HEWLÊR: MIJAJA TIRKAN E



Nîzamettîn Akkurt



Ji Felluceyê hetanî Bexdayê, ji Bexdayê hetanî sînorên Kurdistana Baþûr, min çavên xwe êþandin jî, çavên min bi erebeyeka bi pîlaqeya tirkan neket.
Qena yek lib jî di nava Iraqê de peyda nabe. Piþtî bûyerên kuþtina kesên þofêr û endamên þirketên tirkan, êdî hew erebeyên tirk di nav van deveran de xuya dikin. Ne li Mûsilê û ne jî li Kerkukê erebeyên tirkan nîn in, ta ku em ketin nav bajarê Hewlêrê çavên me bi erebeyên bi pîlaqeya tirikan ketin. Him jî ne yek û dudo, bêjimar.

Erebeyên tirkan di nav Hewlêrê de bi ewle ne, bêtirs in, bi gora dilê xwe di nav sûkê de, di kenara kolanan de an jî di garajan de park dikin.

Jixwe dema ku mirov di sûka Hewlêr a rengîn de dimeþe, tiþta herî balkêþ yek navê þirketên tirkan e û ya din jî erebeyên bi pîlaqeya tirkan e.

Di nav bajarê Hewlêrê de kar û barê avakirinê pir berbiçav e. Hema bibêje li her taxê, kolanê an jî di her quncekî de xebata înþeat û avakirinê heye. Li virê, ji vî karî re dibêjin xebata avadaniyê. Hewlêr ji nû ve tê avakirin. Pire, avahî, riyên hewayî, cigehên derbasbûnê, park, navend û hwd. bi lezgîniyeka mezin didomin. Hewlêr di nava sergêjiya ji nû ve avakirin û avadaniyê de ye. Ez bi grupek dost re di nav kolanên Hewlêrê de digerim. Her wiha em xwe biewle hîs dikin. Piþtî westaneka gerê ku em gihîþtin parka Samî Abdurrahman, em bêhna xwe bi xwarina filefilê derdixînin. Ger hûn herin bajarê Hewlêrê û xwarina filefil nexwin, wisa nehesibînin, ku hûn hatine vî bajarê rengîn.

Dema ku em dixwazin bikevin hundirê parkê nobedar ji me dipirse, lê piþt re fam dike ku em ne xelkê virê ne. Li vir tu pasaport nîþan bidî jî, ev tenê têr nake, divê li ser te weraqeya Îbrahîm Xelîl hebe. Yanî kaxizê derbasbûna bi destûra deriyê Îbrahîm Xelîl. Ew li ba te tunebe, tu nikarî di xaka Kurdistanê de bigerî. Ew destûrnameya hikûmeta herêmê ye. Wekî her biyaniyê tirk jî vê weraqeyê li ser xwe hildigirin.

Em pênc zilam di nav parka rengîn de digerin, pir qeþeng û xweþik e, her cî û dever, her þûngeh û cîgeh bala me dikiþîne. Dostekî min dibêje, ez li Ewropayê jî geriyame lê bi rastî ciyekî weke vir xweþik li ber çavên min neketiye. Ji avahiya fermî zilamek di dest de hinek dosya ber bi me ve tê û ji me dipirse: “Hûn ji kîjan campaniyê ne?” Campanî li vê derê ji bo þîrketan bi kar tînin.
Helbet em ne xwedî campanî ne. Piþtî ku em bersiva xwe didin, zilam bi halekî xweþ û rûyekî xwîngerm li me vedigerîne: “Biborînin, bi taybet campaniyên tirkan tên vir, min wisa hizir ku hûn ji wan in. Ji ber ku campaniya paqijkirina vê parkê yeka tirk e.” Tirk li Hewlêrê her karî dikin. Bi asayî karkerekî înþeatê mehê 1.000 dolarî distîne. Hosta jî 1.500 dolarî.

Þirketên tirkan li Hewlêrê xebata avadaniya kurdan dikin.

Xebata ji nû ve avakirina bajar û navçeyên kurdan dikin.

 

 

çapkirin

copyright © 2002-2004 info@pen-kurd.org