Adarê Dêmê Qamiþlo
Konê Reþ
Adarê
!
Dêmê
Qamiþlo
Di
pencereyan re
Xuya
dike
Di
nav lihevketina pêlan de
Bi
ser me de
Dibare
Di
çîrokên bahoz û xemgîniya demê de
Þil
dibe ,
Bêrîkirin
jê di fûre..û
Çepel
û megrûdî jî
Hewil
didin ku
Canê
xwe ji
Netebitîbûnê
aram bikin û
Xwe
ji þewatê bi parêzin..!
*
*
*
Adarê
!
Di
sibehên te de
Dêmê
Qamiþlo
Di
kolan û sikakan de
Digirî,
Rondik
wek xunava buharî
Tene
xwarê û
Dengê
nalînê di qirika xelkê de
Li
hev vedigere..
*
*
*
Adarê
!
Wek
rêwîkî windayî
Di
bin pencere û hêtên Qamiþlo re
Di
buhirim
Çîrok
û serboriyên
Her
malekê di huþê xwe de
Tomar
dikim :
Dayikek
kezebker
Ji
kerba kurê xwe yê girtî
Bi
êþa zirav ketiye
Bavekî
dilovan
Ji
daxa zindankirina kurê xwe
Sewsî
bûye
Xuþkek
dilevîn
Ji
êþa nebedîbûna birayê xwe
Dîn
bûye
Malek
rêzdar
Ji
zora setemê
Þerpeze
bûye
Malbatek
welatparêz
Ji
ber parastina welatîbûna xwe
Ji
hev bela wela bûye
Êlek
niþtimanperwer
Ji
ber berxwedana xwe
Bûye
sed perçe
Û
Tev
ji sibê ta bi êvarî
Bi
dûv nanê zikê xwe de
Dibezin
*
*
*
Erê
adarê
Dêmê
Qamiþlo
Di
sikak û kolanan de
Di
girî..
copyright © 2002-2004 info@pen-kurd.org