev û rojên min êş bû

hovîtiya li cîhanê heyî

min li wir dît

Kirinên

mirov newêrê xeyal bikê

bi min kirin

dengê xwedayê mirinê

li wir hate min

tiştekî min nebû

ez aştiyê fêrî wan bikim

ne ziman hene wir bînine ziman

û ne peyv têra gotinê dikin

bedena min

di bin xirbihên dîrokê de ditevizî

mîna bûka xwe winda kirî

Kevoka Amed dilerizî

bi kurtepista

kurtdengan min gazî dikir

li nêzîkî dengê mirinê

li benda çirûskê bûm

min li giriyê xwedewendên tawanbar

û li barîna berfê guhdar dikir

çavên rojê

bi şevên min girêda bûn

û bi desmala reş çavên çûkan

daristan

bi ewran şîlo kiribûn

agirê welatê hêviyê vemirandibûn

strana serhildanê

di wê çalakor de ez girtim

û bi ken

min çavên xemginiyê deranî

roja din

silavên wêrek tijî ronî kirin

dilên çiyayên welatê min

20.04.2010=17.05.2010

çapkirin