JIYANA NÛ

            

Dibêjin dinya gelek xweþ e

Med bi nûbûnê re xweþ dimeþe

Þalûl û bilbil kir qêrîn û fîxan

Hêsîriyê tucar pesîra min berneda 

Ber vî rengî cîhan li ber min reþ e

 

Payîz hat dawî zivistan

Bê evîn nabe ne rez û ne jî bostan

Jiyan heye wek gul û gulistan

Lê jiyana min bû wek goristan

Em tev penaber in mane bin destan

Ez nabêjim qeder e

Lê tiþt nayê ji destan

           

Dilê min bi hewar gazî û ferman e

Xew nema ji bo min

Lewra bihara min bû zivistane

Evîn ji bo vî dilê min derman

Li ber vî dilî digirî erd û ezman

Me evîn da yê ku qedir nezan          

Emê evîneke nû ji xwe re têxin jiyan

Ew evîn ê me xilaske ji bin destan

          

11.11. 1989

       

girtixana Diyarbekirê

        

Mürüvet Cacim