Jin û zîndan

Narîn Umer

Jin derbasî cenga konevaniyê û xebatê dibe çimkî ew xwe dibîne mirovek hişyar û têgehiştî û ti cudabînê nabîne di navbera xwe û mêr de di aliyê hiş û ramaniyê de bitaybet û di aliyê hest û coşan de.

Bi rastî ez naxwazim li ser vê babetê ango babeta xebata jinê gelekî rawestim, lê belê dixwazim hûn rêdanê bidin min, da ez pirsekê bikim û omîdarim em bi hev re bersiva vê pirsê bidin:

Demê jin tête girtin û derbasî zîndanê dikin, çima wê dibînin mirovek sist û bê çar? Çima zordar û girtîvanê wê tiştek nayê li hizir û bîra wî ji bilî zorlêkirina wê bike, û destdirêjiyê li namûsa wê bike, û ew baş dizane ku ew di civakekê de ye ta îro hê jinê dibîne namûs û şerefa xwe.

Çima altbûna mêraniya xwe dibîne di altkinîna jinê de di warê bê rewiştiyê û sincsisiyê de??!

Ma qey ew di wî demî de dayik û xûşk û keçên xwe nayinê li ber çavên xwe??

Ma li bîroka xwe nazîvire û na pirse ku ew bi vî karê şermezarî mêraniya xwe bê rêz û rûmet dike û tovê mirovaniyê û kesayetiyê ji dil û canê xwe dimirîne û dikeve warê hovîtiyê de û dibe mîna hovek xwînmêj, û kewijandina wî zorberiya wî dibe??!!

Ma mêranî ewe ku ew têkçûnek gemar li pey kewijandina xwe here, û zorlêkirinekî li jinê bike??

Çima çawaniya danûstandina xwe bi jinê re wek ya mêr nake?? Çima venîsîn nake ku ev jin jî wekî mêre di xebat û daxwazên xwe de ?? Ma jina dirahêjê vî barê giran nizanê ev roj li pêşiya wê ye, anko girtin û zîndan û birîndarî û kuştin??

Ew amadakare ji van hemî tiştan re, lewra em dipirsin :

Çima wê nabînin wekî mirovekî xebatkar, yan jê gunehkar, û lêdana candikî û canî ku tête li ser mêr, bila werê li ser wê jî, eger xwe li ber îza canî û candikî girt gelekî başe, û eger xwe ne girte jî tiştek ji bilî mirinê namîne, çimkî ew jiyana pak û xweş di mirina xwe ya serfirazî de dibînê.

Narîn umer     

çapkirin