Rewşen Bedirxan

 Xatûna Peyva Serbeste

Narîn  Omer  

Di yekê heyva şeşan, sala 1992 de, stêrek ji asîmanê kurdayetî firî û xwe sipartî himbêza malbata xwe ya dilovan kir, da ew bi samanî û aştî binoşe.

Rewşen Bedirxan jinek çeleng û lehenge, xatûna pênûs û peyva azad û serbeste, kevaniya dilsoz û dayîka dilovane, delala dilê hevalê jiyana xwe Celadete.

Di sala 1909,l i gundê/Qeyserê/ malzaroka dayîka wê ew sipartî Gerdona bê dawî kir, asoyên kurdayetî bidest dîlan û sema xwe kir, çimkî wan dizanî zayîna vê keçê zayînek pîroz û pake, çimko ew ji hêlîna Bedirxaniya firiye, û ji kaniya wan ya buheştî mesta azadiyê vexwartiye.

Piştî biryara fermana Bedirxaniyan ji aliyê rêjîma tirka ve derket, ew bi bavê xwe Salih Bedirxan re hate bajarê Şamê. Rewşenê di dibistanên Şamê de xwend, ta ew bû mamosta dibistanê û çend salan karê mamostatiyê li Urdinê jî kir. Di sala1935 de pêwendiyek giyanî û candikî di navbera wê û pismamê wê Celadet Bedirxan de avabû, lê mixabin ew pêwendî temenkurt bû, demê Celadet ji jiyanê barkir, di sala 1953 de û sisê zarokên delal li pey xwe hiştin/Useyma, Sînem, Cimşîd/. Li sala 1957 li kongira antî kolonyalîzim li Yewnanê bi navê gelî kurd amade bû.

Di Sala 1971 berê xwe da Başûrê kurdistanê, li ser dawaza rêzdar Mustefa Barzanî li bajarê Hacî Imran Hevgirtina Jinên Kurd avakir.

Lê Pirsa herî giring ewe:

Ma ev jina hêja gihêşte Mafê xwe, ji miletê xwe yê kurd?! Gelî wê kar û xebata wê bi cih anî yan jî na??!!

Mamoste/Konê Reş/dibêje:

(   ..emê vegerin li rewşa Malbata Celadet Bedirxan, piştî koçberiya Mîr Celadet, nema kesekî kurd li wan pirsî, demê Mîr ji dinê barkir ji bilî/13/kaxetê sûrî di bêrîka wî de nebû, ma ev çend kaxetên han wê têra çê bikin, û em dizanin malbata wan malbatek mezine û gelekî merde?!).

mamosta Kon dîsa dibêje:( ..lewra kevaniya wî û zarokên wî gelek îza û azar dîtin, û pir nexweşî jî di jiyana xwe de borandin..).û li ser devê Rewşen bi xwe dibêje :

( ..ev ji qenciya kurdaye û wefadariya wan ji Malbata Bedirxaniya re li himber pakrewanî û xebata wan ji netewa wan re..).

Piştî şûkirina keçên wê/ Useyma û Sînem/ û çûna kurê wî/Cimşîd/ li Elmaniya,Rewşen bi tenha xwe ma û gelek êş û jan kişandin, rewşa wê ya aborî her roj bero tengahiyê de diçû, keser û keder lê civîn û nekarî heta kiriya xaniyê xwe bide, lewra dev ji şamê berda û çû bajarê/Banyasê/ û xaniyekî piçûk û kirê erzan ji xwe re peydakir, jiyana xwe ya mayî têde bûrand. Ji sala 1963 heta Roja mirina wê 1/6/1992, bê mirov û dost û heval, ji bilî Bîranînên wê bi jiyana wê ya çûyî re, û bi hevalê jiyana wê re/Celadet/.

Li dawiya vê gotarê pirsek giring xwe dide pêş û dibêje:

Gelo ma çima dawiya zanyar, nivîskar û xebatkarên me yên Mezin wihaye?!

Narîn  Omer

çapkirin