Konê Reþ, 03/05/2004
Zeriya
min !
Dema
sira bayê xerbî
Bi
ser min de radibe û
Xwe li min dipêçe
Meh
û demsal
Li
ber çavên min
Di
ser hev re
Diqulibin
û difitilin ..
Baran
li ser peravê dilê min
Di
bare û
Gemî
di nav bêrîkirina
Evîna
deryaya te de
Binav
dibin..
Tevzînok
bi laþ ve
Hildikiþin..
Xwîn
Di
damarên rehên min de
Dikele
û
Êdî
nema tilî
Bi
daxwazên dest
Radibin
..
Wiha
hestê þeþan
Di
nav demsal, baran û reþewran de
Ji
xew þiyar dibe.
* *
*
Zeriya
min !
Dema
bayê xerbî radibe
Te,
Di ciwantirîn,
naziktirîn û spehîtirîn
Rewþ
de dibînim û
Xwe,
Di
bilindtirîn
Pileyên
helbestvaniyê de
Dibînim
..
Pêre-pêre
jî
Li
biçûkaniya xwe
Vedigerim
û wiha
Hilma te
Dengê
te û
Wêneyê
te
Di
hiþ û xeyala min de
Diçin
û tên...
* *
*
Zeriya
min !
Dema
bayê xerbî bi ser min de
Dibare
..
Dengê
awazê pêlan
Di
nav damarên xwîna xwe de
Seh dikim û
Hezkirina
min ji te re
Di
girêdana di nav demsalan de
Di
þoreþa volqanan de
Di
reqsa gulan de
Di
afirandina bilbilan de
Diyar
û eþkere dibe ..
Dawî
dibînim ku
Hezkirina
min ji te re
Çîrokek
ji çîrokên
Pirtûka
evîndara ye.
* *
*
Zeriya
min !
Dema
bayê xerbî radibe
Êdî
nema karim wek
Evîndarekî
þaristanî
Bi
te re bigirnijim û bikenim
Tev
þaristaniya xwe
Di
ser guhan re davêjim
Tev
nivîsandinên xwe didirînim
Pirtûkên
xwe diþewitînim û
Biryarê
distînim ku
Ezê
bê pêþwazî
Te
hembêz bikim..
Bê
þahî û govend
Bê
pênûs û xame
Te
li rex xwe deynim..
Nivîsandina
di navbera
Yekî
weke min û
Zeriyeke
weke te de
Gunehkarî
ye Zeriya min û
Bidûrxistina
qederê ye