BAXÊ ŞEHBALÊ PERÎ

 Cegerxwîn

Nazika min hate xwarê

Daye hindur şewq û tav

Xanî digirtî ji bînê

Nêrgiz û misk û gulav

Bû bihişt û mêrg û gulşen

Çîçek û gul pişkivîn

Baxê Şehbalê perî bû

Padîşahim ez di nav

Dame destê gewr û nazik

Ku bi germî min givaşt

Herdû çavan tîr reşandin

Sorelêvan kir selav

Min di ber sînga xwe da

Anî serî berdaye ser

Ez bi çavan lê dinêrim

Bejn û bala pir zirav

Sihrebazin herdû çavên-

Reşbelek, awir vedan

Rû wekî berfa zinaran

Bisk û hawîr bûne dav

Lê çen û lêv û kepû

Elmas û lal û gewherin

Sêv di sîngê de bilindin

Nû gihane gewr û xav

Ketme gomanên dikûr

Pêlan li min dan bûn lehî

Xweş di ber pêlan diçim

Lê kî dizanî, av û av

Min ji lêvan şerbeta-

Sêvan vxwarî dev bi dev

Zulf û biskên misk û tarî

Lê şikestî herdû çav

Hewrê gomanan belav bû

Tirs û sawîr qet neman

Yar bi çavên reşbelek

Ez zû gihandim ber delav

Ez giham ber av û deştê

Ketme nêv baxê bihişt

Ox, li canê min çi xweş tê

Dê çikim zêr û dirav?

Bexçeyê mîrê cina ye

Dilbitirs ez pêde çûm

Wê, li in dergeh vekir

Ma wê çi bêjin dê û bav?

Go: Cigerxwîn, bo çi mestî

Dilbitirs û şerpeze?

Ma gelo, wê bêne destê

Me hero ev pêl û gav

çapkirin