Kek Edîb ! 
Silavên min ji hemû  pakrewanan  re hene!

 

     

Dr.Ebdilmecît Þêxo

                                                                                             

 

 Cerkî ku fireþteyên pîroz giyanê hevalê min Edîb (bavê Pêþrew) bi fîstaneke sê rengî  li baskên xwe sîwar kiri bûn, li ber roniya çavên Pêþrew, û Zerdeþt ji balefirgeha dilê xûþka me Leyle firyan û li nik nemirên mîna Osman Sebrî, Dr.Nore Dîn Zaza, Ebdilhemîd Zîbarî û Ebdilrehman Osman peya kirin, hestên min mîna pêlên çema Efrînê, mîna babelîskên sirtên "Gundê Mezin, mîna bêzariyên kolanên gundê "Maratê"  li ser hev û li bin hev sîwar dibin, mîna karwaneke bê guneh, wek balindên qeþeng bi ezmên de difirin û dixwazin bi 55 çepkegulên nêrgizê li ber gorna nemir, birayê min Edîb pêþwaziya heval û hogiran bikin. Hestên min dixwazin bi hestên Îbrahîm, Ehmed, Cemîl, Leman,Welîd û Adil  re, bi hestên darên henarê û darên gozê re, bi hestên kaniya Maratê re siruda "Ey Reqib" li ber awaza çûkên hêrên zeytonê bixûnin.

Erê kolanên Efrînê ! Erê rêk û çatên gundên Çiyaê Kurmênc" ! Erê Kelha Horî! Erê gira Endarê ! Erê seyrangehên niþtimana kek Edîb! Ez bi kelegirî û kovanên we re bi þevan û rojan dijîm, çavên stêrka ezmana dilê min jî bi firmêskên xwe xwenên min yên zarokane þil dikin. Erê dilberên min ! Çiqas min dixwast bi laþê xwe ve jî, bi we re di govenda þêniyê de, li gel hevalên xwe yên resen beþdar bûma, mistek ji axa pîroz û birîndar li ser gorna hevalê xwe belav bikira, me nazên hev bi zimanên geþbînî serast bikirina û bi hev re bi dengên bilind di rûyên dost û neyaran de bigota; hawar , hawar, birayê me Edîb nemir e û nemir e…..

Bajara min Efrînê !Ez zanim çiqas tuyê îro malul û xemgîn bî, ez  zanim îro tuyê ji dengên nalîn, giriyên  keç û lawên xwe nikani bî bi hêminî xewkî, ez zanim îro çiqas þagirtên nemirê me, dê reþiyê girêdin, ji hev re li ser rindî, sinca mamostê xwe û parêzerê te bi ser bilindî bipeyvin….Erê Efrîna min, lê tu ji min baþtir lawê xwe Edîb nas dikî, tu pir rind zanî ku çiqas ewî rûmeta te bi aramî û mêrane parastiye….çiqas ewî berxwe dida ku birînên hêva te bi tîrêjên çavên xwe derman bike ….çiqas ewî li ber êþ û janên te ahengên têkoþînê girêdane, çiqas ewî li ber roniya te destana "Mem û Zînê"ji kevir û latên te re, ji xanî û avahiyên te re xwendîye, Erê  dayê, erê Efrînê  bese tu  medîgrî !De kanî em bi hev re dîsan bikenin…em dîsan bi hev re zemawendên evîndaran çê kin, gul û nesrînan di gulistanên dilên þikestî de biçînin..De kanî  em bi findên xwe yên bê guneh stêrên çavên hev  paqij bikin û dîsan bi dengê bilind ji hev re bêjin,  Edîb nemir e… Edîb  pakrewan e …Edîb niha bi Osman Sebrî  , Dr.Nore dîn Zaza û Ebilrehman Osman re di buheþta dilên rûmetdaran de dijî…  Edîb zindî ye û her zindî ye ……. 

                                                    

                                                                                                                  Almaniya

                                                                                                                24.08.2007

                  

 

  

          

 

 

çapkirin

copyright © 2002-2006 info@pen-kurd.org