-
MALIKA
HEFTEYA SÊYEMÎN
-
-
Nîzamettîn
Akkurt
-
Ez
di qehra heyamên binefþî de me
-
Ka
tu ka yî
-
Û
ka li kû derê ma
-
Ew
devqîçiya ku me bi xwe
-
Vediþard ji xwe
-
Ji wê peroþmendiya çokên xwe?
-
Çima
-
Û
cardin çima
-
Ew
gerdîþên tayê lingan
-
Ku
me ji me dikirin
-
Û
bi stemkarî em diavêtin
-
Paþ çiya-kerbên vala
-
Biniya kûr û dûr newala?
-
-
-
Ez
bargirê dîroka parçebûyî
-
Û
þêt dildarê navsînoran
-
Ku
bûme dînê cihêxwaziyê, dipirsim
-
Çima
di nav bêþermiya bêpaxav de
-
Li
ser canê me xwe didin jiyandin
-
Ew
kerb
-
Û
rê vedikin
-
Bi
xapandina vekerên ronî
-
Di
çavên me de stêrk
-
Di
laþê me de xwêdan
-
Bêrawestan
-
Bêsekin
-
Li
ba sêhra sînoran!
-
-
Tê
bîra te
-
Dema
ku çavên me
-
Di
rûbarên hev de
-
Bi
hizn û xemgîniya piþtî derengiya dîrokê
-
Û
siviktiya þûnewar
-
Her
bi sotîneriya hêviya xwe diþewitiyan
-
Li
bin roniya zer û sor
-
Di
nav xumama dêlindêzên xwejibîrkirî de
-
Çi
bi serê me dihat?
-
-
-
Hema
yekser diyar dibûn û rûdiniþtin
-
Ew
lihevkarên bêrêgez
-
Bi
siviktahiya firotina seqayê
-
Di
nav giraniya hêviyan de
-
A
ku me nekarî hilgirtina wan pêk bînin
-
Li
ser rengê axaftinê
-
Dihatin
wek Ewan’an
-
Lê
newêribûn bipirsin ka wê çi bibe
-
Û
li kû biqewime ew qilqala dilan
-
Ku
her wek evdalokan
-
Di
rengê reben jinan de diman.
-
-
-
Lê
ez li te dinêrim
-
Li
ser rêkên moriyên þînî
-
Weke
tecirmanê dialîne ew awêne
-
A
ku dihate kirin vacibê qetla me
-
Li
rûdêna Cembeli’yan
-
Her
ronî
-
Û
heyamên bêlept
-
Ku
tim di binefþiyan de diheliyan.
-
-
Ez
li te dinêrim
-
Û
li ser dilkovaniya Qesra Þîrîn dihizirim
-
Pirsên
min
-
Wek
xumama piþtî artêþên layênê
-
Tûj
û raçikandî dimînin
-
Li
ser singên Star’an
-
Û
ji xwe vediqetin
-
Yeko
yeko diderizin awêne
-
Ka
çima ew nazenîn
-
Nav
li xwe datîne Binevþa Narîn?
-
-
-
Êdî
hemû av binefþî diherikin
-
Heyam
-
Þûnewar
-
Û
her du peyvên tecirmanê
-
Dihewînin
navqetiya veqetîna xwe
-
Bi
keser
-
Kul
-
Û
janê.
-
-
Êdî
hemû heyam sitimî man
-
Di
nav xenikandina stêrkan de
-
Bi
wan girêkên kor
-
Ku
her duriyana sergeveziya me
-
Yek
ji vana hildigirt
-
Bi
êþa xeta çar berkên laþan.
-
-
-
Êdî
ez ji xwe vediqetim
-
Tu
jî ji xwe
-
Lê
em bi hev re dinêrin
-
Wek
welatekî
-
Ku
di serdema dagiriyan de
-
Li
ser wan riyên tijî tevzonek
-
Bi
þikestina bayê binefþî
-
Çavên
xwe yên zenûn berdidin
-
Ser
wan heyf li xwe anînan.
-
-
-
Ew
xala ku xwesteka me bû tê de mirin
-
Bi
qilqal û xapandin
-
Bi
tirs û xinizî
-
Bi
xasûkî û dizî
-
Hindek
jî rizî
-
Û
wek giraniyeke ku di bin giraniya xwe de
-
hatî kuþtin
-
Li
ser piþta me rûniþtiye
-
Û
di dest de girtiye
-
Xîzên
cendeka çar berkên me!
-
-
-
Dîsa
veqetîn heye
-
Li
wê demsala çar berkên sêhrê
-
Li
ser navê mirinê
-
Û
xapandina ku xwe hewandiye nav raçînka girînê
-
Wek
wan rojên dîroka jibîrkirinê
-
Û
mîna wan salên têperînê
-
Veqetîn
ji xwe vediqete
-
Bi
êþ û hêvî û bi xet e!
-
-
-
Niha
ez û tu
-
Di
cuda rozgar û demsalan de
-
Bêheyam
û bêþûnewar
-
Dilbirîn
û birîndar
-
Wek
dereng ketiyên lezginiya xwe
-
Bûne
nêçîrên kemîna xwe
-
Di
nav qîrên bêdeng de
-
Ji
sertarên rabirdûya wendakirinê dikevin
-
Di
nav aþût û lehiyên bêkeys de.
-
-
Cardin
veqetîn heye
-
Û
em bar dikin çenteyên kemînan li ser piþta xwe
-
Ew
kemîn ku
-
Hemin
dibine qasidê rêça xwe.
-
-
-
Belkî
jî her berkarê ku bi van çavan tê dîtin
-
Bi
xapandina Beko’yan
-
Bi
avarêkirina Rayber’an
-
Hatiye
alandin
-
Û
derketiye bi hezar hewldanan
-
Bi
girnîj
-
Ken
-
Û
besîmînan
-
Ji
wê qalikê kêmîtiya deman.
-
-
-
Lê
çima û ji ber çî
-
Bi
destên me dihate revandin
-
Ew
destara gerdîþên dewixandinêr
-
Û
dihate helandin li ser ava her du xetên pîroz
-
Ew
polayên kefa destê kesayetiyan
-
Li
ba gurkirina sohbetan
-
Bi
tûj avêtina awirên bertekan?
-
-
-
Lê
çima û ji ber çi
-
Di
her neqlê de
-
Di
her neqla dor jê hatî dizîn de
-
Ew
bafiroka me
-
Ku
bi xwêdana kefa destên me dihate hinartin
-
Ber
bi bêserûberiyê ve
-
Diçû
û li porên kin eliqî dima
-
Bi
wî rengê xwe yê qurnefîla dema?
-
-