Ezbenî ! Hêjî Dikarim Demê Pîne Bikim - 4 -

Konê Reş

Ezbenî !

Ez dikarim li heyam gudarî bikim

Bê çawa bi ser navê me ve vedibe

Bê derd, kul û xem dibihure …!

Çiyako li me ne fitile !

Em wek şikêrên keviran e

Di quntarê te de.

*          *          *

Ezbenî !

Min bîr ne dibir ku

Beriya Mêrdînê, deşta Sinceqê

Deşta Sirûcê û çiyayê Kurmênc

Di hewşa mala min de radizên..

Qamişlo, Amûdê, Dêrikê, Efrînê û Kobanî..

Her êvar mêvanên min bin…

Erê Ezbenî min bîr ne dibir ku

Darên Beriwê ji ser çiyayên min birevin  û

Darên Çinarê, ewên kevnare bidin pey wan…

*          *          *

Ezbenî !

Em bi hêviya  heyamekî nû ne;

Heyamekî, ku em porê serê wî

Bi çîrok û çîvanokên kevin û nû

Şeh bikin û bihûnin..

Êlekê wî ji êş û hisretan daweşînin…

Erê pêwistiya me bi heyamekê nû heye

Heyamekî ku ji tirsê ne tirse û

Bi cegerdarî karibe;

Di ser agirê gur re biqevêze û bibeze..

Erê ezbenî, em bihêvîne ku careke din

Kaniyên çemê Xabûr der bibin û vebin

Av di best, cog û newalan de biherike..

*          *          *

Ezbenî ! Em bi hêviya bahozekê ne ku

Ziman bi hejîne û

Bend û lelan bişkîne..

Bi hêviya ronahiyekê ne ku

Em canê xwe bispêrinê û rehet paldin…

Bi hêviya çiyayekî ne ku

Pêve hilkişin, dinya û alemê bibînin û

Kul, eş û birînên xwe nebînin..

*          *          *

Ezbenî !

Ne hêsane ez dergehê gotinê bigirim û

Bilivim pêş

Ne tu radiweste ezbenî û

Ne rê qut dibe..

*          *          *

Erê ezbenî !

Çendî spîbûn bi tirse ?!

Bi tirse ku;

Em sayebûna wê bi tariyê

Bilewitînin…

*          *          *

Ezbenî !

Dîroka me şilfîtazî li pêş me dimeşe

Bi dawîbûnan dagirtiye.

Kêm rûpel di tûrikê wê de parastîne

Kêm pênûsan li ser lat û zinarên wê

Nivîsandine..

Erê Ezbenî, dîroka me bi şewat derbas dibe,

Bi girî rojên me di buhirîn e..

Zimanê me; toşî talanê dibe

Ji devê me didizin…û

Wiha bê dergevan,

Bê dost û yar em mabûn

Bi tene çiya, çiya dost bû

Heval û hogir bû  û

Dost maye..

*          *          *

Ezbenî !

Hawara Xelefê Şûvî

Ji mîr Bedirxanê Botanî re

Zindî ye:

(Ez Xelef im, Xelef im

Ez Xelefê Şûvî me

Xwediyê şûrê sedef im

Hawar e Mîr hawar e Mîr

Yezdan Şêr begê Botan e..!)

Erê Ezbenî, nerazîbûna Xelefê Şûvî

Bi mîrîtiya Yezdan Şêr

Wefadarî û mêranî ye..

Pêdiviya me

Bi kesên wek wî û hawara wî hêjî heye..

*          *          *

Erê ezbenî, bela heyv were !

Bela dem were û çerx û dewran

Bifitilin..

Bela heyv were û bi me re meyê

Vexwe

Xwe dûr neke û çiva nede xwe

Çendî ewir tarî be nikare wê

Veşêre..

*          *          *

Were baranê were !

Tofan bi derengî ket

Kûpê çiyayê Cûdî hêjî spî xuya dike

Gundê Heştêyan, bajarê Şernex û Cizîrê

Lavijên Botanî dixwazin…

Stranên me cemidî ne..

Awazên me ziwa bûne..

Êdî nema Mihemed Arif Cizîrî

Strana Eyşana Elî dibêje û ne

Karebêtê Xaço

Strana Lawikê Metînî di nuhirîne..

Baranê me vegerîne, me vejîne

Keskahiyê bi ser me de bibarîne..

Bela careke din kevoka aşîtiyê

Şaxekî darzeytûnê, bi nikilkê xwe

Di asmanê Kurdistanê de bigerîne..

*          *          *

Ezbenî ! min li pişta xwe hilgire û

Nebdî bibe..

Rê di bin min de westiya…!

Şevbuhêrkan, canê min

Ji hawhaw ve xistiye…

Were !

Were, ez û te, her tiştî ji bîr bikin..

Hezkirin, bêrîkirin û evîn

Tev hatine şikestin..

Bendewarî di vê netebitbûnê de

Min disotîne..

Lê hejî ez dikarim

Di vî heyamê xerab de

Çax û demê xwe pîne bikim

Erê hêjî dikarim pîne bikim.

Qamişlo

02/12/2007

çapkirin