Melayê Cizîrî 

Ji remza dîlberê dîsa              Li min batin vejîn derde

Di libsî tariyê min dî                Xuyabû ew siyah cerde

Di libsî tarî û nûrê                    Perîrengê, sifethorê

Ji wadî eymena Torê              Muqedes kir li min erde

Ji nar û nûrî teqdîsî                Tecella kir li min dîsî

Li ser textê xwe Belqîsî         Hilanîn bê hicab perde

Hicab û perde avêtin              Seba reyhan hilavêtin

Ji burcan tîrî pir rêtin             Gihan min rast û çep cerde

Kirim amancî mizraqan         Di dil de tîrî çûn faqan

Bi celladê xwe ew xaqan       Dibêjit hêj tu xencer de

Bi derbên xenceran kuştin   Bi xwîna suhrî lêmiştin

Di çîna sunbilên qiştin           Me dil pir misk û mawerde

Gulên her miskî ezfer lê         Ebîr û enberê ter lê

Semaya sûsinan her lê           Bi zulfan ma tu mawerde

Bi ser wê sunbulên tarî           Bi hev ra bazî û yarî

Bicû da xûn bibit carî               Ji qewsan gezmeyan berde

Ez´ im amancî wan tîran            Ji peykanan û sertîran

Bûyim polad li ber şûran         Seranser tîkî mam berde

Ku dîlber hate vê yolê              Ji ber burhên ketin colê

Ji qencan ku revand holê        Ji mehbûban birin nerde

Ji qed û bejn û balayê               Ji reng û dîm û sîmayê

Tu rengê qet xeber nayê          Di husnê cewherek ferde

Bi xeml û reng û rehnayê         Bi mehbûbê, bi zîbayê

Bi ew husna Xwedê dayê         Ji gulrengan gula zerde

Nebat û şekkera lêvê                 Nesîmê wê gul û sêvê

Hîlînit perdeya şêvê                    Şifaya hindekî derde

Ji neqş û sunhî cebarî                Mutera tureya tarî

Li nûrê miskê tatarî                     Li ser wan xemriyan berde

Li ber rojê bibit xêlî                     Binêrim qameta êlî

Qedîf û zerkeşê têlî                     Ji bad û misk û enberde

Bi sîmavê, bi zêravê                    Tu rojê neqşekê bavê

Ku da erjeng ji wê navê              Li ber rojê nebit perde

Eger berqek ji wê rojê                 Ji ber wê eqd û pişkojê

Bidet qelbê wekî dojê                  Li ber dojeh dibit perde

Di meydanê şêrînxencan            Bi çerxên mislî şetrencan

Turaba ber pêyê qencan             Ji bad û enberên girde

Dibêt bêjin wê sultanê                  Bi heft ayatî firqanê

Li mehbûban tu xaqanê               Were derbê li qeyser de

Mela zanim ji meczûban               Tinê najî tu bê xoban

Dema dil dî bi mehbûban              Bi şox û şeng û esmer de

Dema celladî bên bazî                    Bi şûr û xencerên tazî

Li dergeh da nekî gazî                   Delal û naz û perwerde

Emanet da ji bê hoşê                     Durên nasufte nefroşê

Mela zanim ji medhoşê                  Te dil bê xewab û bê xurde

çapkirin