Azarek, Gurzek Nêrgiz û Wefadariyek

(Ji giyanê Saad Hesen Dellî re)

Konê Reş

Azara kurdan ! Azara Newrozê !

Azara Barzanî ! Azara Helebçe !

Azara Qamişlo ! Azara Mihemed Şêxo !

Azara Seydayê Tîtêj ! Azara rengîn !

Û emê bêjin; Azarê, azarê azarê..!

Te (Saadê Dellî) jî kir mêvanê xwe,

Te ew jî kir nav refê niştimanperwerên Kurdan û

Te bi firehî dergehê xwe jêre vekir ..

Spas, spas spas ji te re ...

Emê jî bêjin, bijî azarê,

Bijî bîst û yekê azarê,

Bela şev û roj bêne qirarê.

Ji ezel ve, dinya wilo hatiye û

Wê wilo derbas be..

6ê azara 2006 an,

Ango ji berî saleke bi kul, êş û xeman,

Azarê zavayê min (Saad) diziye,

Di dûrbûn, sirgûnî û zîvariyan de,

Can ji bedena wî vediziye,

Dilê dê, bav, jin û tev mirovên wî,

Kizirandiye..

* * *

Eger şehîd hebin

Bêguman Saadê bê siûd

(Bavê Sumeya)

Şehîde, şehîde şehîde.

Şehîdê dûrbûn û cefaya welate

Şehîdê bêrîkirina xaka Hecî Nasrê ye

Şehîdê bajarê Qamişlo ye

Şehîdê wefadariya dost, heval û xizma ye..

Erê hejano..!

Azarek çû yek hat

Hêjî wêneyê Saad, şop û şûna wî,

Li ber çavê me û çavên dost û hevalên wî

Xwe nade alî..

Awazên dengê wî

Di qula guhê me û wan de

Bi zingezinge..

Erê eve karê dinyê

Wilo hatiye û wê wilo here.

Buhişta rengîn mala wî be.

Konê Reş

Qamişlo 03/03/2007