|
Qamiþlo
Bajarekî Awarte ye
(Ji
salvegera yekemîn a þex Maþûqê Xiznewî re)
Konê
Reþ
Qamiþlo...
!
Tu
bajarekî nola me ye.
Em
jî nola te ne.
Dibe
em jî bibin mîna biyaniyan û xweþ te nas nekin !
Tu
jî bibe mîna bajarên xelkê
û em xweþ bi ser te venebin !!
Dema
ku diyalog di navbera me de
Qut
bibe û bê birîn...
Xerab
bibin ji qencan...!
Çê
ji neçêyan...!
Kevirên
caran bixindirin binê newalan,
kevirên
newalan hilkiþin serê caran ...!
Kurtanê
kerê bibe etles..!
Teres
û megrûdî bibin efendî..!
Çirto
me girêd e û Virto me berd e...?!
Qamiþlo
..!
Tu
ketiye dilê me de û jê dernakev e !
Te
hêlîna xwe di peravê bîranînên me de çêkiriye û têde
razaya ye..!
Tu
ew bajar e ;Yê ku me hezê
kiriye;
Sînga
wî, ji kul û xem, kêf û þahiya me re vekiriye û firehe..
Bajarê
ku em di tax û cadeyên wî de mezin û belav bûne..
Bav
û kalên me di destpêka çerxê bîstan de;
Bi
hêla destên xwe bingehê wî danîne,
Govend
û dîlan li hawîrdora wî gerandine ..
Erê
Qamiþlo !
Tu
bajarekî awarte ye.
Awarteye
bi her tiþtên xwe :
Bi
desthilata rêjîmê û xelkên xwe..
Bi
aqilmend û dînên xwe..
Bi
rind, xerab û Bekoyên xwe...
Bi
kurdperwer û kurdfiroþên xwe...
Bi
bilindbûna çiyayê Bagokê û çiyayê Omeriyan ji bakur ve û
Firehbûna
Beriya Mêrdînê û Deþta Xelef Axa ji baþûr ve...
Bi
havînên gerim û zivistanên sar..
Ji
kaniyên te, yên ker,em fêrî bêdengbûnê bûne..
Ji
taxên te (Hilêliyê, Enteriyê..),em fêrî hawar û berxwedanê bûne...
Û
em xwîna xwe ya gerim, gorî xaka te ya pîroz dikin..
Em,
di bin siya rojên te de, paldidin..
Bi
herdû destan li zaroktiya xwe digerin...
Û
di nav xewnan de milevaniyê dikin...
Di
navbera tixûbên te û mezinbûna Yezdan de,
Sinbilên
evînê têne qurquçandin..
Di
navbera sînorên têlbidirî û mayîn de,
Kevok
têne sejêkirin..
Nisêbîn
ji te bi dûr dikeve..
Mêrdîn
piþta xwe dide te...
Zaxo
û Duhok li ser te digirîn...
Hewlêr
û Silêmaniyê bang te
dikin...
Qamiþlo
bajarê awarte !
Çilo
zordar bûne mêvanê te ?!
Zordariya
wan mîna bahozê ye..!
Çawa
te xincera xwe daye destê
wan ?!
Ku
me bi xincera te bi kujin..?!
Û
em dîl birîndarê te ne ?!
Gelo
xwîn dibe av... ?!
Tu
mîna ferþekî ji qeþaya
fireh e, di çiyayek mezin de..
Mîna
geliyekî kûr e, di welatê Mezopotamiya de
Di
navtarên te de,stirî û libên birincê wek hev þîn tên.. !
Û
þev bi tariyê re dostaniyê datîn e ..
Xwe
ji stirî û tariyê daweþîn e ...!
Daweþîn
e, û were bal min...
Were
bal min, û wê awarteyê bavêj e..? !
Xeraban
eþkere bike...
wan
bavêje ...
Ewên
ku bajrganiyê bi navê te dikin..!
Bajaro !
Kê
tu bi vê forma awarte guhertiye ?!
Çima
kes bersivê nadî min ?!
Ne
xeme, va berbang nêzîk dibe..
Hêdî
hêdî, ji çiyastanê berê xwe dide çolistanê.
Stêra
sibehê ji dûr ve xuya dike
Bayê
eylûlê jî mizgîniyê ji me re tîne..
Êdî
nema cihê gelfiroþ û xwefiroþan li bal me heye...
Çendî
sûdeyê ji vê awarteyê, bibînin,bê fêde ye..
Ji
gel re eþkere bûne..
Çendî
wek dîkê þinik bi kîn û zikreþî bang bidin..
Her,
ew mîna mirîþka bi þewbêketîne ,
Kes
li wan guhdarî nake ji bilî kesên mîna wan pêve...
Qamiþlo
!
Xwîna
me, mîna keriyê pezkovî,di hêrikên sibehên te de di çêre..
Va
di koçeriyê de,em þal û þapekî Botanî ji te re dirêsim...
Û
kum û kolozekî Hevêrkî amade dikim...
Li
hêviya me be va em hatin.
|