Ezbenî ! Sala nû li we pîroz be

(Dinya guleke bîn bike û bide hevalê xwe)

- 5 -

Konê Reş

   Ezbenî ! Dinya guleke bîn bike û bide hevalê xwe.

   Ezbenî ! Di guhertinên demsalan de, di derbasbûna salan de, bîranîn têne tevdan. Şerîta wêneya li demê siwar dibe, bi pêş û paş ve dibeze.. Hin dêm, bûyer û demsal bi te re amade dibin û bi xurtî xwe tînin hizir û bîra te û Hin, çendî tu li wan bigere winda dibin û tu wan nabîne… Dêmê hina, ji ber çavên te winda nabin, li pêş te sekinî dimînin…Tu li ser dêmê hina digirî, gazinda dikî; Çima zû barkirin..?! Di nav re jî, tu dixwazî dêmê hina, bi yek carî ji bîranînên xwe bavêje û di xwe de bibêje; Ofyan ez ji wan xelas bûm, bibûn bela li serê min…

   Ezbenî ! Di guhertina salê de, di serê sala nû de, tu rojên xwe yên derbasbûyî li serad, moxil û bêjingê dixîne, dêmê hina ji wan kesên ku gelekî li ber dilê te şêrîn û nazik bûn têne bîra te..Û tu dixwaze wan daqurtîne, wan nema bike û tu ji xwe dipisî; kê berê destpêkir..? Gelo raste, qencî dibe xerabî ?!!

   Erê Ezbenî ! Pirs bi dûv pirsê de, di serê te de diçin û tên, cih û war li dor te kom dibin, tu bêhna wan dîwaran dikî, ew dîwarên ku tu di hembêza wan de mezin bûyî..Hem jî ew palgehên ku te serê xwe dispart wan, te xewin û xeyan li ser wan didîtin têne bîra te..

   Ezbenî ! Çendî sal bi rex te ve dibezin?! Çendî sibehên bi ronahî, bi qehwe û bi ken xemilandî di rex te de rûdinên, tu jî, di rex tifika êzingên dayika xwe de rûniştiye, di ser te re çirayek melûl û salên memûl derbas dibin… Erê Ezbenî, hingê nerîn paqijtir bû, bûyer zelaltir bûn û jiyan xweştir bû…

   Bawer neke Ezbenî ku ez li paş vedigerim, an ronahiya çiraya dayika xwe ji ronahiya Niyonê çaktir dibînim…Na qet bawer neke, ne eve daxwaza mine.. ne jî ez karim vegerim ber ronahiya çirayê… Armanca min ku ez nirxê ronahiya çirayê û Niyonê diyar bikim. Ew Niyona ku, bi ronahiya xwe hurikên mirov eşkere dike…

   Sebaretî min, ez sosretmayî dimînim, ji wan kesên ku ronahiyê li dor xwe dicivînin, kom dikin û di eynî demê de dilê wan tije fen, xap û ezeziyetiye …Ta pileyekê ku tu ji ber finasên wan fedî dike û ji kerban dikî hawar û gazî.. Ji ber ku tu, ti derfetên çak li ber canê xwe yê birîndar nabînî, ji bil ku tu di tenêtiya xwe de bijî an tu li piçikên dawî di şerîta wêne û bîranînên xwe de bigere…Belkî tu wê valabûnê bibînî, ew valabûna ku kêr têre derbas bûye û canê te birîndar kiriye…

   Ezbenî ! Di derbasbûna sala de derfet mezine ku tu li xwe vegere, li deftera edrêsên xwe vegere, li rojên xwe vegere û rûpelan biqulpîne ..Carekê bikene, carekê bigirî û carekê keseran li ser xwe û canê xwe yê bêrî vede… Gazindan ji xwe neke û nebêje; Gerek tu gur bûya ta ku guran para te nexwara…Erê gelek kes di ber te re derbas bûne, te temenê xwe di ber wan de mizaxtiye, li vê yekê poşman nebe û ji xwe re bibêje; Civat guleke min bîn kir bela hevalên min jî bin bikin…Erê te têra xwe bîn kir…

   Ezbenî ! Dibe ku ne tu tenê li ser wan kesên ku koçkirine digirî, dibe ku giriyê te yê zor li ser wan kesên ku hêj saxin, li ber çavên te diçin û tên tu digirî..Ji ber ku ew di dil û wijdanê te û civatê de di kêferata mirinê de ne.. pîkolê dikin… Dilê te bi wan dişewite..

    Belê Ezbenî, em gelekî li ser xoşewîstên ku koçkirine giriyane, valabûna cihê wan di dilê me de mezine û çare nîne ji bil ku em wan jibîr bikin… Dil ji wan re raxînin û bi bêdengî wan veşêrin, bêdengiya ku rehmê nake..Ta pileyekê ku mirina wan a rastî hezar carî bi rehimtire ji mirina wan kesên ku hêj sax in , lê ew di dil û wijdanê me de mirîne…

   Tu li wan mêze dikî; mîna barûte, naşî û serseriyan derbas dibin, hayê wan ji bayê felekê nîne, qerfê xwe bi gulan, xatirxwestnan, qehweya sibehê, telefonan, darên Çinarê, Beriwan û palgehên rengîn dikin, hem jî, tenazên xwe bi sibehên ku li ser şivîlek, kolan û dûrbûnan bazdidin dikin…

   Erê Ezbenî ! bê hay hêsir ji çavên te têne xwarê û tu ji xwe dipirse: Gelo ev bûn yên ku min dilê xwe ji wan re vekir?!! Ev bûn yên ku min porê serê wan bi çîrok û çîvanokên civatê şeh kirin..?! Rast ev bûn yên ku min ew bi rengê spî şûştin û hîzarê spî ji wan re raxist..?! Ji pirbûna pirsan tu xwe winda dikî û ji pirbûna bersivan zimanê te li hev diherbile û tu nema dizanî çi bibêje.. Tu dixwazî derewekê bike û ji xwe bawer bike… an ew derewekê bikin û te ji wan bawer bike û xwe bi derewa wan razî bike…

   Ezbenî ! Kelehên bilind zû bi zû naherfin û divê neherfin.. Deryayên şîn tu carî na şewitin.. Dergehê gulîstanên ku asoyê wan bi nêrgiz, çîçek, gul û kulîlkan xemilandiye li ser êzing û qirşûqalan nayên girtin…Na na ji derewên wan bawer neke û bi şerîta wêne û bîranînên xwe de bixeyde û jêre bibêje; êdî bese, bisekine..Wek ku mîr Celadet Bedirxan gotiye: Dinya guleke bîn bike û bide hevalê xwe..Dinya civate û civat, civata meye, pêwîste ku tu gulek ji dara vê civatê be, tu gulek geşbe, gulek bi bîn û rengîn be.. mane sal derbas dibin, roj derbas dibin û tiştekî veşartî di bin kurkê xwe de nahêle û dawî wê roj biaxifin..û sala nû li we pîroz be.

31/12/2007  

çapkirin