|
Hevokên zimanê me Nizamettîn Akkurt
HEVOK
JI ALIYÊ BINKEYÊ VE Ji
aliyê binkeyê ve birên hevokan sê heb in. 1-
Hevokên Xwerû 2-Hevokên
Pêreyî 3-
Hevokên Têkel 1-
HEVOKÊN XWERÛ Di
ev cureyê hevokê de lêker bi rengê gerguhêz û negerguhêz têne kiþandin.
Kirde bi gorî deman bi teþeyê xwerû yan jî tewandî di hevokê de bi
cih dibe. Di nava hevokên xwerû de hevokên lêkerî û hevokên navdêrî
jî dikarin bi cih bibin. Her wiha hevokên erênî, neyinî, pirsiyarî û
baneþanî jî cihê xwe di nav hevokên xwerû de digirin. Çend
mînak ji hevokên xwerû re: -
Kevroþkên me pir xweþik in. -
Kevokên me difirin. -
Nivîskar gelek in. -
Mala we li bajêr e yan na? 2-
HEVOKÊN PÊREYÎ Hevokên
pêreyî piþtî lêkeren gerguhêz ango negerguhêz bi alîkariya qertafa
gihînekê girêdanê bi hevokên dîtirê re çêdikin. Ev cureyê hevokê
di hundirê hevokên têkel de dikarin ji yekê zêdetir bi kar bên. Di
zimanê kurdî de bi vê mijarê re pêwendîdar sînorkirinek nîn e. Hevokên
pêreyî di nava hevokê de weke ku dikarin bi teþeyê hevokên lêkerî û
navdêrî cih bigirin, bi rengê rêzik û hevokên ku þêwaz û demê
raber dikin jî peyda dibin. Mînak: -
Min pir dixwest ku ez te bibînim, lê mixabin rêka min li ba te neket. -
Ne tenê ez û tu, Meyrem, Mustefa, Þervîn û Azad jî têne seyranê. -
Ev karekî pir dijwar e, heke tu xwe bi rêkûpêk nekî tuyê li ber lingan
biçî û kes bi te nahese. -
De ji te re oxir be, zû here û zû were. 3-
HEVOKÊN TÊKEL Ev
cureyê hevokê di binkeya xwe de ji yekê zêdetir hevokên pêreyî peyda
dike. Ev hevok bi alîkariya gihînekê bi hev ve têne girêdan. Di rêzbûna
hevokên têkel de avabûneke nerm heye. Ji rêzbûneke birêpîvan bêtir,
bi teþeyê rêpîvanên giþtî yên hevsenga zimên kamil dibin. Mînak: -
Þev tarî bûbû, brûskan dilê merivan dilerizand. -
Heke tu ji me û bêdengiya me hez nakî, çima tu têyî mêvandariya me û
li ser serê me qajevajiyê dikî?. -
Em du dost bûn, ji levên me stranên evînê diweþiyan. -
Agir bi deþtê ket, deþt bi tevahî þewitî. HEVOK
JI ALIYÊ SAZBÛNÊ VE Di
zimanê kurdî de sazbûna hevokan li ser rêpîvanên hiþk na, li ser
bingehê nermbûn û ahenga rêpîvanên giþtî pêk tê. Ji ber ku ziman
nerm e û di hundirê xwe de dewlemendiya bikaranînê peyda dike, sazbûna
hevokan bi rêpîvanên hiþk û nayên guhertin ve girêdan çewt e. Lê di
heman demê de ev nayê wê wateyê ku çi rêpîvan tê de peyda nabin. Ev
yek di hevokên xwerû û hevokên têkel de bi vî rengî þênber dibe. RÊZBÛNA
HÊMANAN DI HEVOKÊ DE Di
hevokên xwerû de rêzbûna hêmanan bi teþeyê; a)
Kirde+bireser+pêveber Min
du pirtûk kirîn. Zelal
peyalê þikand. Rênas
berxikan av dide. Tu
stranan guhdarî dikî. Ew
þerabê vedixwe. b)
Kirde+têrker+pêveber Zilam
ji þevîniyê tê. Sîmegî
ji sûkê hat. Sema
ji dibistanê derket. Rojda
ji hespê peya bû. Zozan
ji min hez dike. c)
Kirde+pêveber+bireser Nêrgis
vedigere bajêr. Ronahî
kete pêþbirkê. Roþna
bûye hunermend. Ezê
bibim nivîskar. Munzûr
çû malê. d)
Kirde+bireser+pêveber+bireser Amed
gûzan dide mêvanan. Bager
qatûfkan danî ser bendê. Kendal
kevokan firand asîmana. Cemal
giya daye kevroþkan. Ezê
xwarinê bidim karkeran. e)
Kirde+bireser+têrker+pêveber Dukandaran
hirmî ji gundiyan kirîn. Rojda
rewþa me ji min pirsî. Keçikê
name ji te re rê kiriye. Bavê
min pere ji bo min hinartiye. Derdên
min alemê bi xwe hesandin. f)
Têrker+kirde+pêveber+bireser Berêvarê
Tîtal hate bajêr. Piþtî
nîvro Sînan diçe bûroyê. Êvarê
ez diçim kar. Beriya
seharê emê bikevin ser rê. g)
Kirde+têrker+pêveber+bireser Zozan
sibê diçe Bexdayê. Amed
Piþtî nîvro diçe Musilê. Ez
êvarê naçim Kerkûkê. h)
Têrker+kirde+bireser+pêveber Qaseke
din Rûken bernamê dixwîne. Kêliyeke
din Berçem avê tîne. Vêga
ez diçim xwarê. j)
Kirde+têrker+bireser+pêveber Rûken
qaseke din bernamê dixwîne. Berçem
kêliyeke din avê tîne. Ez
vêga diçim xwarê. Di
hemû teþeyên hevokên ku li jor hatine rêzkirin de, teþeyê pirsê bi
rengê qertaf û peyvên pirsê pêk tên. Di
hemû teþeyên hevokên ku li
jor hatine rêzkirin de, teþeyê neyiniyê bi teþeyê qertafa neyiniyê /ne/ û /na/ pêk tê. Dema
ku rewþa neyiniyê tê çêkirin, daçekên deman dikevin û cihên xwe
didin qertafên neyiniyê.
|
copyright © 2002-2006 info@pen-kurd.org