Di bin konê şîniya hevalê me Ferhadê Çelebî de

Konê Reş, Amûdê 02/11/2004

Li ser daxwaza min û heval û hogiran, bê dil û bi xemgînî ez van çend gotinan di bin konê şîniya koçkirina hevalê xwe û we Ferhadê Çelebî û herdû birayên wî di xwînim..

Wek ku tev dost û heval dizanin, me ji dor 15 salan ve bi hev re daye û standiye, di wê navê re me gelek caran aheng, bîranîn, şevbuhêrk û kor li dar xistine û me gelekî xwe di ber tore û çanda kurdî de westandiye..ango me gelek qiriktalî bi dost û hevalan re derbaskiriye..Tev ji bo belavkirin û pêşxistina zimanê kurdî di nav gel de.

Bi sehkirina ku ew û herdû birayên xwe Zibêr û Şêro di bûyereke tirafîkê de koça dawîn kirine, di derhal de ez li jiyanê û qederê vegeriyam û min ji xwe re got:

-çima wisa qederê ?!

Jiyan xweşe, careke nabe dû car, çima wisa lê qederê ?!

Erê jiyan xweşe, û careke nabe dû car, xweşbûna wê di hêvî û omîdan de ye, di dost û hevalan de ye, di asteng û dijwariyan de ye..

Hêvî û omîd, dost û hevalên bi rûmet û alozî û asteng jiyan bi xwe ne. Bêyî wan jiyan bê xwê ye, kelê ye û bê tame..

Tevî ku jiyan tijî bûyere, û bi bûyeran şêrîn û tal dibe, lê dema ku qeder tê her tiştî di nav lingê xwe de diperçiqîne; çê û ne çê, erênî û neyênî, gewir û tarî, şevê dike roj û rojê dike şev...!

Qeder lerezîne, bablîsoke, qiyamete, mirine ..Erê mirine, mirineke reşe..Tevî van sosretiyana deriyekî di jiyana mirov de vedike. Qeder deriyekî nû ye ji jiyanê re.

Mirin jiyane, ku mirin nebe, jiyan cihê xwe nabîne. Jiyan cihê xwe di şûna mirinê de dibîne. Her mirinek jiyaneke û her jiyanek mirineke.

Lê ji bûyerên herî berz di jiyana mirovan de QEDERE, Qeder jî, bê pirs li dergehê jiyana mirovan dide û derbas dibe, çi bi dilê wî mirovî be an bê dilê wî be, çi pê kêfxweş be an pê dilreş be, qeder bê pirs derbas dibe û jiyana wî mirovê ku qeder bi ser de hatî ji kok ve diguherîne.

Sebaretî hevalê me Ferhadê Çelebî û qederê; ew şivîleka ku dabû ser û keysa xwe xweş dikir ku têre derbas bibe, qederê ew şivîlek ji ber çavên wî winda kir û rê nedayê ku careke din bi welatiyên xwe re bigirî, bi heval û hogirên xwe re bireqise û bi zarokên xwe re bikene..

Erê, jiyan, mirin û qeder yek terzin, yek celebin, tev li hevalê me bûn yek û ew ji ber çavê me winda kirin, belê her wê navê wî di hiş û wijdanê me de nimîne zindî.

Bi vê helkeftinê em sersaxiyên xwe ji zarokên wî, xizmên wî û heval û hogirên wî re pêşkêş dikin û rehmeta Xwedê li giyanê wî bibare.

Konê Reş

Amûdê 02/11/2004

çapkirin