|
|
- Mihemed
Uzun!
- Koçberiya
te!
- Ma
ne zû bû??!!
-
- Narîn
Umer
-
-
-
- Roja
pêncþemê.11/10/2oo7,qêrînek bê dawî Ji Amûjgeha romana Cîhanî derket
, li ser nalîna romana kurdî, ya ku ji hiþ û ziman û bizavê ketibû
dema
feleka bê ol bê soz derbasî hola himbêza wê bû, û delalê dil û canê
wê( Mihemed Uzun)revand û sipartî bê bextiya narvînê kir di wê keftelefta
bê çar de û kombûna romanên bi zar û ziman û netew de,û bi
amadabûna nojdar û þarezayên navdar, yek ji wan ne karîbû hiþ û
bizavê lê vegerîne ta giyanê Mihemed yê dilovan pifandinên pîrozî
li giyanê wê weþand û rewanê jiyanek nû jêre afirand û bi
pispisek evînî ew axêft:
-
- Xema
nexwe li ser koçberiya min, ey delala min/romana kurdî/.na mire yê ku
ji kaniya Evîniya te vexwe ta mest bimîne,ez Mihemed uzunim,ezim yê
ku bêhtirîn kes di nav xweþiya te de avjenbûme,ezim yê xwe sipartî
paytexta te di kir dema narvînê hewildanê
xwe di kir,bi çerxa felekê re ku zorberiya min bikin.ezim yê ku te rûmetiya
herdemiyê u nemiriyê diyari min kiriye,ji rasora pîrozbahiya xwe. Dema
hiþê vê romanê wê lê vegera, dest bi hewar û giriyê xwe
kir û got:
-
- Wa
Mihemed, tu dibêjî ez namirim,lê belê tu çûyî û te zû ji nav me
barkir, Xwediyê
/54/salan mihemed,ma ne zû bû te barkir?! Û
te... Ji niþkave Mihemed gotina wê birand û got:
-
- Têgihiþtiya
me, em Ademîzad ji jiyan û mirinê re herdem þaþ û çewt tête,çikû
Ne gelekî giringe li ba min, ezê çend sal û çend dema bijîm,yan jî
temenê min Wê dirêj be yan jî kurt be li vê dinê, lê ya gelekî
giring li ba min ev pirs û pirsiyarên hene:
-
- Wek
ku ez kesek,mirovek di vê komika gerdûnî de, û di vê þanika ku bi
vê komê ve Girêdayî /þanika kurdewariyê ve/girêdayî: tê çi di
jiyana xwe de bikî?tê bikarî çi Ji komika xwe ya ademîzadî û
kurdayetî re bikî?çi kar û xeatê tê ji mirov û kesên Wan re bikî?!çawa
tê beþdariyê bi mirovan re bikî da xwe û miletê xwe û kesên Cîhanê
pêþbêxî??!!
-
- Erê
delala min,ji ber van pirs û pisiyaran ez bûm evîndarê jiyanê,û
min bi dest gerandinek bê dawî li lanek bi hêz kir,da ez seqyên hebûn
û mayîna xwe têde birêsim.ta mim tu dîtî,û te ez fêrî binyada
evîniya saxlem û dirust kirim,û te ez fêrî endizyariya çîroka
mirin û nemiriyê ,û hebûn û tinebûnê kirim. Ta eviniya min û te
mezin bû, bû romanek bê dawî,dastana evîniya min û te vehûna, û
hê di vehûnê.
-
- Ez
Sersaxiyê ji malbata Mihemed re, û ji hemî mirov û heval û xwediyên
wî re, û ji milêtê kurd re bi tevayî dixwazim.
-
-
- Narîn
Umer
-
|
|
|